Derinlerde Bir Ukala

Psikolojik gözlük

2012-01-22T23:17:00.000+02:00

Yeni yazı
http://derinlerdebirukala.com/?p=331&preview=true

Denizi Özleyenler İçin

2011-10-18T00:34:00.002+03:00

Denizden uzakta doğdular; tutsaklar ve denizi göremeden ölecekler… Bir deniz canlısına bundan daha büyük eziyet yapabilir misiniz? Peki ya bu eziyete ortak olabilir misiniz?

Hani bir yere yardım söz konusu oldu mu, o yardımı yapmaktan kurtulmak için kullanılan meşhur bir deyim vardır “Herkes önce kendi kapısının önünü temizlesin” diye… Madem yıllarca bu deyimi kullandık, işte gün geldi ve kendi kapımızın önünü temizliyoruz. Dalgıçlar, denizseverler, yüzücüler, yelkenciler ve dahası… 6 Kasım’da kendi kapınızın önünü temizlemek için, ben de bir şeyler yapabildim demek için, sonradan pişman olmamak için, içinizin huzur bulması için, kendinizi iyi hissetmek için, bir organizasyonun içinde olmanın nasıl bir şey olduğunu hatırlamak için, çok sevdiğiniz deniz canlıları için, çok sevdiğiniz deniz canlısı olup da denize hasret doğup-büyümüş yunuslar için…

7 Kasım ve 8 Kasım 2011 tarihinde Ortaca ve Dalyan’daki etkinliklere katılabileceğiniz gibi, eğer koşullarınız oraya gitmeye elvermezse bulunduğunuz bölgede kendi etkinliğinizi düzenleyip yerel basını çağırarak destek verebilirsiniz. Buradaki en önemli nokta etkinliklerimizin sesini duyurmak, yani yerel ya da ulusal olan medyayı düzenlenen eylemlerden haberdar etmek, yoksa kendi çalar-kendi oynar gibi bir durumla karşı karşıya kalmış oluruz. Yani bir grup toplandık, hadi suyun altında posterlerimizi açalım dediğimizde, bundan bizden başkası haberdar olmayacaksa, yaptığımız etkinliğin çok da faydası olmayacaktır. Hızlıca google efendi’den bulunduğunuz bölgedeki gazete ve dergilerin, varsa televizyonların numara ya da e-mail adreslerini bularak iletişime geçebilirsiniz.

(Organizasyonla ilgili daha detaylı bilgilere ulaşmak için

Sualtı Gazetesi Editörü : Ege SAKİN

0507 510 23 30 / egesakin@gmail.com)

Şimdi konu açılmışken bir de işin bir diğer boyutlarından söz etmek istiyorum. Öncelikle bu sadece yunuslar için yapılan bir eylem değil, tüm tutsak deniz canlıları ve korunmaları gereken Caretta Caretta’lar için yapılıyor. Organizasyonu düzenleyen ekip, dünyada korunması gereken tek canlıların sadece deniz canlıları değil korunmaya ihtiyacı olan tüm canlılar olduğunu düşünüyor. Yani sadece yunusları değil koskoca bir dünyayı umursuyorlar.

Son zamanlarda, yunusların The Cove filminden sonra popülerleşmesi ile insanların popülerlik uğruna bu etkinliklere ilgi gösterdiği ile ilgili kimi fikirler oluşmakta. (Zamanında medyada – ratingin tavan yapması gereken alanlarda) çalıştığım için rating nedir ve getirileri nelerdir oldukça iyi bilen biriyim. Ayrıca tv işlerinden önce belgesel projelerde de çalıştığım için belgeseli de yeteri kadar biliyorum )The Cove’a eleştirel yönde bakabilirsiniz, fakat getirilerini asla inkar edemezsiniz. Koskaca bir kitle bu popülerlik sayesinde Yunuslar’ın tutsaklığından ve yapılan katliamlardan haberdar oldu, filmi izledikten sonra bu tesislere adım atmamaya kararlı insan sayısındaki değişim küçümsenecek gibi değildir. Yani birileri kendini starlaştırabilir, kimi kurumları daha fazla öne çıkarır, kimisini çıkarmaz, yapımcılar bu belgesel üzerinden kar yapar-yapmaz. Olaylara bu noktadan bakamayız, The Cove yapması gerekeni yapmış ve bir belgeseli memur Ahmet’e de, üst düzey yönetici Caner’e de, üniversite öğrencisi Ayşe’ye de izlettirebilmiş ve vermek istediği mesajı iletebilmiştir. Bunu rating kurallarına uyduğu için becerebilmiştir. Bu nedenle filmin içindeki starlaşmaya, rating adına izlenen yollara kızmak, sonucu gözden görmezliğe benziyor.

Gelelim bir diğer soru işareti? Bu kadar efor neden sadece Yunuslar için?

Öncelikle bu eylem sadece Yunuslar için değil, Tutsak deniz canlıları ve Caretta Caretta’lar için. Eğer bu etkinliğin baş organizatörlerinden Ege Sakin’in facebook sayfasına bir göz atarsanız, bu kadar eforun sadece deniz canlıları, ya da popüler Yunuslar için değil tüm canlılar için sarfedildiğini fazlasıyla görürsünüz. Pis-kaka diye hiç sevmediğimiz yaban domuzları için Ege’nin sarfettiği çabalar ayakta alkışlanacak cinstendir. Bizler sadece hayatın kolay ve suya sabuna az dokunur taraflarında olduğumuz için tüm olup biten etkinliklerden bihaberizdir. Hem tüm bu olup bitenlere sessiz kalır, bir de üstüne bir güzel nutuk çekeriz “insanlar ölüyor, siz hayvanlara yemek derdindesiniz” diye. Bizler, açlıktan ya da savaşlardan ölen insanlar için hiçbir şey yapmaz iken, bir de dünyayı bir yerinden iyiye doğru değiştirmeye çalışan insanlara bilgiçlik taslamakta üstümüz yoktur. Eee madem bu kadar kendi kapısının önündeki pislikten fazlasını temizlemeye meyilli olmayan insanız; o zaman konu deniz canlıları, dalgıç olan da bizleriz. Kapı da bizim kapımız. Yani 7 ve 8 Kasım’da aktif olması gereken kişi sensin ey dalıcı! Mesajı aldın, yerine ulaştır.

Peki her yemek tarifinin sonunda olduğu gibi yemeğimizi afiyetle yedik, bitti mi diyeceğiz sonunda, elbette ki hayır. Artık bir aktivistsin, bir sonraki görevinde muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki kanda mevcuttur. Madem artık bir özgürlük savaşçısısın, o halde ilk görevin tutsaklığın olduğu yerlerden uzak durmak. Milyonlarca dolarların döndüğü, özgürlükle alakası olmayan akvaryum dalışları artık senin için de bir hapishanedir.”Uzaklara gitmeye gerek yok, köpekbalıklarını ayağınıza getirdik zihniyetinden uzak dur”.

Senden dünyayı değiştirmeni değil, kendi içindeki dünyayı değiştirmeni bekliyoruz.

Bruce'un terastaki mezarı

2011-10-18T00:32:00.000+03:00

http://derinlerdebirukala.com/2011/09/21/bruceun-terastaki-mezari/

Buradan okuyabilirsiniz.

Taşındık!

2011-09-24T00:21:00.000+03:00

Bundan sonra blog yazılarıma http://derinlerdebirukala.com/ adresinden devam edeceğim. Oraya da bekleriz :-)

Bu Fotoğrafı Soyutlasak da mı Saklasak!

2011-07-07T02:39:00.004+03:00

Görsel sanatlar ile az-çok ilgisi olan herkesin bildiği bir terim vardır ki, o da “Bakmak ile görmek arasındaki fark”tır. Kendisine de selam olsun, bundan yıllar öncesinde Aytuğ Aydın diye bir Kurgu Yönetmenliği hocam vardı. Kendisinden öğrendiğim en önemli ders (o zaman kendisi de en önemlisinin bu olduğunu söylerdi) bu olmuştu. Geçmişteki iş deneyimlerim bir yana, bugün hayattan ve hayatın sanata yansımasından bir tat alabiliyor ve bir şeyler anlayabiliyorsam, bunun en önemli etkisi Aytuğ Bey’in bu ikisi arasındaki farkı anlayabilmemizi sağlamış olmasıdır.

Geçmişe selam çakarak yaptığım bu girişten sonra bugünkü konumuza geçmek gerekirse, başlıktan da anlayabileceğiniz üzere Sualtında Soyut Fotoğrafçılık, bir diğer adıyla Abstract Fotoğraf...

Hepimizin kendini başarılı bulduğu yerler vardır, benim de sualtında konu olarak kendimi en başarılı bulduğum yer Soyut Fotoğraf’tır. Haliyle ilgim olunca, ilgim olan konu hakkında sorgulamalarım, sorularım, bulamadığım cevaplar ve etraftaki cevapları kafamdakiler ile örtüştüremediğim yerler oldu ve olmaya devam ediyor.

Gündem için gazeteleri nasıl takip ediyorsam, başarılı bulduğum fotoğrafçıların gündemini de mutlaka takip ederim, en son nerede dalmışlar, ne fotoğraflamışlar , nasıl fotoğramışlar... Bunların hepsini zevkle izler ve izlediklerimden de fikirler oluştururum. Yine böyle izlemelerin ardından aklımda oluşan en önemli soru işaretlerinden birisi de Soyut Fotoğrafçılığın suyun altında yanlış kullanılıyor olabileceği idi. Sonra bu soru kafamda başka sorular daha oluşturdu, en sonunda ulaştığım nokta “sualtı fotoğrafçılığında en önemli yanlış neydi” sorusu oldu. Bugün ki yazı soyut fotoğraf üzerine olduğundan, sualtı fotoğrafçılığında en önemli yanlış neydi konusu” bir başka zamana kalıyor ve bu konuda sizin de düşünceleriniz varsa bana mesaj atmanızı bekliyorum. Böylece bir sonraki konumda sizin görüşlerinizden de faydalanabilirim.

Çoğumuz soyut akımının temelinde soyutlanma isteği olduğunu düşünürüz, ilk başlarda da zaten böyle yaklaşılmış soyut düşünceye, fakat sonradan şartlanmışlıklardan kurtulma isteği olduğu kanaatkar düşünce olmuş. Bu şartlanmışlıklar en başta elbette ki görsel dünyamızı biçimlendiren ışık(ve onun getirisi renk)ve açı (biçim)’dır.

Resim sanatının belgeleme amacıyla doğduğu gibi, fotoğraf da gerçeğe daha yakın bir bir biçimde belgelemek amacıyla doğmuştur. Bu zaten hemen hemen her yerde bulabileceğiniz bir cevapken, sanat’ın doğuşu konusunda tartışmalar hala devam etmektedir. (Siz yine de benim bu sözlerimi çok ciddiye almayın, işin uzmanı sanat tarihçileri’dir, her zaman bir bilene sorun demişler.) Benim fikrim, sanat’ın subjektif öğeler katılmasıyla doğduğu yönündedir, olayların gerçekliğini en iyi resimleyen değil en iyi yorumlayanın olduğu noktada sanat başlamıştır. Bu nedenle ki resim sanatının coştuğu nokta Picasso olmuştur, tamamıyla farklı bir bakış açısıyla bakarak gerçekliği yeniden yapılandırmıştır.

Sanat’ın derinliklerine inmeden soyut sanat’a dönmem gerekirse; bir eserin soyut olabilmesi için doğanın getirdiği nesnel gerçekliğe ait hiçbir şeyin olmaması gerekir. Şartlandığımız gerçekliklerden uzak olmalıdır. Hayal gücümüzü resmedebildiğimizden soyut resim yapabilmek mümkünken, fotoğrafın teknik özellikleri nedeniyle soyut fotoğrafı çekebilmemiz oldukça güçtür.

Sualtında ise fotoğrafçıların en ilgi duyduğu ve en güzel kareleri çektikleri bir alandır. Fakat sualtı fotoğrafçıların soyut olarak adlandırdıkları bu tür, aslında büyük bir yanlışlık içerir. Çekilen fotoğraflar soyutlama yöntemi ile çekildiği için, sualtı fotoğrafçıları tarafından soyut fotoğraf olarak adlandırılırlar, ama aslında soyut sınıfına girmemektedir. Fotoğrafçılar tarafından çoğu zaman soyut ve soyutlama birbirine karıştırılır, ya da aralarındaki farklılık bilinmez. Soyutlama, bir obje ya da suje’nin bir detayını öbür detaylarından ayırarak tek başına ele alan bir işlemdir. Çoğu zaman deniz kestanelerini fotoğraflarken bu yöntemi kullanırız ve sonucunda bir yanlışlık olarak fotoğrafımızı soyut sınıfında kategorilendiririz. Soyutlama yöntemi ile çektiğimiz fotoğraflarda, zihinde eski bilgiler canlanarak çektiğimiz fotoğraftaki detay, çekmediğimiz diğer detaylarla birleşerek nesneyi akla getirir. Böylece soyutlama yöntemi ile somuta tekrar ulaşmış oluruz, bu da bize soyutlamanın somut’a ulaşmak için bir araç olduğunu gösterir. En önemlisi de soyut fotoğraf’ta nesnenin gerçeklikle ilişkisi kesilir, nesnenin detaylarını çektiğimiz fotoğraflarda gerçeklikle ilişkimiz kesilmediğinden soyut fotoğraf çekmiş sayılamayız. Bu nedenle de sualtında soyut fotoğraf çekebilmemiz için, macro lensler değil geniş açı lensler daha avantajlıdır. Soyun altındaki mağara gibi oluşumlar ışık oyunlarının da yardımı ile gerçeklikten iyice uzaklaşarak soyut fotoğraflar çekebilmemiz için ideal yerlerdir.

Soyutlama yöntemi ile çekeceğimiz fotoğraflar için ise makro lens kaçınılmaz bir araçtır. Detaylardaki büyüleyici güzellikleri farketmek ve onları fotoğraflamak aslında sanıldığı kadar kolay değildir. Sizden önce defalarca aynı şekilde kadrajlanmış bir sujeyi, hiçkimsenin daha önce bakıp görmediği bir açıdan çekmek maharetin ta kendisidir. Bunun için de daha önceden görüntülediğiniz canlı fotoğraflarını inceleyerek, detayları önce bilgisayar üzerinde keşfedip, sonra sahneye geri dönerek kafanızda zaten planlamış olduğunuz kareyi çekmek size iyi bir neticeyi getirecektir.

Planlanmamış kareleriniz için ise en iyi yöntem, görüntüleyeceğiniz canlı ile karşılaştığınızda, dur-düşün ve icraat’a geç yöntemini uygulamak başarılı bir fotoğraf yakalamanızı kolaylaştıracaktır. Çoğu zaman hepimizin yaptığı "dal ve karşına çıkan her şeyi hızla fotoğrafla”, bilgisayar başında mahsullere bakarken hayal kırıklığı yaşamakla sonuçlanır. Çünkü iyi fotoğraf için en önemli unsurlardan biri suyun altındaki sujue’ye konsantre olmaktan geçer. Bu yüzden önce kendinize amacınızı sorun, yüz tane kötü fotoğraf mı, yoksa üç tane iyi fotoğraf çekmek mi? Cevabınıza göre dalışınızı programlayın.

Soyutlama yöntemi ile çekilen fotoğrafların başında deniz kestanesi detayları gelmektedir, bu nedenle de artık deniz kestanesi detayı çektiğinizde, fotoğrafınıza bakanlardan olağanüstü bir ilgi görmeniz mümkün değildir. Sizden önce aynı şekilde defalarca görüntülendiğinden, eğer farklı ve az bulunan bir deniz kestanesine rastlamadıysanız, kendinize başka model arayışına geçerek, vaktinizi öldürmeyin diyebilirim.

Balık kuyruk ve yüzgeçleri ise detay fotoğrafları için inanılmaz bir zenginliktir ve henüz sıradanlık kazanmamıştır. Mercan doku detayları ise bir diğer zenginlik sağlayan konu olduğu gibi mercan dokuları ile dokunun üzerindeki makro canlıları bir araya getirerek çok iyi sonuçlar çıkarabilirsiniz.

Yukarıda da yazdığım gibi yöntem aslında çok basit: dur-düşün ve uygula... Mesela eline kameranı al ve şu anda bulunduğun mekandan çık ve tekrar içeri girerek hızla bir şeyin fotoğrafını çek, ardından tekrar mekandan çık ve içeri gir fotoğraf makinesine dokunmadan şöyle bir etrafına bak ve neyi - nasıl fotoğraflasan daha güzel olurdu diye düşün ve ardından fotoğrafla. Sonuçları karşılaştır. İşte suyun altında da her şey tıpkı bu şüreçte ilerliyor.

Hırsızdan korkmam köpekbalığından korktuğum kadar!

2011-06-02T03:35:00.001+03:00

Biz insanoğlu gerçekten de tuhaf varlıklarızdır. Şöyle bir araştırma yapsak (ki ne gerek var yapmaya bir yerlerde yapılmışı mutlaka vardır)köpekbalığından mı korkarsınız yoksa hırsızlardan mı diye, sonuç kesinlikle köpekbalığı olacaktır. Hatta bu cevabı verenlerin içinde denize hiç ayak basmamış insanlar bile olacaktır.

Yurdum insanı, dört bir yanı kapkaçcı, tinerci, tacizci ile çevrilmiş; hırsızlar tarafından girilmedik ev nerdeyse kalmamış olmasına rağmen, bir köpekbalığı fobisi tutkusuna sahiptir. Alışılmış ve bilindik olanın korkusu, şehir insanının hayatına girmiş ve sıradanlaşmıştır. 1975 yılından beri eskimeyen, trendini kaybetmeyen tek bir korku varsa o da “Spielberg hediyesi Köpekbalığı Korkusu”dur.

Kıyıdan biraz açılıp da plajdaki insanların cüceleştiği o anda John Williams’ın müziği beyinde çalmaya başlamış ve “kulaca kuvvet kıyıya ulaşayım” ile “en iyisi yavaştan ben buralardan sıvışayım” ikilemini hayatında en az bir kere yaşayan insan sayısı az olmadığı gibi, bu korkunun yadırganabilirliği de yoktur. Köpekbalığı türleri ve bu türlerin gerçekleştirdiği saldırıları istatiksel olarak incelersek, köpekbalığı korkusunun sosyolojik ve psiklojik olarak da incelenmesi gerektiği kanısına varırız. İşte bu noktada karşımıza “Köpekbalığı Histerisi”çıkar.

Korku, insanoğlunun biricik mağarasından, ihtişamlı evine kavuşalı terketmediği nadide güdülerinden birisidir. İnsanı nizama getirir, silkinmesini sağlar, toplum düzenine faydalı olduğu gibi kastlaşmaya ve köleleşmeye de yardımcıdır. İnsanın özgürlüğüyle arasına kilometreler ile ölçülemeyecek mesafeler yığar. Peki sizce bir yerlerde bu düzeneğin ayarı bozulmuş mudur? Bozulduysa o düzeneği tamir etmemek birilerinin işine mi gelmektedir. Mahellelerimizin denize ayağını bile sokmayan teyzeleri –amcaları köpekbalıkları diyince, neden şöyle bir irkilirler? Gazetelerde Marmara’da canavar yakalandı haberleri, rating dolayısıyla gazeteler için can mıdır, yoksa son 35 yıldır ülkemin yaratıcı medyası bu başlıktan bıkıp, bir başka başlık atamaz mıydı? Artık web istatistiklerinin de yardımıyla “Marmara Canavarı”başlığının ratingi daha da ölçülebilir olmuş, bu da o başlığın bir otuzbeş beş yıl daha hiç değişmeden gideceğini göstermiştir.

Mesela geçtiğimiz yıl Kızıldeniz’de olan köpekbalığı saldırıları beni bile nerdeyse ünlü yapacaktı, hayatında hiç dalmamış, hiç Kızıldeniz’e gelmemiş insanlar tarafından blogum bir günde 700 kişileri gördü. Yine son dört yıldır google verilerime baktığım zaman bloguma arama motorundan gelenlerin çoğu köpekbalıkları ile ilgili arama yapmaları vesilesiyle geliyorlar. Yine iddia ediyorum ki, bu arama yapan meraklı kitlenin çoğunluğu ülkemizde, türkçe ve günümüz dinamiklerinde yazılmış olan Hakan Kabasakal’ın “Türk Sularında Köpekbalıkları” kitabından da habersizdir, ya da haberdar olsa bile okumayacak, okusa da sıkıcı bulacaktır. Çünkü ülkemizin dalıcı portföyüne baktığımız zaman maaleesef ki sansasyonel olmayanı okuma konusunda çok da istekli değildir. Eğer istekli olsalardı, bugün Aziz Saltık, Hakan Tiryaki ve Hakan Kabasakal’ın yazıları hatmedilir, web sitelerindeki izleyici sayısı oldukça fazla olurdu.

Arada rutine dönen birkaç yere laf göndermenin ardından tekrar konumuz olan köpekbalığı histerisine dönelim ve kendimize soralım “Köpekbalıklarından korkuyor muyuz?” Kendi cevabımı sizinle paylaşmam gerekirse, kendi doğal ortamında, benden büyük bir köpekbalığı ile karşılaşmışsam beni alt edebileceği gerçeğini biliyorum ve bu gerçek bende korku yerine karşımdakine beni alt edebilecek bir ortam yaratmama çabasına dönüşüyor. Algılarım daha fazla açılıyor ve maksimum dikkat göstererek, her hareketimi kontrol altına almaya çalışıyorum. Risk yaratacak hiçbir şeye kalkışmıyorum, anın zevkini yaşıyor ve içimdeki adrenalini dengelemeye çalışıyorum. Bugüne kadar hiçbir köpekbalığı tacizi ile karşılaşmadım, ama bu değil ki köpekbalıkları taciz etmez, merakları sebebiyle sizi daha yakından incelemek isteyebilirler ve kimi zaman da size çarparak tacizde bulunabilirler. Ve en önemlisi de dünyanın çeşitli yerlerinde köpekbalığı saldırıları sonucu hayatını kaybeden insanlar olmuştur. Yani köpekbalığı olan sularda köpekbalıklarını ve köpekbalığı saldırılarını elbette ki ciddiye almalısınız, ama ciddiye almanız gereken en önemli bir başka konu ise burada devreye girer. Her kuşun eti yenmediği gibi, her köpekbalığı da saldırgan değildir. Fakat medyada haber olarak yer alan bir köpekbalığının ilgi çekebilmesi için canavarlaştırılması gerekmektedir.

Kitle iletişim derslerinde öğretilen en önemli şeylerden birisi de “Bir köpeğin, bir insanı ısırması değil; bir insanın bir köpeği ısırması haber değeri taşır”dır. Hal böyle iken, her gün ciddi rakamlarda köpekbalığı insanlar tarafından katledilirken, bu hiçbir haber değeri taşımaz, fakat ülkemizde bir tane bile köpekbalığı saldırısı sonucu ölmüş kişi bulunmazken(resmi olarak),medya için ilginç olan hala dev köpekbalığının yakalanmasıdır. Çünkü medya ratinge oynar ve haberini ilgi çekici olan üzerinden seçer. Elimizdeki değişmez gerçeğin bu olduğunu kabul edersek, değişen şartlar bize bir avantaj kazandırır. O değişen şart şudur: Artık yayıncılığın internet üzerinden de olabilmesi sebebiyle, bizler sadece hep aynı fırından çıkan, damak tadımıza da uymayan ekmeği yemek yerine, damak tadımıza hitabeden ekmeği pişiren fırına yönelirsek, diğer fırınlar da o ekmeğin tarifine yönelecektir. Bu yönelme şu an için çok ütopik gözükse de, hayal etmesi bile güzeldir.

Evet okuyucu, konuyu toparlamak gerekirse senin de anladığın üzere, tehlike altında değilsin. Hatta köpekbalıklarının bolca olduğu ve onlarla karşılaşma şansının yüksek olduğu sularda olsan bile tehlike riskin çok az. Genellikle o tehlikenin altına girebilmek için de saldırıya sebep olabilecek bir takım etkenler daha gerekmektedir. Fakat dört bir yanımızın adi suçlar ile işgal edilmesinden dolayı, bizi asıl tehdit eden tehlikeler sıradanlaşmıştır ve bu korkuya alışkanlık sağlamışızdır. Bilinmeyenin korkusu her zaman galip gelmiş ve çoğu insan yakından bilgi sahibi olmadığı köpekbalıkları’ndan korkmaya devam etmiş ve edecektir.

Ras Mohamed'te Ticari Balık Avı

2011-05-18T22:45:00.005+03:00

Durumlar vahim sevgili okuyucu... Son beş aydır adım adım bir kötüleşme süreci yaşandı ve hala da yaşanmaya devam ediyor. Çoğu kişi, her şey düzelecek, her şey yoluna girecek, paniğe gerek yok derken, kimileri de en başından beri pesimist bir davranış sergilediler. Olayların siyasi nedenleri ve boyutlarını bir başka yazıya pas ederek, kısa ve öz olarak durumu paylaşacağım.

Sharm el-Sheikh’e gelenler, hatta gelmeyip sadece ününü duyanlar bile Ras Mohamed Ulusal Parkı’ndan haberdarlardır. 1983 yılında Ulusal Park ilan edilen Ras Mohamed, Mısır turizminin bel kemiklerinden birisidir. Sinai Valisi, bu bel kemiğini kırıp da hem kendi ülkesinin turizmine derin ve iyileştirilemez yaralar açacak, hem de ekolojik bir felaketin yaşanmasına sebep olacak bir karar aldı. Elli altı balıkçı teknesine Ras Mohamed’te ticari balıkçılık faaliyetlerini legal bir şekilde yapabilmesi için gereken bir izin verdi.

Ulusal Park’ta olması gerektiği gibi balıkçılık faaliyetleri bugüne kadar kesinlikle yasaktı. Üç-dört hafta öncesinde Mısır devrimi’nin yarattığı kimi otorite boşluğu ve bazı kurumların görev tanımlarının boşaltılması nedeniyle, balıkçıların denetlenmesini yapacak bir kurum olmadığından, balıkçı tekneleri yasadışı bir şekilde Ras Mohamed Parkı’nda balık avlıyorlardı. Şimdi ise yasadışı da diyemeyeceğimiz bir şekilde, yani gayet yasal hakları ellerinde olarak avlanmaya devam ediyorlar.

Mayıs-Haziran aylarının İmparator (Emperor fish)balıklarının yumurtalama döneminin başlangıcı olmasından dolayı çok acil bir şekilde bu iznin kaldırılması gerekiyor.(sebep sadece yumurtalama dönemi değil, bu karar doğal sualtı parkı’nda ekolojik bir felaket yaşatacaktır) Bu yüzden de Ras Mohamed’in bugün denizi, çevreyi, doğayı seven herkesin yardımına ihtiyacı vardır.

Eğer hatırlarsanız geçtiğimiz yıl olan köpekbalığı saldırılarının en önemli sebeblerinden biri aşırı avlanmada bulunan ticari balıkçılıktı. Balıkçıların avladığı snapper ve emperor(imparator) balıkları köpekbalıklarının en önemli besinlerinden biridir. Köpekbalığı saldırıları sonucu önemli miktarda turist kaybeden Mısır, Sinai valisinin bu kararıyla yeni köpekbalığı saldırılarına sebep olabilecektir.

Bölgenin tüm ekolojik dengesini bozacak bu kararın kaldırılması için, lütfen aşağıdaki linke tıklayarak, Sinai Valisi’ne, sizin adınızdan gönderilecek dilekçeyi imzalayın.

http://www.thepetitionsite.com/2/stop-fishing-in-ras-mohammed-national-park/

Alt tarafı, internette bir imza, hiç bir işe yaramaz ki diyerek es geçmeyin. Unutmayın, internet bugün insanlığın en önemli güçlerinden birisidir. Lütfen, organize olmayı kolaylaştıran, küçücük eforlar sarfederek, çok büyük taşları yerlerinden oynatan bu gücü hafife almayın ve bir imza da siz atın.

Sonradan gelen ekleme:

CDWS’in çalışmaları ve uygulamaya son vermek için başlattığı kampanya çok kısa sürede cevap verdi ve Shark’s Bay Umbi Diving’in evsahipliğinde Bedevi Balıkçıların temsilcisi, CDWS’in Başkanı, Ras Mohamed Ulusal Park’ın temsilcileri bir araya geldi. 19 Mayıs’ta yapılan karşılıklı görüşme sonrası ortak anlaşma sağlanarak, 20 Mayıs’ta Bedevi Balıkçı tekneleri Ras Mohamed bölgesini terketti. Bedevi Balıkçılar, Sinai sularında avlanan Bedevi olmayan 15 kadar balıkçı teknesine bölgede avlanma izni verilmemesini istedi ve Mısır Askeri görevlileri bedevi olmayan balıkçı teknelerini göz altına aldı. Sinai sularında Bedevi olmayan balıkçı tekneleri görüldüğünde tutuklama kararı çıkarıldı.

Şu an yasal olarak Ras Mohamed Ulusal Parkı’nda balıkçılık tekrardan yasak, fakat yasadışı yollardan yapılan ticari avcılık ise tam olarak bir muamma.

Deniz ve internet bir araya gelirse ne olur?

2011-04-04T21:05:00.000+03:00

Bazı şeylerle karşılaşırsanız, yahu benim nasıl aklıma gelmedi dersiniz ya, işte ben de tam o duruma nail oldum ve nasıl benim aklıma gelmedi dedim. Birileri düşünmüş, taşınmış, yapmış bir şeyler... İşte bu düşünceyi hayata geçiren kişi beni de buldu ve "vay be, bayıldım bu fikre"dedirtdi.

Aslında özgün bir fikir olmayan, zaten bir yazarı olup da entry girmeyeli uzun zaman olan ekşi sözlüğün bir kopyası diyebiliriz Marin sözlük için. Ama bu kopya, kendi içinde öyle özgün ki, bu da beni cezbetmeye yetiyor. Bir sözlük düşünün, sadece deniz ve denizcilikle ilgili tanımların yer alacağı uçsuz bucaksız bir sözcük. Bir balık fotoğrafladınız, orfoz olduğunu biliyorsunuz fakat ne tür bir orfoz olduğunu öğrenmeniz lazım, ya da popüler dalış mekanları hakkında bilgi almak istiyorsunuz, sadece bu mu; elbette ki hayır, deniz için engin sıfatı kullandığımıza göre deniz ile ilgili bir sözlükte tıpkı engin bir deniz gibi olacaktır elbette...Hele ki her bir insanın farklı yaşanmışlıkları ile oluşan tanımlamaları ile her gün daha da ilgi çekici bir hal alacaktır.

Marin sözlük'te de görüşmek üzere...

(http://marinsozluk.com/)

Annelik ve dalış

2011-03-09T23:10:00.003+02:00

Dünyada bir örneği daha var mıdır, varsa da ne sıklıktadır bilmiyorum, ne zaman ki hamile kaldım, ilk hesapladığım tarih bebeğimin dünyaya gelmesi iken ikinci tarih de dalışa döneceğim tarihdi. Planlarım normal doğum üzerineydi, böylelikle hem doğumdan 4 hafta sonrasında dalışa başlayabilecektim, hem de vücudum bir operasyona uğramamış olacaktı ki planlar tutmadı ve sezaryan ile Mina Lisa’Yı dünyayı getirdim. Bu sefer tarih belli olmuştu, sekiz hafta sonrasında suya dönecektim, hem Mina 2 ayını tamamlamış olacaktı, böylelikle o da denizden faydalanabilecekti.

İlk dört ay annemin benimle kalmasından dolayı her şey kolaylıkla yürüdü, hep beraber dalışa gidiyorduk, ben dalışa gitmeden önce Mina’yı emziriyor, hızla dalışa koşuyor, dalış sonrası tekrar hızla bu sefer Mina’ya koşuyordum. Etrafımızda tuhaf bakışlara mazur kaldığımız gibi, çoğu zaman da etraftaki dalgıçlardan dalış sonrası emzirmek zararlı değil mi gibi sorularla karşılaşıyorduk.

Emzirme dönemindeki çoğu bayan dalıcı, süt ile azot baloncuklarını bebeğe geçireceğini sansa da böyle bir şey mümkün değildir. Daha hamilelik dönemindeyken Dr. Adel’e danışarak (Adel Tahir)emzirme dönemi ve dalış ilişkisi hakkında bilgilendim, ayrıca DAN’ın internet sayfasından da emzirme dönemi ve dalış ilişkisi hakkında yazılan ve önerilenleri okudum. İçim rahat bir şekilde dalışlarımı gerçekleştirdim. Emzirme döneminde dalışın tek bir kötü etkisi olduğu yazıyor o da annenin sütünün azalması. Bunun sebebi aslında dolaylı yoldan dalış ile ilgili, annenin bebeğinden ayrılarak dalışa gitmesi demek belli bir süre bebeğini emzirememesi ve süt kanallarının tıkanması demek. Yani dalış dışında başka bir aktiviteye gittiğinizde de başınıza aynı şey gelecektir. Ben dalışa giderken Mina’yı da yanımda götürdüğüm için ayrı geçirdiğimiz ya da gün boyu emziremediğim zamanlar olmadı.

Doğum sonrası dalış yapmanın en büyük avantajı suyun altında üşümemeniz diyebilirim, hamilelik döneminden kalan fazla kilolar sizi sıcacık tutuyor. Hamilelikten kalan kilolar nedeniyle dalış elbiselerimin içine girmek imkansız olduğu gibi, hamilelik sonrası için dizayn edilmiş elbise bulunmadığından, ilk 4 ay dalış elbisesi kullanmadım(tayt ve deniz sporları için hazırlanan kıyafetler dışında), beşince aydan sonra ise ıslak deniz kıyafetlerimin üzerine uzun kollu shorty giyerek dalışlarımı gerçekleştirdim. Dahab’taki dalışları saymazsam hiç soğuk hissetmedim. Geçtiğimiz yıl bu zamanlarda 7mm elbise ile daldığımı düşünürseniz, aradaki fark büyük. Tabi bunun bir de psikolojik sebebi de var, elbise yok diye dalıştan vazgeçemeyeceğime göre, kendimi soğuk suya psikolojik olarak hazırlamalıydım, bu işin de üstesinden geldim.

Doğum sonrası dalış yapmanın dezavantajları yok mu, elbette var. Annelik içgüdüsü tamamıyla ortaya çıkıyor ve sizin suyun altında da düşünmek zorunda olduğunuz bir bebeğiniz olduğu aklınızdan çıkmıyor. Sean ile nöbetleşe dalıp, ben suyun altındayken o plajda Mina’ya baktığı için dalış zamanımı maksimum 60 dakika olarak ayarlıyorum. Yani tüp bitene kadar zevkini çıkarmak artık çok uzaklarda, hele ki 59. Dakikada ilgimi çeken bir canlı görmek mi; en acısı, hızla birkaç poz al ve suyu terket! En önemli dezavantajı ise dalışlarımı tek başıma gerçekleştirdiğimden dolayı, son köpekbalığı saldırılarılarının da etkisiyle istediğim navigasyonu izleyemem.

Kısacası annelik ve dalışı birarada gayet güzel yürütülebiliyor, sadece dalış sonrası çekilen fotoğrafları düzenleme işlerinde ve internete fotoğraf yükleme konusu epey bir zaman alıyor. Dezavantajlarından bir diğeri de dalışa giderken bebek arabası, bebek, bebek çantası gibi oldukça ağır yüklere sahip olmanız, bu kısmı epey yorucu oluyor. Eve döndüğünüzde hallaç pamuğu gibi olabiliyorsunuz.

Hayat normal akışında...

2011-02-23T22:30:00.001+02:00

Hala Sharm'dayım, bütün bu kriz dönemini bir gece hariç gayet sakin olarak geçirdim. Protestoların henüz ikinci gününde akıllılık edelim, bozdolabını dolduralım diye Metro'ya gittiğimizde tüm rafların bizden daha akıllılar tarafından boşaltılmış olduğunu gördüğümüzde, ilk işimiz eczane'ye koşturup birkaç kutu bebek maması almak oldu. Sebze, yağ, un, ekmek,şeker, et, ucuz makarna, ucuz tuvalet kağıdı reyonları tamamıyla boştular. Ha bir de domates sosu reyonu boştu ki, bu da Sean'un "bloddy Itallians" yorumuyla paniğin mimarlarını anlamamıza yetti. Neyse ki evimizin sokağındaki market panikçilerin işgaline uğramamıştı, bu sayede birkaç donmuş tavuk, makarna, pirinç ve ne bulduysam alabildim. Bir de su tabiki...

Zaman gösterdi ki panikçi dediklerimizin ne kadar doğru bir seçim yaptıklarını anlamış olduk, tüm gıda stoğu Kahire'den geldiği için Kahire yolunun kapanmasıyla yeni stokların gelmesi de iptal oldu. Neyse ki sigara kullanmıyordum, Sean bulduğu Mısır sigaralarını tüketti ki kimi marketlerde o bile tükenmişti. Benzin limitli veriliyordu, bu da benzincide deli bir kuyruk oluşması sebebiydi. Bankalar kapalıydı, bu da bankadan para çekemediğimiz için parasız kalma sebebimiz oldu.Bankalardan para çekebilmek hala zor, HSBC olaylardan beri çalışmıyor, ATM'lerde ise para bulabilmek büyük bir şans. Sms servisi ve internet çalışmıyordu, ilk günlerde arama sırasında da sıkıntılar çektik. Mc Donalds'ın bile stoğu tükenmişti diyeyim siz anlayın.

Metro'dan döndüğüm gece telefon geldi ve sansasyonel bir haber Bedevilerin bir alışveriş merkezine ve Old Market'de biz mağazaya saldırdığı üzerineydi. İşte o telefondan sonra kafamda soru işaretleri çakmaya başladı, anne olmasaydım telaşlanacak hiçbir şey yoktu ama annelik duygusu o soru işaretlerini hızla çaktırıyormuş kafada onu da öğrendim. Neyse ki sabah haberin sansasyon olduğu geldi.

Turizm sektörü neredeyse durmuş durumda, kimi otel ve dalış merkezleri masraflardan kurtulmak için Şubat ayı boyunca kapalı kalma kararı aldı. Sektörün tamamına yakını da elemanlarının çoğuna ücretsiz izin verdi.
Mısırlı çalışanların tamamına yakını aile geçindirmekte olduğu için hepsi zor durumda ve herkes turizmin tekrar canlanması için dua ediyor. Çoğu işyeri ve ev sahibi önümüzdeki üç ay boyunca kiralarda %50 indirim yapılmasını kabul etti.
Hayat şu an gayet normal ilerliyor, her şey normal seyrine döndü, turizm dışında. Tüm bu ekonomik krizin tek faydasını doğa görmekte. Tekne ve dalıcı sayısı yok denecek kadar az olduğu için tüm resifler dinleniyor. Sean, Jackfish Alley'de harika bir dalış gerçekleştirdi (tek dalışta:iki köpekbalığı,iki eagle ray, baraküda sürüsü, treavally sürüsü, yeşil deniz kaplumbağası). Shark's Bay'de son üç yıldır yaptığım dalışlarda şu ank bu kadar çok balığı ben de hiç görmemiştim. Kısacası şu aralar sualtı'nın keyfni çıkarıyoruz.
Olaylara politik yönden bakışım bir sonraki yazıya kaldı...
Görüşmek üzere..

Mısır'da ne olup bittiğinin en güzel özeti!

2011-02-13T17:52:00.000+02:00

Mısır'da neler oldu bitti'nin en güzel özetini brileri video olarak hazırlamış, aşağıdaki videoda izleyebilirsiniz, Sharm'daki gelişmeleri de en yakın zamanda postalayacağım.

Sosyal Ağ Gücü

2011-01-27T23:32:00.000+02:00

Birçoğumuz facebook'daki protestoların boşa kürek sallamak, oturduğu yerden ahkam kesmek, suya sabuna el sürmeden kolay yoldan protesto etmek olduğunu düşünürüz. İşte böyle düşünen birçoğumuz yanıldı, Mısır'da Hüsnü Mübarek'i protesto etmek isteyen kişiler facebook ve twitter üzerinden haberleşerek organize oldular ve binlerce (10 bin ile 15 bin arası rakamlardan bahsediliyor) insan sokaklara döküldü.

Bunun neticesi olarak da facebook ve twitter bloke edildi. Şu an şaşkın bir şekilde izlemedeyim, daha sonra ayrıntılı yazacağım. Merak edenlere Sharm'da her şey yolunda... (internetin sansürlenmesi dışında) Köpekbalığı saldırısı, kış sezonu derken geçtiğimiz gün Shark Observatory'nin tepesinden Ras Mohammed'teki tekne sayısını saydım, toplam 8 tekne Ras Mohamed'teydi, artık bu gerilimle 6 tekneye düşer herhalde :-(

Tez zamanda tembellik etmeyip yazmak dileğiyle :-)

Köpekbalığı histerisi

2011-01-08T16:56:00.003+02:00

Aradan geçen bir ay gibi bir zamanın neticesinde CSI Köpekbalığı görevlileri araştırmalarını tamamladılar, yaptıkları sorgulama yöntemleri sonucu 40 kadar köpekbalığı suçlu bulunarak idam edildi.

Bu yukarıda yazdığım cümleden sonra insanın boğazı tıkanıyor ve daha ne yazabilirim ki diyor, her şeyin sonuç özeti aynen yukarıdaki gibi. Tatil için gelip şnorkel yapacak ya da yüzecek olanların korkmasına artık pek de gerek yok gibi, hem deniz suyunun soğuması sebebiyle hem de katledilmeleri sebebiyle ortada saldırabilecek pek bir oceanic white köpekbalığı kalmadı.
Durumun özeti budur, bölgeye çağrılan köpekbalığı uzmanları herkesin ilk günkü söylediğinden farklı bir şey söylemeyip ratinglerini arttırmak dışında bir şeyler yapmadığı gibi, katledilen köpekbalıklarının bahsi basın toplantılarında yer almadı.

Kimi ekoloji cahilleri otellerin plajlarının etrafını ağlarla donatma fikrini getirdi. Ağların resiflerin ekolojik sistemini bozacağı yetmezmiş gibi, bir de ağ nedeniyle balıkların hapsolması, hatta akıntının kıyılara getireceği her türlü çöpün ağlara takılacağı, bunun da köpekbalıklarının daha fazla ilgileneceği gerçeğini göz ardı ederek, dahiyane fikirler ürettiler.

Turistler için neden bir havuz üretme sevdası ve turistlerin de neden bu havuza ilgi duyacaklarını anlamakta zorlanıyorum. Zaten her otelin bir havuzu var, yüzmek isteyen otel havuzlarında gayet yüzebilir, ama anladığım kadarıyla turistlerin istediği havuz değil, akvaryum içinde yüzmek. Bu akvaryumun içinde de sadece cici balıklar olması. Ha bir de köpekbalığı izleme kuleleri olması var planlarında...

Asıl yapılması gereken çok basit bir şey; turistleri marina hayatı konusunda ve onların denize girmeden önce ne çeşit risklerle karşı karşıya kaldığı konusunda bilinçlendirmektir

Köpekbalıkları denizlerdeki beslenme halkasının en tepesindeki canlılardır, bir köpekbalığı saldırısının arkasındaki en önemli neden olarak algılamanız gereken budur. İnsanlar köpekbalıklarının diyet listesinde yer almazlar, ama bu demek değildir ki size saldırma riski yoktur, fakat bu saldırı riski oldukça düşük bir risktir.

Sharm'daki Köpekbalığı saldırısı hakkında özet:

2010-12-06T04:13:00.003+02:00

Sharm el-Sheikh’te her iki taraf için de kötü bir dönem geçiyor. Ortalıkta onlarca asparagas haber dolaştığı yetmezmiş gibi, bir de gazetelerin heyecan verici anlatım dili kullanarak insanlarda uyandırılan köpekbalığı korkusu yer almakta. Olayları takip etmek isteyenler için önereceğim tek adres CDWS’n internet sitesi, aralıksız olarak yazılı açıklama yapıp, doğru bilgilendirmeyi yapıyorlar. Önce kısaca bir durum özeti geçeceğim, sonra da kişisel yorumlarımı katacağım.

30 Kasım 2010 tarihinde şnorkel yapan iki kişi(iki ayrı saldırı) Ras Nasrani dolaylarında Oceanic White tip köpekbalığı tarafından saldırıya uğrayıp, ciddi bir yaralanmaya maruz kaldılar. İkinci saldırının hemen öncesinde köpekbalığı, dipteki dalıcılara yaklaşmış ve dalıcılar tarafından fotoğrafı çekilmiş, dalıcılardan ayrılır ayrılmaz da yüzeye çıkarak saldırıyı gerçekleştirmiş.

1 Aralık 2010 tarihinde bir önceki saldırının bir kaç kilometre kuzeyinde bir başka saldırı gerçekleştirildi, fakat bu saldırı ile ilgili görsel herhangi bir materyal bulunmuyor. Saldırıya neden olan köpekbalığını yakalamak için bir ekip oluşturuldu ve bu ekibin köpekbalığını yakalayıp kıyı alanından uzaklaştırarak açık alana taşıyacağı söylendi.

2 Aralık 2010 Turizm Bakanlığı tarafından her türlü dalış, su sporu ve şnorkel faaliyetleri için iki gün boyunca yasak uygulandı. Ras Mohamed Ulusal Parkı bu yasağın dışında bırakıldı. İki gün boyunca dalış tekneleri Ras Mohamed’te dalış yaptılar. Sadece araştırma tekneleri denize açılıp saldırıların olduğu bölge ve çevresinde araştırma dalışı yaptılar. Ayrıca saldırıya neden olduğu düşünülen iki köpekbalığı yakalandı. Bunlardan biri Oceanic White Tip (Carcharhinus longimanus), diğeri de Mako (Isurus oxyrinchus) köpekbalığı idi. Saldırının hemen öncesinde çekilen fotoğraflar ile yakalanan köpekbalıkları arasında karşılaştırma yapıldığında; yakalanan köpekbalıklarının doğru bireyler olmadığı anlaşıldı. Yakalanan ik köpekbalığı ne yazık ki öldürüldü.

Bir çok kişi bu köpekbalığı öldürme olayı yüzünden CDWS’I kınadı, fakat rastgele köpekbalığı yakalayanlar Turizm Bakanlığınca görevlendirilmişti. CDWS(Dalış ve Su Sporları Odası) başkanı köpekbalıklarının yakalanıp öldürülmesi ile ilgili olayın sorumlularını kınadığını belirten bir açıklama yaptı.

4 Aralık 2010 Tüm dalış bölgeleri ve plajlara uygulanan yasak kalktı, günlük rutin uygulandı. Herhangi bir köpekbalığı saldırısı gerçekleşmedi.

5 Aralık 2010 Günlük rutin devam ederken CDWS tarafından dalış merkezlerine hızla haber verildi, teknedeki şnorkel ve yüzücüleri tekneye toplamaları, denize herhangi bir şnorkelci bırakmamaları söylendi. Ne yazık ki Middle Garden’da bir Alman kadın köpekbalığı tarafından saldırıya uğrayıp hayatını kaybetmişti.

İlk olarak tüm yüzme faaliyetleri için tekrar yasak kararı alındı, fakat akşam saatlerinde karar genişletildi, tüm dalış, su sporları ve yüzme faaliyetleri için Ras Mohamed’i de içeren bir yasak kararı çıkarıldı. Dalışa açık bölge olarak sadece Dahab, Taba ve Nuweiba bırakıldı.

CDWS ünlü köpekbalığı araştırmacılarını bölgeye çağırdı. (Dr Marie Levine (Head of the Shark Research Institute in Princeton), Dr Erich Ritter (a specialist in behavioural ecology), Dr Ralph Collier (Shark Research Committee and author of Shark Attacks of the Twentieth Century) ve Dr. George H. Burgess (director of the Florida Program for Shark Research)

Ayrıca CDWS 6 Aralık için araştırma ekipleri kurdu, yarın ekipte bulunan dalgıçlar bölgede dalış yapacaklar.

İlk üç saldırı Ras Nasrani ile Shark’s Bay arasında oldu, dördüncü saldırı ise Middle Garden (Naama Bay)’da gerçekleşti.

Yukarıdaki tüm olay akışını yorumsuz bir şekilde yazmaya çalıştım. Olayın içinde köpekbalığı saldırısı olunca, gazeteler için de iyi bir haber niteliği taşıdığından dolayı, insanların çoğunda bulunan Spielberg hediyesi Jaws korkusu yeniden alevlendi. Bu tür olaylarda çok daha organize ve sorumluluk taşıyarak hareket etmek gerekirken, kurumlar turizmin zarar görmesi paniğiyle hızlı ve yanlış adımlar attılar. Nedeni araştırmaktan önce şüphelilere yargısız infaz yolunu benimsediler. Dalış konusunda dünyanın en büyük sektörlerinden birine sahip olan bu bölge, diğer dalış bölgeleri için de maalesef ki iyi bir rol model olamadı. Yanlış mesajı iletti, köpekbalığı avcılığı rolü üstlendi. Köpekbalıklarının, bölgede herhangi bir aletli dalıcıya bugüne kadar bir saldırısı olmamasına rağmen aletli dalışa da yasak getirerek, insanların aklına soru işaretleri gelmesine sebep oldu ve yanlış yönlendirme de bulundu. Köpekbalığı korkusunu tetikledi. Umuyorum ki yarın çıkacak araştırma teknelerinden daha sağlıklı sonuçlar gelecek ve kısa sürede bu saldırıların nedeni ortaya çıkacak.

Büyük ihtimal saldırıların hepsinde tek bir birey sorumlu ve bu tek bireyin cezası umarım tüm Oceanic White köpekbalıklarına çektirilmez.

Oceanic White tip köpekbalığı potansiyel tehlikeli dediğimiz köpekbalığı türlerinden biri. Sharm el-Sheik’e dalışa gelen pek çok kişi tarafından da gözlemlenmiş, fotoğrafı çekilmiş bir tür. Bugüne kadar Kızıldeniz’de olan saldırıları şu yazımı okuyarak öğrenebilirsiniz. Raporlardan da görüldüğü gibi köpekbalığı saldırıları oldukça nadir görülen olaylardır ve hemen hemen saldırıların hepsinin arkasında yatan bir neden bulunmaktadır. İnsanlar, köpekbalıklarının diyet listesinde bulunmazlar, çoğunlukla yanlış anlama ya da köpekbalığını provoke edici sebeplerden dolayı saldırılar gerçekleşmektedir. Genellikle saldırıların sonunda illegal balıkçılık ya da illegal balık besleme ile bağlantı bulunmuştur.

Sharm el-Seikh’te balık beslemek kesinlikle yasak, buna rağmen illegal olarak oldukça fazla balık beslemesi yapılmakta. Küçük balıklar için olanı ve büyük balıklar için olanı diyerek ikiye ayırabiliriz. Her ikisi de oldukça tehlikeli bulunmaktadır. Turistlerin küçük balıklara attığı ekmekler size her ne kadar zararsız görünse de bu bir köpekbalığı saldırısına gayet neden olabilir. Öncelikle her türlü besleme töreninin bu canlıların beslenme alışkanlıklarını değiştirdiğini ve besin arayışlarını farklılaştırdığını bilmeniz gerekiyor. Bu nedenle de uzmanlar durmadan yasadışı balık beslemenin zararlarını anlatıp duruyorlar. Büyük balık küçük balığı yer kuralını hiçbir zaman unutmamak gerekiyor, insanların ekmek kırıntısıyla çağırdığı küçük balıklar bir besin öğesi olarak kendilerinden daha büyük balıkları bölgeye çağırıyor, bu biraz büyük balıklar da daha büyüklerini çağırıyor. Köpekbalıkları, bu küçük balıkları avlamaya gelen balıkları avlamaya geliyor. Yani zincir tamamlanıyor. (Hele ki illegal balıkçılık ile aynı anda devreye girdiğinde; [balıkçıların aşırı avlanması sonucu büyük balıklar besin bulmak için kıyılara yönelebiliyor] insanlar açısından da oldukça tehlikeli hala gelebiliyor.)

İkinci tür yasadışı besleme ise;

derler ki yıllar once henüz tekne sayıları bu kadar fazla olmadığı, kıyı dalışlarının yoğunlukta olduğu zamanlarda; dalış rehberleri, "aşağıya indiğimizde şunu göreceğiz, bunu göreceğiz" der ve görürlermiş. Şimdi ise göreceğiz diye bir terimin yerini "görebiliriz (inşallah)" denilen bir terim almış durumda. Bir dalış rehberi ayda üç kere köpekbalığı görüyorsa, bu onun gerçekten çok şanslı olduğunu gösterir. Tekne sayısı çok fazla olduğu için balıklar resifi terkediyor ve köpekbalıkları da balık avlamak için resiflere gelmiyor. Tekneler resif’I bıraktığında balıklar resife geri dönüyor. Bu nedenden dolayı da kimi doğal hayata saygısız dalış tekneleri, illegal balık besleme olayına yöneliyor. Köpekbalığı çağırmak için sizlerin de bildiği klasik yöntemler kullanılıyor ve bu köpekbalığının dengesini bozuyor.

Gelelim gazetelerde de okuduğunuz bahsi geçen belkilere...

Gazetelerde okuduğunuz ölü koyun olayı doğru olmakla beraber, ben bu saldırıların arkasındaki nedenin bu olduğunu düşünmemekteyim. Olayın vahameti tartışılamayaz ve ben de böyle bir olayın çok kötü sonuçlar doğurabileceğini kabul ediyorum, fakat tüm saldırıların arkasında tek bir bireyin olmasından dolayı, bunun daha çok yasadışı beslenme ile alakası olduğunu düşünüyorum.

Bahsi geçen bir diğer olasılık, kurban bayramı nedeniyle çok sayıda kurban kesilmesi ve kanların denize akıtılması. Bu olasılığa da çok ihtimal vermiyorum, çünkü geçtiğimiz kış ayında da aynı bölgede oceanic white tip görülüyordu, genellikle kasım-aralık-ocak aylarında oceanic white görmek yadırganmayacak bir durum. Eğer bu sebep olsaydı iki hafta gecikmeli olmayacağı gibi, daha çok sayıda köpekbalığını saldırıya sürüklerdi.

Bahsi geçen bir diğer olasılık, illegal ve aşırı avlanma: köpekbalıklarının stokundaki balığın tüketilmesinden dolayı, köpekbalıkları kıyılara avlanmaya geliyor. Bu sebep de çoğu zaman çoğu saldırının sebebi olabiliyor.

Otel atıklarının denize karışması: bu da ilk başlarda konuşuldu ama olay örgüsüne bakıldığında zayıflayarak bahsi kapatıldı.

İnanıyorum ki çok kısa bir zaman içinde araştırma ekibi bu saldırıların nedenini belirleyecek. Bugün (6 Aralık) Sean’da kamerasıyla beraber gözlem ekibinde yer alarak dalış yapacak (bunu kıskanmadım desem yalan olur, tüm şnorkel ve dalış teknelerinin olmadığı bir denizde dalış yapmak tam anlamıyla rüya gibi).

Eğer Sharm-el Sheik’e gelip dalış yapmayı planlıyorsanız, bilmeniz gerekir ki korkacak ve panik olacak bir durum bulunmamaktadır. Gayet rahat bir şekilde dalışlarınızı planlayabilirsiniz, dalış esnasında görebileceğiniz bir köpekbalığından da korkmanızı gerektirecek bir durum olmadığını bilmelisiniz.

Gazeteler ve televizyonlar amaçları gereği heyecan verici bir anlatım dili kullanmaktadır, hatta mantıklı olan bilimsel dil de bize sıkıntı verdiğinden bizler hep heyecan vericiliğe aldanır asparagas'a ya da manipülasyona kolayca av oluruz. Eğer gerçekten köpekbalığı saldırıları hakkında bilgi almak istiyorsanız, konu hakkındaki araştırmacıların ve uzmanların yazılarını okuyun. Florida Doğa ve Tarih Müzesi İhtiyoloji Departmanı tarafından hazırlanan Uluslararası Köpek Balığı Saldırıları dosyasına göz atın. (Florida Museum of Natural History- Internatioanal Shark Attack File).

Eğer suya gireceğiniz yerde köpekbalıkları bulunuyorsa

-Balıkları hiçbir şekilde beslemeyin ve eğer böyle bir aktivitenin yapıldığı bir yerse suya girmeyin.

- Sakin olun, herhangi hızlı, düzensiz ve panik hareketten kaçının.

- Eğer herhangi bir nedenden dolayı suyu terk etmeniz gerekiyorsa, sakin ve düzenli hareketlerle bunu gerçekleştirin.

- Derinliği fazla olan sularda, kulaç atıp, su sıçratarak yüzmeyin.

Aklınızda oluşabilecek bir diğer soru işareti, Kızıldeniz’de şnorkel ile yüzmeyelim mi?

Şnorkel ile yüzmek eğitim alarak yapılmayan bir aktivite, siz de çoğu zaman şnorkel yaparken kollarını-bacaklarını oldukça fazla sallayan, su sıçratan, düzensiz hareketler yapan yüzücüleri gözlemlemişsinizdir. Köpekbalıklarının olduğu sularda şnorkel ile yüzerken palatlerinizi sakince hareket ettirerek, su sıçratma girişimi yapmadan yüzüldüğü sürece bir problem teşkil etmeyecektir.

Sıkça sorulan sorulardan birisi de “saldırıya uğrayanlar köpekbalıklarını provoke edici bir şeyler yaptılar mı?”. Hayır, yapmadılar fakat köpekbalığını provoke edici başka bir sebep vardı, umarım bu sebep de en kısa zamanda aydınlanır.

İŞKENCEYE SON!

2010-10-26T01:52:00.001+03:00

Ey okur; çok kızgınım ve sana laflar hazırladım. Hayatın boyunca “nerede o eski bayramlar, eskiden kapımızı kilitlemezdik, bizim çocukluğumuz ne güzeldi-şimdiki çocuklara yazık, etraf katil-sapık kaynıyor, ne olacak bu CHP’nin hali vs..” diye yakınmaktan geri kalmazsın, ne zaman ki bir şeyleri değiştirmek için senin de ufak desteğine ihtiyaç olunsa, ortadan kaybolursun.

Bundan iki ya da üç yıl(tam net hatırlayamıyorum yılı)kalbi iyi bir takım insanlar Japonya’dan Türkiye’ye getirilecek yunusların gelişini engellemek için çırpınırken The Cove filminin henüz piyasada olmaması nedeniyle kimsenin gıkı çıkmadığı gibi, şimdi de sirk hayvanları için bir film çekilsin, oskar alsın da biz de kınayalım diye bekler durursun.

Ne gerek var, e-mail ile dünyanın en kolay protestosunu yapacaksın, tıpkı güzelim yunuslar gibi o sevdiğin sirk hayvanları da işkenceye maruz kalarak geldikleri bu ünlü hayatlarında esaret altındalar. Eğer hayvanların doğasında ateş çemberinden atlamak olsaydı eminim ki orman yangınlarında ölmezler, bugün hıdırellez galiba diyip hoplayıp-zıplarlardı. Peki doğasında olmayan bu hokkabazlıklar onlara nasıl öğretiliyor, işte bundan haberiniz yoksa size hiç sıkılmadan tek solukta okuyacağınız bir link :

http://www.haytap.org/index.php/200912212353/sirk-gercegi/iste-sirklerin-diger-yuzu

Ben tam bu yazıyı yazarken sinirlerimi hoplatan bir başka haber gelmesin mi, aşağıdaki yazı Ege Sakin tarafından kaleme alındı. Ne yapacağını, nasıl yapacağını ve en önemlisi neden yaptığını çok kolay bir dille anlatıyor. Oturduğun yerden e-mail atarak ( o e-mail’i de kopyala yapıştır yaptığını düşünürsek dünyanın en kolay eylemlerinde biri) bir şeyleri iyi yönde değiştirebilirsin. İstiyorsan kendi cümlelerinle yaz e-maili, ister kısa olsun, ister uzun olsun, istersen de aşağıdaki yazıdan kopyala, sadece isim yerlerini değiştirmeyi unutma. Sadece üşenme ve yap. Lütfen!

AŞAĞIDAKİ DİLEKÇEYİ İMZLAYIP LÜTFEN ŞU ADRESLERE YOLLAYINIZ..

balikesir@cob.gov.tr; balikesir@icisleri.gov.tr; bedk@basbakanlik.gov.tr; mahalli.bilgiedinme@icisleri.gov.tr; bilgiedinme@icisleri.gov.tr; mahalli@mahalli-idareler.gov.tr; teftis@icisleri.gov.tr; bilgiedinme@tbmm.gov.tr; bilgiedinme@basbakanlik.gov.tr; bimer@basbakanlik.gov.tr; mahalli@icisleri.gov.tr; dilekkom@tbmm.gov.tr; info@edremit.bel.tr; yaziisleri@edremit.bel.tr; fenisleri@edremit.bel.tr; isletmeveistirakler@edremit.bel.tr; zabita@edremit.bel.tr; veterinerlik@edremit.bel.tr; basin@edremit.bel.tr; balikesir.edremit@tarimnet.gov.tr; balikesir@tarimnet.gov.tr; balikesir.kontrol@tarimnet.gov.tr; balikesir.teknik@tarimnet.gov.tr; balikesir.idari@tarimnet.gov.tr; balikesir.haysag@tarimnet.gov.tr; balikesir.edremit.mudur@tarimnet.gov.tr; balikesir@cevreorman.gov.tr; mudurluk@balikesir-cevreorman.gov.tr; dmp@balikesir-cevreorman.gov.tr; cevyon@balikesir-cevreorman.gov.tr; yaziisleri@akcay.bel.tr; halklailiskiler@akcaybelediyesi.com; bakan@cevreorman.gov.tr; bakanlik@cevre.gov.tr; bilgiedinme@tarim.gov.tr; cevkom@tbmm.gov.tr; cihangirg@kkgm.gov.tr; haluka@kkgm.gov.tr; info@cevreorman.gov.tr; balikesir@saglik.gov.tr; info@saglik.gov.tr; edremit@balikesir-edremit.gov.tr; ilozelkalem@balikesir.gov.tr; balikesiraynagazetesi@hotmail.com; bilgiedinme@cevreorman.gov.tr; ockkb@ockkb.gov.tr; agursoy@cevreorman.gov.tr; balikesirtarim@gmail.com; bilgi@balikesirtarim.gov.tr; blkbsn@gmail.com; edremit.kaymakamligi@hotmail.com; baskan@akcay.bel.tr; blk_saglik_mud@hotmail.com

CC: info@edremit-meb.gov.tr; tariksurmelioglu@balikesirpolitika.com; yenibalikesir@hotmail.com; info@korfezinsesi.com; haber51@hotmail.com; baskan@balikesir.bel.tr; demokratgazetesi@hotmail.com; eposta@balikesirpolitika.com; belediye@balikesir.bel.tr; muratk@ilkhabergazetesi.com; edremit@iha.com.tr; bayrak-gazetesi@hotmail.com,egemuratsakin@gmail.com

Tarih: ..................

Konu: Balıkesir ili Edremit ilçesi Akçay Beldesi’ndeki “Akvaryum Kafe”de sergilenen deniz canlılarının doğaya geri bırakılması ve işletme hakkında yasal işlem başlatılması

(BİMER aracılığıyla da gönderilmiştir)

ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞI'NA

TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞI'NA

SAĞLIK BAKANLIĞI'NA

BALIKESİR İL ÇEVRE VE ORMAN MÜDÜRLÜĞÜ’NE

BALIKESİR TARIM İL MÜDÜRLÜĞÜ’NE

BALIKESİR İL SAĞLIK MÜDÜRLÜĞÜ’NE

EDREMİT BELEDİYESİ’NE

EDREMİT KAYMAKAMLIĞI’NA

AKÇAY BELEDİYESİ’NE

TÜM DİĞER YETKİLİ MAKAMLARA VE BİRİMLERE:

6 Eylül 2010 tarihinde, Akçay Beldesi merkezinde, halk plajının bitişinde, Sarıkız Meydanı’ndaki Akvaryum Kafe ile ilgili tarafımıza gelen bilgi ve belgeler ışığında bilgi edinme başvurumu gerçekleştiriyorum (HAYTAP'a gelen ihbar en altta yer almaktadir).

Akvaryum Kafe ve bu kafenin açılmasına izin veren yetkili tüm kurumlar, işletmeleri içinde tuttukları ve sergiledikleri köpekbalıkları, vatozlar ve mürenler nedeniyle, başvurumda “EK” olarak belirtilen bölümde özetlenen 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun en temel maddelerini, özellikle de 4. maddeyi çiğnemiş ve bu nedenle de suç teşkil eder noktaya gelmiştir.

Daha da önemlisi; burada tutulan köpekbalıkları, Mustelus mustelus türünden olup “Uluslararası Doğal Hayatı ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği” tarafından sürdürülmekte olan, bitki ve hayvan türlerinin dünyadaki en kapsamlı Küresel Koruma durumu envanteri “IUCN Kırmızı Listesi”nde “VU (Vulnerable-Hassas)” statüsünde, yani “doğada soyu tükenme tehlikesi yüksek” türlerden biri olarak tespit edilmiştir. Bu türler, ulusal ve uluslararası öneme sahip olup korunmaları gereken bitki ve hayvan türleridir.

Akvaryum Kafe’de Mustelus mustelus türünün varlığı, hem gelen fotoğraf ve videolar aracılığıyla Türkiye’deki çeşitli bilim insanlarına danışılarak tespit edilmiş, hem de kafeyle ilgili çıkan haberlerde işletme sahibinin demeci olarak kaydedilmiştir.

IUCN raporlarına göre; bu türlerin popülasyon oranları, Akdeniz’de 1994-2006 yılları arasında avcılık nedeniyle olumsuz etkilenmiştir. Kendini yenileme özelliği de oldukça düşük olan bu türlerin popülasyonunun iki katına çıkma süresi, hiç avlanma olmaz ise, 14 yıldır.

IUCN raporlarına ek olarak; bilim insanlarının bilimsel verilerine göre; köpekbalıklarının esarete dayanıklılığı çok düşük olmakla birlikte, esaret altında ölüm oranları çok fazladır. Bu ufacık havuz; suyunun ve çevresinin kirliliği, işletmede çalan yüksek sesli müziğin etkisi ve havuza giren insanlardan hayvanlara geçebilecek olası bakteriler, hastalıklar nedeniyle bu hayvanların ölümlerini hızlandıracak, 5199 sayılı yasada belirtildiği üzere “fiziksel ve psikolojik acı” çekmelerine neden olacak niteliktedir.

Benzer şekilde mürenler, doğal ortamlarında, karanlık ve kuytu ortamlarda yaşam alanı yaratırlar. Oysa bu işletmedeki müren, gün ışığına maruz kalmakta, hareket alanı tamamen kısıtlanmakta ve doğal yaşam ortamına tamamen aykırı bir yerde tutulmakta ve sergilenmediktedir.

Bunun yanı sıra, Türkiye genelinde dip trolü avcılığı sırasında çok sayıda vatoz avlanmaktadır. Kıkırdaklı balıkların popülasyonlarının kendilerini yenileme özellikleri zayıftır. Doğal yaşam ortamlarından koparılan bu türlerin sayısı arttıkça ve ölen köpekbalıklarının, vatozların ve mürenlerin yerleri yenileriyle dolduruldukça, ekosisteme ciddi bir zarar verilmektedir. Nitekim, ekte göreceğiniz Akvaryum Kafe’de Eylül 2010 tarihinde çekilmiş fotoğraflardan birinde, yavru bir köpekbalığı dahi vardır.

Bugün yürürlükte olan 5199 sayılı kanun, yetkili makamlarca, ticari kaygılar güdülmeksizin uygulanmak zorundadır.

Ek olarak; Türkiye’nin de aralarında olduğu 83 ülke, 110 resmi kuruluş, 800’den fazla sivil toplum kuruluşu ve 181 ülkeden yaklaşık 10 bin bilim adamı ise,IUCN üyesidir. Bu nedenle Türkiye, imza attığı ve içinde yer aldığı ulusal ve uluslararası doğa koruma sözleşmeleri ve stratejilerini de uygulamakla yükümlüdür.

Bu bağlamda:

Öncelikle aşağıda belirttiğim sorularıma detaylı bilgi verilmesini ve5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun ilgili maddelerinin ihlali nedeniyle de, Recep Sakızlı isimli işletme sahibine (ve ilgili diğer kişilere) gerekli yaptırımın uygulanmasını, gerekli cezanın yasal düzenlemeler dahilinde verilmesini ve tarafıma sonuç hakkında bilgi verilmesini talep ediyorum.

Hemen akabinde, bahsi geçen kafedeki akvaryum suyunun kimyasal özellikleri ve oksijen oranları hakkında bir test yapılmasını ve sonucun tarafımıza bildirilmesini talep ediyorum.

En önemlisi; av sonrası küçücük havuzlarda ve akvaryumlarda “sergilenen”, tutsak halde bulundurulan, yalnızca “1 TL” kazanabilmek uğruna doğal yaşam ortamlarından koparılan tüm hayvanların ise, en yakın zamanda, İl Çevre ve Orman Müdürlüğü’nden, Tarım İl Müdürlüğü’nden veya ilgili kurumlardan yetkililer ve uzman veterinerler eşliğinde doğal ortamlarına bırakılmalarını talep ediyorum.

4982 ve 3071 sayılı yasalar gereğince, yukarıdaki talepleri kapsayan, aşağıda belirtilen soruları temel alan başvurumun değerlendirilmesi ve yasal süre içerisinde bize geri dönülmesini talep ediyorum. Aksi takdirde Bilgi Edinme Üst Kurulu’na şikâyette bulunacağımı, buna ek olarak da hem ulusal, hem de uluslararası düzeyde bu usulsüzlüğü duyurmaktan çekinmeyeceğimi bilgilerinize sunarım.

İsim-Soyad:

EGE SAKİN

HAYTAP ( HAYVAN HAKLARI FEDERASYONU ) TEMSİLCİSİ

T.C ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞINA BAĞLI GÖNÜLLÜ YEREL HAYVAN KORUMA GÖREVLİSİ

SUALTI GAZETESİ EDİTÖRÜ

T.C. Kimlik No:

13934024646

SORULAR:

1. Akvaryum Cafe’de kaç adet köpekbalığı, müren, ıstakoz ve vatoz vardır? Bu türler dışında başka deniz canlıları tutulmakta mıdır? Bu balıklar, özellikle de köpekbalıkları nereden, nasıl ve hangi tarihlerde temin edilmiştir?

2. Bahsi geçen Akvaryum Cafe’nin işletme ve çalışma ruhsatı var mıdır? Var ise; hangi kurum tarafından, hangi “faaliyet konusu” ile verilmiştir? Ruhsatın bir kopyasının tarafımıza gönderilmesini talep ediyorum.

3. Bu türlerin ufacık havuzlarda, kendi doğal ortamlarına hiçbir şekilde uygun olmayan şartlarda tutulmalarına, sergilenmelerine hangi kurum, hangi yetkiyle, varolan yasaların hangi maddesiyle izin vermiştir?

4. Vatozların zehirli iğnelerinin, bu hayvanlarla akvaryumda yüzen insanlara zarar vermesi nasıl ve hangi yöntemle önlenmiştir? Aşağıdaki haber bağlantılarının en az üçünde de şu bilgi geçmektedir: “Daha önce Altınoluk’ta da bu projeyi uyguladıklarını da belirten Altınoluk Su Ürünleri Kooperatifi Başkanı Halil Ataç Ataç, akvaryuma atılan balıkların zararsız olduğunu özellikle vatozların zehirli iğnelerinin sökülerek zararlarının ortadan kaldırıldığını söyledi.” Bu müdahale; ticari amaçlara yönelik yapılmanın yanı sıra, insafsız ve canicedir. Daha da bağlayıcı olan tarafı ise, 5199 sayılı yasanın 8. Maddesine tamamen aykırı olması nedeniyle yasal suç teşkil ettiğidir.

5. İlgili il müdürlükleri veya Sağlık Bakanlığı’ndan halk sağlığı ve suyun insan sağlığına uygunluğuna dair herhangi bir denetim/tespit yapılmış mıdır? Yapıldıysa sonuç raporunun tarafıma verilmesini talep ediyorum.

6. Havuz suyunun bugüne kadar hayvanların sağlığına uygun olup olmadığına dair herhangi bir denetim yapılmış mıdır? Yapıldıysa bu raporun gönderilmesini ve ne tür bir sonuca varıldığının bildirilmesini talep ediyorum. Videoda görüldüğü üzere, hayvanlar sıklıkla kafalarını suyun dışına çıkarmaktadır. Bu da sudaki oksijen oranının az olduğu itibarını yaratmaktadır. Ancak bunun tespiti için bilimsel bir çalışma yapılmalıdır.

7. Kış sezonunda bu hayvanlarla ilgili işletmenin ve yetkili kurumların planları nedir?

EKLER:

1. 5199 Sayılı Hayvanları Koruma Kanunu ilgili maddeleri

2. Akvaryum Cafe’den fotoğraf ve videolar

3. IUCN bağlantıları ve raporları

4. İlgili bağlantılar

EK1:

Türkiye’de 2004 Tarihli 5199 sayılı “Hayvanları Koruma Kanunu”:

(Madde1)

Hayvanların rahat yaşamalarını ve uygun, iyi muamele görmelerini temin etmek, hayvanların acı, ıstırap ve eziyet çekmelerine karşı en iyi şekilde korunmalarını, her türlü mağduriyetlerinin önlenmesini sağlamak

İLKELER:

Madde 4 paragraf a), c), f), h) ve i)

a) Bütün hayvanlar eşit doğar ve bu Kanun hükümleri çerçevesinde yaşama hakkına sahiptir

c) Hayvanların korunması, gözetilmesi, bakımı ve kötü muamelelerden uzak tutulması için gerekli önlemler alınmalıdır

e) Nesli yok olma tehlikesi altında bulunan tür ve bunların yaşama ortamlarının korunması esastır.

f) Yabani hayvanların yaşama ortamlarından koparılmaması, doğada serbestçe yaşayan bir hayvanın yakalanıp özgürlükten yoksun bırakılmaması esastır.

g) Hayvanların korunması ve rahat yaşamalarının sağlanmasında; insanlarla diğer hayvanların hijyen, sağlık ve güvenlikleri de dikkate alınmalıdır.

h) Hayvanların türüne özgü şartlarda bakılması, beslenmesi, barındırılma ve taşınması esastır.

i) Hayvanları taşıyan ve taşıtanlar onları türüne ve özelliğine uygun ortam ve şartlarda taşımalı, taşıma sırasında beslemeli ve bakımını yapmalıdırlar.

YASAK MÜDAHALELER

Madde 8 - Bir hayvan neslini yok edecek her türlü müdahale yasaktır

Hayvanların, yaşadıkları sürece, tıbbi amaçlar dışında organ veya dokularının tümü ya da bir bölümü çıkarılıp alınamaz veya tahrip edilemez.

Bir hayvana tıbbi amaçlar dışında, onun türüne ve etolojik özelliklerine aykırı hale getirecek şekilde ve dozda hormon ve ilaç vermek, çeşitli maddelerle doping yapmak, hayvanların türlerine has davranış ve fiziki özelliklerini yapay yöntemlerle değiştirmek yasaktır.

Madde 14 - Hayvanlarla ilgili yasaklar şunlardır:

a) Hayvanlara kasıtlı olarak kötü davranmak, acımasız ve zalimce işlem yapmak, dövmek, aç ve susuz bırakmak, aşırı soğuğa ve sıcağa maruz bırakmak, bakımlarını ihmal etmek, fiziksel ve psikolojik acı çektirmek.

DENETİM

Madde 17 - Bu Kanun hükümlerine uyulup uyulmadığını denetleme yetkisi Bakanlığa aittir. Gerektiğinde bu yetki Bakanlıkça mahallin en büyük mülki amirine yetki devri suretiyle devredilebilir.

KORUMA ALTINA ALMA

Madde 24 - Bu Kanunun hayvanları korumaya yönelik hükümlerine aykırı hareket eden ve bu suretle bulundurduğu hayvanların bakımını ciddi şekilde ihmal eden ya da onlara ağrı, acı veya zarar veren kişilerin denetimle yetkili merci tarafından hayvan bulundurması yasaklanır ve hayvanlarına el konulur. Söz konusu hayvan yeniden sahiplendirilir ya da koruma altına alınır.

İDARİ PARA CEZALARI

Madde 28- (Değişik madde: 23/01/2008-5728 S.K./553.mad)

e) 8 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı, bir hayvan neslini yok edecek müdahalede bulunanlara hayvan başına onbin Türk Lirası; ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarına uymayanlara hayvan başına binikiyüz Türk Lirası idarî para cezası.

14 üncü maddenin (a), (b), (c), (d), (e), (g), (h), (ı), (j) ve (k) bentlerine aykırı davrananlara üçyüz Türk Lirası; (f) ve (l) bentlerine aykırı davrananlara hayvan başına üçbin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Kesilmiş ve canlı hayvanlara elkonulur.

EK2:

Akvaryum Kafe’de, Eylül 2010’da çekilmiş fotoğraf ve videolar

EK3: IUCN Raporları ve Bağlantılarıhttp://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/39358/0http://www.fishbase.org/Summary/speciesSummary.php?ID=4996&genusname=Mustelus&speciesname=mustelus

EK4: İlgili Bağlantılar

http://www.haberler.com/video-haber/video.asp?id=2119945

http://www.alpaylar.com/News-file-article-sid-9791.htm

http://www.denizhaber.com.tr/guncel/27632/balikesir-edremit-akcay-dev-akvaryum-kopekbaligi-vatoz-halk-vatandas-belde.html

http://www.dha.com.tr/n.php?n=474f7f8f-2010_06_23

http://www.internethaber.com/balikesir/edremit/bu-havuzda-yuzmek-cesaret-ister-261294h.htm

Tam on bir ay sonra!

2010-09-24T18:42:00.003+03:00

Not: Fotoğrafların büyük hali için üstüne tıklayabilirsiniz.

Yaşamak için neden bu şehri seçtiğimi bir kez daha anladım. Eğer deniz veya çöl sevdalısı değilseniz, Sharm el Sheikh gibi bir şehirde yaşamak tam anlamıyla kabusa dönüşüyor. Hamilelik boyunca dalış yapamadan geçirdiğim on bir ay boyunca, büyük şehir hayatını özleyip durdum. Kendime sürekli bu şehirle ilgili acaba sorularını sordum, ta ki geçtiğimiz haftaya kadar.

Dalış yapmaya biran önce dönebilmek amacıyla normal doğum planlamışken, doktorun önerisiyle sezeryan doğuma dönünce, 8 haftalık bir bekleme dönemi geçirmek durumunda kaldım. Dalmayı çok özlemiştim, ama son güne kadar gerçekten ne kadar özlediğimi meğer hiç anlayamamışım. Shark's Bay'e doğru yol alırken kalbim güm-güm atmaya başladı ve suya tam anlamıyla batana kadar kalbimin heyecandan çarpıntısı hiç geçmedi.

İnsan bir kere kamera kullanmaya başlayınca, ardından kamerasız daldığında kendini çıplak gibi hissediyor ya; bu duyguyu hiç sevmediğimden daha ilk dalışta kamerayı da yanıma aldım. Kışın yeni bir strobe(Epoque ES350-DS) almıştık ve ben daha hiç kullanamadığımdan oldukça acemilik yaşadım. Yine onbir ayın sonucu şaşkın gibi etrafa bakakaldığımdan küçücük gobileri bulmak başka dalışlara kaldı, ama Shark's Bay bize yine süprizlerini yapmakta gecikmedi. Bir sonraki yazıda bu süprizin fotoğrafları olacak, ama öncesinde bu dalışta çektiğim ve hoşuma giden kareleri paylaşıyorum.

Favori arka planım!..Her Shark's Bay dalışında kontrol edip, acaba küçük bir gobi bulabilir miyim diye olan ritüel bakınmamı yaptım, fakat etrafında kardinal balığı ve dottyback dışında bir şeyler bulamadım. Bakalım bir sonraki dalışta ünlü arka planımızın önüne kim geçecek?

Shark's Bay'in en sevdiğim yeri 30 metrelerde bulunan mercan kulesine yaklaşırken, tek isteğim bir kaç iyi fotoğraf karesi yakalayabilmekti. Eğer bir mercan kulesi, glassfish (cam balıkları) ile doluysa, orada her zaman bir canlı fazlalığı bulunuyor. Cam balıkları nedeniyle bu mercan kulesi, diğer balıklar tarafından sanki açık büfe bir restaurant gibi muamele görse de, dışardan gelenler bu açıkbüfe restaurant'tan bir parça yemek kapabilmek için mercan kulesinin evsahiplerinden olan orfozlar ile bir kovalamaca yaşamak zorunda kalıyorlar.

Yaptığım iki dalışın sonucunda en sevdiğim fotoğraf yukarıdaki Melek balığı'nın fotoğrafı oldu. Daha önce bir çok kez fotoğraflasam da böyle bir karesini hiç elde edememiştim. Aslında melek balığını fotoğraflamak gibi hiç bir niyetim yoktu, kendisi kameranın dibine girip bu pozu verdi; ne regulatörümün sesinden korktu, ne de benden.O sırada iki tane bebek sarı ağızlı müren fotoğraflamaya çalışırken, öyle dikkatimi dağıttı ki, mürenleri bırakıp kendisini fotoğraflamaya başladım.

Müren fotoğrafı çekmek gerçekten sabır ve deneyim işi, henüz ne o deneyim ne de o sabrı elde edememiş olacağım ki, hala başarılı bir müren fotoğrafım yok. Aynı anda aynı müreni fotoğraflayan Sean, müren'in gözü ile onu temizleyen wrasse'nin gözünün aynı karede olduğu harika bir makro fotoğraf çekti, bense elimde kalanla yetinmek durumunda kaldım.

Evde Mina Lisa'nın bizi beklemesi dolayısı ile 60 dakikalık iki dalış yaptık ve dalış süreleri hızla bitiverdi, hiç oyalanmadan hızla kızıma dönüverdim.Onbir ay sonrası dalmayı deliler gibi nasıl özlediysem 6 saatlik ayrılık sonucu da Mina'yı deliler gibi özlemiştim.

Artık eskisi gibi 120 dakikalık dalış süreleri, günde üç dalışlar imkansız gibi gözüküyor, bu pazar tekrar Shark's Bay'e dalışa gideceğiz. Bu sefer Mina da bizimle gelecek ve ilk defa onu denize sokmayı deneceğiz. Umarım anne-babası gibi o da denizi sever.
Herkese sevgiler...

Mina Lisa ile yeni deneyimler!

2010-09-23T19:11:00.001+03:00

Hemen hemen tüm annelerin bir sözü vardır, sürekli işittiğimiz... "Anne olunca anlayacaksın!"; evet efendim, anne oldum ve anlamaya başladım. Dünya biraz daha farklılaştı benim için, özgürlük kanatlanarını açtı-gitti, yerine yaşadığın her an, derinden hissedilebilen bir sorumluluk duygusu geldi.

Hayatımda hiç anne olmayı düşlememiş biri olarak, içinde bulunduğum durum biraz komik gelse de bana, pişman değil-aksine bu durumdan sonsuz bir mutluluk duyuyorum.

Mina Lisa ile kazandığım deneyimlerden biri de bebek fotoğrafı çekmeye başlamak oldu. Genelde herkes sualtı fotoğrafı çekmenin zor bir iş olduğunu düşünür, karada harikalar yaratan bir çok fotoğrafçı sualtında sınıfta kalır. İyi bir sualtı fotoğrafçısı olmanın matematik formatı tam olarak nedir bilmiyorum. Sualtı canlıları ve faunasını çok iyi tanımak, iyi bir yüzerlilik, sağlıklı bir vücut, iyi nefes kullanma, iyi bir göz, detayları farkedebilme, sabır, cesaret vs...İyi bir sualtı fotoğrafını photoshop'ta editlerken sadece level'ı ile oynarken (3 saniyelik bir işlem), bebek fotoğrafçılığında photoshop'un bu kadar yoğun kullanılması beni oldukça zorladı.

İlk çektiğim fotoğraflarda, beyaz ayarı ile ne kadar oynarsam oynayayım yine de kırmızı bir ten, bir yandan bebeğin cilt kızarıklıkları, sivilceler kabus gibiydi. Kimseyi kandırmayacağım, o fotoğraflardaki mükemmel bebek teni denilen olay, tıpkı bebek uykusu deyimi gibi bir yalandan ibaret ve o bembeyaz ten anca photoshop ile oluyor. İşin ilginç yanı, sualtı fotoğraflarında küçücük photoshop işlemleri bile kimi zaman tepki alırken, insan portrelerinde onlarca işlem uygulasanız da insanlar o fotoğrafı doğal olarak kabul edebiliyorlar. Belki de bu sebeble kara fotoğrafçıları, sualtında başarısız oluyorlar, çünkü sualtı fotoğrafçılığında fotoğrafı fazla manipüle edemiyorsunuz. Doğallığını kaybeden bir sualtı fotoğrafı başarısız sayılıyor.

Balık fotoğrafı çekerken oldukça yavaş ama hızlı (yavaş ile hızlının inanılmaz bir dengesini kurmanız gerekir), sessiz olmanız gerekir. Hareketli sujelerde bir ya da birkaç kare alma imkanınız vardır. Bebek fotoğrafı çekerken ise öyle zorlayıcı ki, sürekli hareket eden bir suje, hele bu sizin bebeğinizse en ufak sızlandığında kıyamayıp, "aman yaaaa bebebimden daha mı önemli" diyip kamerayı bir yana bırakıyorsunuz. İyi bir poz yakalayabilmek için sürekli olarak pozlamak durumundasınız, gözleri rahatsız olmasın diye doğal ışık kullanmak zorundasınız ve bu kadar hareketli bir sujeyi doğal ışıkta görüntülemek, iso'yu düşük hızda kullanırken oldukça zor. Güzel bir kareyi yakaladıktan sonra ise post production dediğimiz kısım başlıyor, bunun için de çok iyi bir photoshop bilgisi gerekiyor.
Bebek fotoğrafçısı olmak gibi bir niyetim yok, sadece Mina'nın güzel fotoğraflarını çekebilmek için bu çabam.
Sevgilerimle...

Deniz Anası!

2010-09-23T19:09:00.002+03:00

Hani şarkıcılara sorulan meşhur bir soru vardır; "müziğe olan ilginiz ne zaman başladı?". Hepsinin yanıtı da genelde, "3-5 yaşında ayna önünde saç fırçasına şarkı söylerdim" gibi bir şey olur. Sanki o yaşlarda saç fırçasına şarkı söylemek, bu özel yeteneğin habercisi gibi lanse edilir. Halbuki her çocuğun saç fırçasına şarkı söylemişliği vardır.

Dalıcıların da, tıpkı şarkıcılar gibi "çooook küçük yaşta blah blah blah" diye başlayan bir hikayeleri olur genelde. Benimse çocuk yaşta, küçük balıkları yakalamak ve yüzmek dışında bir deniz tutkum yoktu. Hatta ilerleyen zamanlarda, denizdeki yosundan, yengeçten korkan bir hale gelmişliğim de vardır. Bir denizde deniz anası varsa, ben o denizde yokum tercihini kullanırdım. Aradan yıllar geçti ve yosunlar, deniz anaları ve yengeçler sevdiklerim oluverdiler.

Geçtiğimiz aylarda Sharm el Sheikh'de deniz anası sezonu idi. Özellikle gel-git'in başladığı günbatımına doğru olan saatlerde Shark's Bay'in kıyılarında yüzlerce deniz anası dans ediyordu. Diğer bir deniz anası olan ben ise elimde kameram ile onları görüntülemeye çalışıyordum. Fotoğrafları hamileliğimin 8. ayında çektim.

Hamileliğin ilerleyen dönemlerinde su'da olmak inanılmaz bir duygu, insan kesinlikle çıkmak istemiyor. Tüm ağırlığınız, hareket zorluğunuz kayboluyor. Kendinizi tekrar hamile kalmadan önceki formunuzda hissediyorsunuz. Bu fotoğrafları çektiğim sırada suda kalış sürem tam 1,5 saatti ve hiçbir yorgunluk çekmediğim gibi mest olmuş halde suyu terkettim.

Bu 1,5 saat içinde deniz analarıyla kalmayıp bir çok balığı da fotoğrafladım. Tek kötü tarafı, bu geçirdiğim mükemmel gün benim denizde geçirdiğim son gün oldu. Havaların ısınması nedeniyle, doktorum sabah 9 da havuza gitmemi ve güneşten uzak kalmamı önerdiğinden, deniz'e kısa bir süreliğine elveda dedim ve sabahları bir saat havuzda yüzerek günlük egzersizimi tamamlamaya başladım.

Not: Olur da hamileyseniz ve yolunuz bu bloga düştüyse, size bulunacağım en iyi tavsiyeler şunlar olacakır:

1- Mutlaka yüzün. Sağlıklı klorlanmış sularda erken saatleri tercih edin.

2- Günde en az 4 litre su için. Su içmenin en büyük faydası çatlakları önlemesi, vücudun nemini koruması. 9. ay ve çatlak kremimin sadece bir tüpünü henüz bitirebildim. Vücudumun nemini su içerek koruyorum, şu anda 40 derecelerde bir iklimde olduğumdan günlük su tüketimim 6 litreye yakın.

3- Günde 3 bardak süt için.Hayatımda ağzına süt koyamayan bir insandım, bu sebeble de ilk 6 ay kalsiyum hapı kullandım. Ne zaman ki doktor kalsiyum hapını bırakmam gerektiğini söyledi, günde 3 bardak süt içmeye ve mucizeyi gözlemlemeye başladım. Gözle görülür bir şekilde, kalsiyum hapından çok daha fazlasını yapmaya başlamıştı. Dişlerim sağlığına kavuştu, bir diğer güzel yanı da, 3 bardak sütü arka arkaya fondip yaparak öğle yemeği menüsü olarak kullandım. Hem akşam yemeğine kadar tok kalmamı sağladı, hem de ekstra bir öğlen yemeği kalorisinden kurtulmuş oldum.

4- Her gün bir avuç ceviz yiyin. Omega-3'ün faydalarını bir şekilde duymuşsunuzdur, hamileliğin en büyük dezavantajlarından birisi, beyin hücrelerinizin bir kısmını kaybetmeniz. Yani her hamilelikte kadın olarak biraz daha aptallaşıyoruz. Omega-3'ün en büyük faydalarından birisi belleğimizi korumaya yardım etmesi, ölen beyin hücreleri hiçbir şekilde geri gelmediği için, mevcut olanı korumak gerçekten çok önemli. Günde bir avuç ceviz ile günlük omega-3 ihtiyacınızı karşılayabiliyorsunuz.

İşte bu dört madde benim çok daha konforlu bir hamilelik geçirmeme sebep oldu, umarım size de faydası olur.

2010-08-04T17:52:00.004+03:00

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Uzun süredir yazı yazamıyorum, bir süre daha da yazamayacak gibi görünüyorum. Mina Lisa 17 Temmuz’da dünyaya geldi. Biran önce dalışa dönebilmek için normal doğum planlamıştım, fakat günü dolup da hala olduğu yerden çıkmak istemeyip bir de üstüne plasenta bitmek üzere olduğundan doktor önerisiyle sezaryan olmak durumunda kaldım. 17 Ağustos olan denize dönüş takvimim böyle 17 Eylül’e kaymış bulunmakta. 10 gün sonra ise yüzmeye başlayabileceğim.

Mina Lisa ile birlikte hayatımızda bir şeyleri daha değiştirmek durumunda kaldık. Daha az sorumlulukla yaşama planlarımız iptal oldu ve Sean, İngiltere’deki evi satarak Dive Africa’ya ortak oldu.

Kısa zamanda yazmaya ve tekrar dalışa dönmek dileğiyle.

Sharm Sadece Dalış, Güneş ve Kum’dan mı ibaret?

2010-06-22T09:28:00.018+03:00

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Genelde Sharm el Sheikh'te dalış hakkında yazılar yazıyorum, bir de dalış yapmayanların işine yarayabilecek ufak tefek bilgiler yazayım istedim bugün...Elbette ki Sharm sadece güneş ve kum'dan ibaret olmadığı gibi sadece aşağıdakilerden de ibaret değil.

Yolda:

- Mısırlılar (tamama yakın çoğunluk) alkol kullanmayan bir ulus, bu nedenle alkol kullanacağınız yeri sokaklar değil, restaurant, otel ve barlar olarak seçmeniz avantajınız doğrultusunda olur..

- Tutkulu öpücükler, dokunuşlar sokaklarda ve taksilerde ve otel lobilerinde başınıza bela açabilir, bu nedenle bu tür ihtiyaçlarınız için en doğru yer otel odasını kullanın.

Aşk’ta:

Mısır’lı genç erkekler, Avrupalı kadınlar ile ilişki yaşamayı bir tür kurtuluş olarak görüyorlar. Etrafınızda 50 yaş üstü Avrupalı kadın turist ve yanında sevgilisi olarak 20’li yaşlarda Mısır’lı erkeği mutlu mesut şekilde görürseniz şaşırmayın. Buradan ev satın alan Avrupalı kadın bir nevi içgüveysi olarak sevgilisini eve alıyor ve tüm masraflar kadın tarafından ödeniyor, erkeğin görevi ise ikinci baharını yaşayan bu kadını mutlu etmek. Kadın Avrupaya döndüğünde ise evin kirasını ödemeye devam ediyor ve sevgilisi tarafından gelsin genç kızlar-arkadaşlar partileri veriliyor.

Mısır’lı bir erkeğe aşık olmadan önce iki kere düşünmeniz gerekiyor, çünkü genelde erkekler ailelerinin seçtiği gelin adayıyla evleniyorlar, evlilik konusunda söz hakları yok. Çoğu evli olan erkekler çalışmak için Sharm’a gelip eşi ve çocuklarını diğer şehirde bırakıyorlar. Tatillerde ailelerini görmeye gidiyorlar, çalışma dönemlerinde ise yüzükler saklanabiliyor. (Elbetteki kültürel seviyeye göre değişiyor bu, Mısır’lı bir avukat ya da bir bankacı ile tanıştığınızda bu durum geçerli olmayabilir).

İstisnalar elbette var, zaten o istisnalar karşınıza aşk perisi(pardon prensi) olarak çıkmıyor.

Bir diğer kural ise Mısır’lı bir erkek ya da bayan ile evlilik cüzdanınızı göstermeden aynı odayı paylaşamıyorsunuz.

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

İnsanlar:

Etrafınıza şöyle bir baktığınızda Mısır’lı kadın’dan daha çok Mısır’lı erkekleri göreceksiniz. Çoğunluğa yakın erkek çalışmak için Sharm’a geliyor, aileleri ise Kahire ve İskenderiye başta olmak üzere ülkenin çeştli yerlerinde yaşıyor.

Sinai yarımadası (Sharm El Sheik’in içinde bulunduğu yarımada)’nın sahibi oldukça zengin bir kültüre sahip olan bedeviler. Aileleri ile birlikte yaşıyorlar, erkekler beyaz yöresel elbiseleri giyerken, kadınları da vücutlarını ve saçlarını tamamıyla kapatacak elbiselerini giyiyorlar. (Çok da yabancı değil bize). Bedeviler din açısından oldukça tutucu olmalarına rağmen, turistlere karşı oldukça güleryüzlüler. Türkiyede din açısından oldukça tutucu bir aile(kadının çarşaflı olduğu) ile aynı havuzu paylaştığınızda kimi huzursuzluklar ortaya çıkabilirken, burada çarşaflı kadın, siz bikininizle havuzda yüzerken size gülümseyebiliyor, çocuğu ile oynamanıza izin verebiliyor, ne kocası ne de kendisi güleryüzünü sizden esirgemiyor. Bu Sharm el Sheikh için geçerli, El Tour’a gittiğinizde ise bu tutuculuk biraz daha artıyor, açık kıyafetler pek hoş karşılanmıyor.

Eğer bayansanız, taksilerde ön koltuk değil, arka koltuğu tercih etmenizde fayda var, minibüs kullanacaksanız da mini şort-etek ve dekoltesi fazla olan bluzları tercih etmemeniz, karşılaşacağınız herhangi bir söz ya da elle tacizin önüne geçecektir. Alışveriş yaparken de çok ince bir çizgi var o çizgiyi aşar aşmaz, kız arkadaşım olur musun teklifleri yağmaya başlıyor. Bir dükkanda birebir yalnız kalmamaya dikkat edin. Bu yazdıklarım herkesin kötü olduğunu anlamına gelmiyor, sadece çürük elmalar çokça mevcut. Beş sene öncesinde bu tür vakalar yok denecek kadar azken, para kazanma ümidiyle diğer şehirlerden çalışmaya gelen erkek sayısının artması ve zamanla gece klüplerinin, casinoların, otellerin çoğalması sonucu Sharm’ı sadece dalış turizmi bölgesinden çıkarıp, tatil bölgesi sınıfına sokması bu tür olayların artmasına sebep oldu.

Ufak detaylar

Uluslararası Arama Kodu:

+20, Sharm el Sheikh: 069

Elektrik: 220 V, 50 Hz

Para birimi :Paund. 1 Paund’tan küçük olan paralara piaster deniliyor. 0.50 piaster ve 1 paund metal para ve kağıt para şeklindeyken, 0.50, 1, 5, 10, 20, 50, 100 ve 200 paundluk kağıt paralar dağıtımda. Para bozdururken Exchange office yazan bürolarda ve bankalarda değişim yapabilirsiniz. Para bozdurduktan sonra mutlaka paranızı sayın, bir şekilde tedavüden kalkmış eski paudnlardan elinize tutuşturulduysa, herhangi bir bankaya gidip yenisiyle değiştirebilirsiniz.

Giyim

Sokakta: Eğer herhangi bir strese ya da ekstra ilgiye maruz kalmak istemiyorsanız, bikini ve mayolarınızla sokakta dolaşmayın. Seksi pantalonlar ve bluzlar, mini etekler gece klüpleri için ideal, fakat alışveriş alanlarına gidiyorsanız daha mütevazi kıyafetler giyin.

Teknede: Dalış teknesine gidiyorsanız daha sportif bikini ve mayoları tercih edin, tanga ve topless güneşlenmek buradaki plajlar için gayet kabul edilebilir olsa da, dalış teknesinde diğer yolcular tarafından poponuzun ya da göğüslerinizin gözetlenmesini istemiyorsanız, onları kapalı tutun. Teknede öğle yemeği sırasında salon alanına geldiğinizde pareo ya da tshirt kullanın.

Plajda: Tanga, bikini, topless, mayo, elbise... Aklınıza gelen ne varsa serbest.

NE YAPABİLİRSİNİZ?

Motor Sporları:

Çölde motor spor deneyimleri yaşayabilirsiniz. Gün batımı ve gün doğumu saatlerinde düzenlenen aktivitelerde motosiklet, quad bike ya da 4x4 jeep alternatiflerinden birini seçebilirsiniz. Eğer jeep dışındaki seçeneklerden birisi ise, mutlaka kafanıza saracak bir şal bulundurun. Yol aldığınız süre içinde kamera kullanacaksanız, lensinizin içine girecek kumlara da evet iznini çıkarmış ulunuyorsunuz. Çöl kumu çok ince olduğu için kameralarınız konusunda biraz daha hassas olmanız gerekiyor.

Golf: Eğer golf oynamayı biliyor ve geliştirmek istiyorsanız, Jollie Ville’de golf pro derslerine ya da 18 delikli oyunlara katılabilirsiniz.

Jollie Ville: 069 3603 200

Bowling:

Şehir hayatından gelip de Sharm’da bowling oynamak pek akıl karı olmasa da, oldu ki canınız bowling oynamak istedi; Soho Square(Oteli Nabq tarafında olanlar için) ve Mas Bowling’de ( Naama Bay) bowling oynayabilirsiniz.

Soho Square: 069 3602 752

Mas Bowling: 069 3602 220

Su Sporları:

Şnorkel ve dalış dışında da denizin keyfini çıkarmak istiyorsanız, wake board, kite surf öğrenebilir. Parasailing ya da muz botlara binebilir, illa da kuru kalmak isterseniz glass boat ya da seascope’u deneyebilirsiniz.

Wake boarding and Cruises 012 2182 614

Bobos Water Sports Glass boats and parasailing : 069 3600 931

Sharminia Water Sports parasailing, water ski and water sports 010 1314 152

United Submarines glass bottom boat trips: 069 3662 252/0255

Binicilik:

Binicilik dersi alabileceğiniz gibi, eğer biniciyseniz de plaj ya da çölde ata binebilirsiniz.

Concorde El Salam Hotel: 010 5340 028

National Park: 010 3050 052

Omar Riding Club: 012 3493 830

Sofitel Equestrian Centre: 069 3600 081

Buz Pateni:

Çöle geldiniz ve sıcaktan bunaldınız, nefret ettiniz , buz pateni dersi alabilir ya da direk kayabilirsiniz.

Soho Square: 069 3602 752

Concorde El Salam Hotel: 069 3601 460

NERELERİ GÖRMELİSİNİZ?

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Kızıldeniz

Dünyanın en zengin ve çeşitli sualtı faunasına sahip olan kızıldeniz’i keşfedin. Yüzebilir, şnorkel yapabilir, dalabilir ya da tekneden manzarayı izleyebilirsiniz.

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Old Sharm

İsmi Old Market olarak da anılıyor. Şehrin en otantik yeri, manavlar, turistik eşya satan dükkanlar, restaurantlarla donatılmış durumda. Turistlerin alışveriş için burayı tercih ettiği gibi burada yaşayanların da alışveriş için tercih ettikleri yer burası. Burada yapacağınız her alışveriş için çok iyi pazarlık yapmanız gerekiyor.

Dahab

Dahab, Sharm’a göre daha sakin bir bölge, ayrıca fiyatlar Sharm’dan çok daha ucuz. Konaklama pansiyon ya da kamp şeklinde basit ama rahat.

Mount Sinai (Sina Dağı)

Sina Dağı’nın dinler tarihinde önemli bir yeri vardır. Tevrat’a göre,Musa Peygamber öncülüğündeki İsrailoğularının Mısır’dan çıkarken durdukları, Musa’nın Allah ile konuştuğu ve 10 amri aldığı yerdir.

Ayrıca Kuran'ın 52. suresi de "Tur Suresi"dir. Dağın arapça adı Tur Sina’dır. Tur, arapça’da dağ anlamına gelmektedir.

St Catherin's Monastery( Aziz Katherina Manastırı):

Unesco Dünya Miraslar Listesi’nde olan bu manastır, Sina dağının eteklerinde bulunmaktadır. Bu ortodoks-rum manastırının 6. Yüzyıldan itibaren kesintiye uğramamış bir geçmişi vardır.

Coloured Canyon (Renkli Kanyon):

Dünyanın en görkemli kaya oluşumlarından biri olan bu kanyonun uzunluğu yaklaşık 800 metre, kanyondan çıkışta ufak çaplı bir tırmanışta size bekliyor.

My Friend is...

2010-05-04T15:50:00.005+03:00

The Cove'un Oscar'da en iyi belgesel ödülü alması ve ardından İstanbul Film Festivali kapsamında gösterimi yapılması sonucu Türk medyası'ndaki köşe yazılarında da yerini bulmaya başladı. İki yıl öncesinde Japonya'da yakalanıp Türkiye'ye yola çıkan 7 yunusun dramı ile ilgili Sad-Afalina'dan Özgür Yıldırım ve arkadaşları seslerini duyurabilmek için oldukça çırpınmıştı, ben de kendi elimden geldiği kadar köşe yazarları ile irtibata geçmeye çalışmış ve kendilerini bilgilendirici dökümanları postalamıştım. Neticede konu bir kişi hariç kimsenin ilgisini çekmemişti, o bir kişi de elbette ki Milliyet Gazetesi'nden Gökhan Karakaş idi, kendisi bir haber hazırladı ve yayınlattı.

Bugün The Cove'un popüleritesi sayesinde her geçen gün konuyu köşesine taşıyan yazar miktarı artmakta, zaten The Cove'un amacı da buydu. Oscar'ı kazanmak, facebook'taki sayfasının hayran sayısının artması ve benzeri aktivitelerinin hepsi tek bir amaca hizmet ediyordu.Bu amaç da Taji'deki Yunus katliamının son bulması. Belgesel öyle bir ses getirdi ki, Taji'deki katliam şimdilik (umarım geçici değil)durmuş durumda. Bir yandan üzücü olarak bu katliamı tüm Japonlar'a mal eden yorumlar da oldukça fazla, halbuki Japon halkının çoğunun da bu belgesele kadar Taji'deki olaylardan haberi yoktu. Tüm japon halkını bu katliam'dan sorumlu tutacak olursak, tüm Türk halkını da Türkiye'deki yunus havuzlarından dolayı bu katliamdan sorumlu tutmak aynı mantıkta hareket etmektedir.

The Cove'un son videosu Hollywood'un ünlü starlarıyla çekilmiş, bizim ülkemizde de bir versiyonu yapılıp televizyonlarda yayınlanarak Yunus Parkları'na gidilmemesi uyarısında bulunabilir, ama bu hareket bazı turizm acentalarının, bu filmi yayınlayacak olan mecralara reklam vermeyi keseceğinden dolayı, bu cesur atılımın gerçekleşmesi biraz zor. Yine de hayal etmekten vazgeçmemek gerekiyor.

Not: Facebook'ta "Yunus Parkları Kapatılsın" sayfasını ziyaret etmek için buraya tıklayabilirsiniz.

Deniz rezervleri mi, deniz lunaparkları mı iyidir?

2010-04-09T03:26:00.006+03:00

Gazeteleri okudukça içim daralıyor ve hiç mi iyi bir şey olmayacak bu yakınlarda diye soruyorum kendi kendime... Tuncay Özkan, Mustafa Balbay ve daha bir çok hükümet muhalifi insan içerde suçunu bilmeden yatıyor. Ertuğrul Özkök, yayın yönetmenliğini bıraktıktan sonra günah çıkarırcasına bu isimlerin haksız yere yattığı hakkında yazılar yazarken, medya’da bir çok isim de bu konu hakkında ses çıkarmaya nihayet başladı. Tuncay Özkan’a bir süre yanında çalıştığımdan dolayı siyasi düşüncelerimin dışında ayrı bir ilgi ve sempatim var.Bu da üzüntümü arttırıyor. Bir insanın hayatından (aslında bir değil, bu insanın ailesi, sevgilisini göz önüne aldığımızda birden fazla) haksız yere bir yılını çalmak ne acı bir şey.

Geçtiğimiz haftalarda rastladığım ender iyi haberlerden biri SAD (Sualtı Araştırma Derneği)’ın Deniz Rezervleri projesiydi. Henüz uygulamaya geçilmedi, her şey yolunda giderse çok yakında uygulamaya geçilecek bir proje. Sualtı Dergisi Mail grubu’ndan ilk haberini aldığımda “tanrım birileri güzel şeyler için çabalıyor” diye iç geçirsem de, ardından gelen tepki mailleri beni tam anlamıyla dumura uğrattı.

Önce size projeden biraz bahsedeceğim, daha sonra da gelen tepkiler üzerine bir kaç yorumda bulunacağım.

Ormanlar’ın karadaki görevi ne kadar önemliyse (yokedilerek otel arazisi olma dışındaki), yosunların denizdeki önemi de o derece önemlidir. Denizlerdeki alglerin (yani yosunların) yok olması demek, ekosistemin çökmesi anlamına geliyor.SAD’ın bu konuyla ilgili proje ekibinin yaptığı çalışmalar, araştırma yaptıkları bölgede alglerin yok olma sebeplerinin başında Sokkan, Sokar, Deli Sarpa adlı kızıldeniz göçmeni balıkların (algler ile beslenen türler) ve Kara Diken adlı deniz kestanesinin populasyonunun artması olarak sonuca bağlanmış. Aşırı avlanma sonucu bu türün doğal düşmanı olan yerel türlerin azalması sebebiyle, populasyonları oldukça artmış. Yani forum ya da fotoğraf sitelerinde bu türlerin altına yazılan hain balıklar, alçaklar yorumu aslında yanlıştır. Sorunu bu türün doğal düşmanlarını yok eden bizler oluşturmaktayız.

Proje ekibinin yaptığı kafes deneyleri sonucu, sokkan ve deniz kestanelerinin baskısı ortadan kalktığında, çölleşme de engellenmiş oluyor. Bu neticede de, alınacak en doğru önlemin avcılığa kapalı deniz rezervleri oluşturmak olduğuna karar veriliyor.

Proje Türkiye’de denizlerle ilgili yapılmış en doğru proje olmasına rağmen, çok ses getirmemesi açıkçası beni şaşkına çeviriyor. Deniz rezervleri demek, başta avcılığı toptan yasaklamakla beraber, birçok başka yasağı da beraberinde getiriyor. Bu da insanımızın “denizi babanızın malı mı sanıyorsunuz da yasak koyuyorsunuz” anlayışı sergilemesine sebep oluyor. Umarım bu proje en yakın zamanda uygulamaya geçer ve başta Bodrum’daki büyük resif olmak üzere yeni koruma alanları oluşturulur. Biliyorum ki, daha çok fırın ekmek yemek gerekiyor, doğal koruma alanları ve parklar oluşturmanın bilincine varmak için.

Açıkçası, yapay resif oluşturma adı altında uçak ve gemi mezarlığı oluşturma sevdası bir trend haline gelmiş olmasını hala anlayabilmiş değilim. Daha Kaş’ta tekerlekleri ile batırılan uçağın nasıl bir hata olduğunu sorgulayan çıkmamışken (madem tekerlekleriyle uçak batıracağız, birileri niye deniz temizleme adı altında tekerlek çıkarıyor değil mi), şimdi de bir müze sevdası geldi başımıza.

Saroz’da Sualtı Tarih Müzesi oluşturulacağını, sualtı ile ilgiliyseniz mutlaka duymuşsunuzdur. Açıkçası bu proje ilk duyduğum günden beri beni tedirgin ediyor, her yeni yapılan açıklamasında da tedirginliğim artıyor. Sualtında bir Çanakkale Tarihi Müzesi oluşturmaktan bahsediliyor, ama burada sergilenecek tarihi eserler olmayacağı gibi, onun yerine yeni yapılacak olan ve sanatsal yönü çok da tartışılabilecek olan heykellerden oluşacak. Okul önlerindeki Atatürk büstlerini ya da meydanlardaki AtatürK ya da başka önemli insanların heykellerini bir müzeye koyabilir misiniz? Elbette hayır, çünkü adı üzerinde müze, buraya bir sanat eseri ya da tarihi değeri bulunan eserleri koyabilirsiniz. Kalıp’tan yapılmış bir heykeli sanat eseri diye yorumlamak biraz değil, oldukça mantıksız gözükmekte. Bu proje benim için dalgıçlar için yapılmış bir sualtı lunaparkı’ndan fazlasını ifade etmiyor.

Müzeyi geçtim, sıra uçak ve gemi batırılmasına geldi. Sizce bu gemiler neden batırılıyor, denize faydası için mi, yoksa bölgedeki dalıcı turist sayısını arttırmak için mi? Eğer batığın etrafında balıktan geçilmeyecek sanıyorsanız, dalıcı sayısının fazla olduğu bir bölgede inanın yuva yapacak balık sayısı azdır, batığın etrafında iki orfoz görülebilsin diye gemi, uçak batırmak denizi çöplüğe döndürmekten başka bir şey değildir.

Proje kapsamı’nda soğuk su mercanları ile ilgili çalışmalar da olduğu başlık halinde açıklanıp, projenin en önemli kısmının bu olduğu söylense de, henüz detaylı bir şey duyabilmiş değiliz. Tek dileğim projedeki müze çalışmalarına ayrılan paradan biraz kısılır da Saroz’daki dalış bölgelerine tonoz dökme yöntemi ile şamanduralar yapılır ve çapa tarayan teknelerden yapılan dalışların verdiği zararların da önüne geçilir.Bir de madem gerekli kurumların destekleri sağlanıyor, en önemli desteğin aşırı avcılık, yasak türleri avlayan teknelerin denetlenmesinde de sağlanır.

Umarım bir gün denize ekstradan gemi, uçak, heykel bırakma dışında, asıl koruma yönteminin denize ait hiç bir şeye zarar vermeme olduğu bilincindeki insanlar tarafından projeler yapılır. Birkaç çılgın çıkar, bir organizasyon kurar, Bodrum’daki dalış merkezi, balıkçılar, turizm acentaları ve oteller ile bir araya gelerek, bir sualtı doğal parkı’nın (hayır efendim adı park ama lunapark değil) turizm açısından bölgeyi daha da kalkındıracağının farkına varır. Doğal Park her türlü avcılığa kapatılır, teknelerin bağlanması için şamanduralar yapılır, rehbersiz dalış yasaklanır, dalıcılardan park giriş ücreti alınır ve bu para park’In gelişiminde kullanılır. Birleşmiş Miletller ve Avrupa Birliği destek programlarından yardım sağlanır, işi sadece bu park olan profesyoneller (gönüllü değil, işin uzmanı ve geçimini de bu işten alacağı ücretle sağlayan insanlar) ile çalışılır.İşte ütopyam budur, tez zamanda buna benzer ütopyaları olan insanların projelerinden haberdar olmak dileğiyle.

SAD’ın deniz rezervleri projesi ile ilgili daha ayrıntılı bilgiye sahip olmak için aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz.

http://www.sad.org.tr/denizrezervleri/proje_hakkinda.html

Deniz canlıları ve moda

2010-03-30T16:16:00.009+03:00

"Amaç insanları değiştirmek değil, kim olduklarını kıyafetlerle anlatma fırsatı vermek" Dries Van Noten

Yıllardır deniz canlılarının inanılmaz desenleriyle ilgili aklımdaki en büyük düşünce, acaba modacılar yeteri kadar sualtı canlılarından feyzalabiliyorlar mı? Bunu mutlaka birileri akıl etmiş olmalı, ama kim diye düşünür dururdum. Ta ki modanın dehası (cennette hurilerin kıyafetlerini tasarlamakla meşgul olabilir şu anda) Alexander Mcqueen'in 2009 Paris Moda Haftası'nda "Spring 2010" kolleksiyonunu görene kadar. Atlantis temalı olan bu kolleksiyon, hayal gücünün sınırlarını zorlamakla kalmamış, podyumu bir bilim-kurgu filminin setine de dönüştürmüş. Kimi elbiseler de Great Barrier Reef'inin hava görüntüleri print edilmiş, kimi elbiselerde mantalardan, sualtı ışıldamalarından yararlanılmış.

Bu yazıya başlamamın konusu Mcqueen'in koleksiyonu değil, bugün e-postama düşen bir mesaj oldu.

Bir üniversite öğretim üyesi(Doç.Dr. Levent Cavas ve bir Moda Tasarım öğrencisi olan Ebru Ereriş deniz tavşanlarından esinlenerek bir kolleksiyon hazırlamışlar. Elbetteki henüz bir öğrenci olan Ebru Ereriş'ten bir Mcqueen tasarımı bekleyemeyiz, ama yine de hoş olmuş. Tasarımlara buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Woodhouse Resif'ine çarpan gemi 5 milyon dolar ödeyecek!

2010-03-22T12:06:00.003+02:00

Sharm El Sheikh'ten üzücü bir haber,

Daha önce Tiran Boğazı'nda dalma şansı elde ettiyseniz Woodhouse Resif'ini duymuşsunuzdur, Boğazdaki dalışa açık 4 resif'ten biri.
31 Aralık 2009'da, 260 metre uzunluğundaki CSLC Hamburg yük gemisi, Woodhouse Resif'inin kuzey tarafına çarptı ve ne yazık ki resife büyük bir zarar verdi.
Hong-Kong bayraklı gemide hiçbir yaralanma ve sızıntı olmamasına rağmen, Güney Sinai Ulusal Parkı tarafından Resif'te büyük zarar olduğu açıklandı. 700 metrekare gibi bir alan hasar görmüş durumda ve hasar gören bölgeyi kurtarmanın 100 yıl gibi bir zamanı bulacağı işin uzmanları tarafından söylendi.
Gemi çarpışmadan önce Ras Nasrani Navigasyon merkezi tarafından uyarılmış ve gemi yol hattını 1200 metre saptırmış.

Geminin sahipleri Mısır Hükümeti'ne kaza ile ilgili yarattıkları hasar nedeniyle 5 milyon dolar ödeyecekler ve bu para resif'in hasar gören bölgesini onarmak için kullanılacak.

(Haberin kaynağı CDWS-Chamber of Diving and Water Sports)

Aşağıda Tom Osborn'un çektiği görüntüleri izleyerek hasarın boyutunu daha net anlayabilirsiniz.

Richard O'Barry Röportajı

2010-02-11T14:51:00.005+02:00

Ülkemizde maalesef ki vizyona girmemiş olan The Cove şu an Oscar'a En İyi Belgesel Film dalında aday.

Filmin baş kahramanı Richard O'Barry ülkemizde çok fazla tanınmıyor. Kariyer.net'te kendisiyle yapılmış bir röportajı aşağıda okuyabilirsiniz. Röportaj The Cove ile alakalı değil ama filmin alakalı olduğu şeyin ta kendisi olan yunuslar ile alakalı, okuyun, görün.

Richard O’Barry yunuslarla geçen yaşamında madalyonun iki yüzünde de yer alan biri. O, tüm dünyanın sevdiği TV dizisi karakteri, yunus Flipper’ın eğitmeniydi. Flipper’ın intiharı, onu bambaşka biri yaptı. Eskiden yunusları yakalayıp onları eğiten O’Barry, 38 senedir yunusları rehabilite edip, gerçek yuvalarına, denizlere dönmelerini sağlıyor.

1960 yılında dünyada sadece 3 tane yunus parkı vardır. Bunlardan biri de Richard O’Barry’nin çalıştığı Miami Seaquarium. O’Barry’nin deyimiyle o yıllarda bir yunus terbiyecisi olmak için gerekli olan tek şey mayonun içerisinde güzel görünmektir. Araştırma ve eğitime gerek yoktur. O’Barry de bir yunus eğitimcisi olur ve 10 sene boyunca Avrupa ve Güney Amerika’da açılacak yeni yunus parkları için 100’den fazla yunus yakalar. Daha sonra 60’lı yıllar boyunca çok ünlü olan ve hala birçok ülkede gösterilen televizyon dizisi Flipper için çalışmaya başlar ve dizi için 5 yunus eğitir. Dünyanın en çok kazanan hayvan terbiyecisi olmuştur. Ancak Flipper rolünde oynayan yunus Cathy de bilinçli bir şekilde solumayı bırakarak intihar eder. Burada önemli bir ayrıntı vermek lazım; yunusular içgüdüsel değil bilinçleriyle soluk alan memelilerdir. O’Barry, Flipper’ın, kollarında, gözlerinin içine baka baka öldüğünü söylüyor. İşte o dakikadan sonra O’Barry’nin yaşamı değişir. Artık madalyonun öteki tarafına geçme vakti gelmiştir. 1970’ten sonra O’Barry dünyanın en önemli hayvan hakları savunucularından biri haline gelir. Yunuslarla ilgili pek çok projede yer alır. Dünyanın en iyi esir yunus rehabilitasyon uzmanı olur. O’Barry şu an Earth Island Enstitüsü’nde Deniz Memelileri Uzmanı olarak görev yapıyor. Aynı zamanda Save Japan Dolphins projesinin direktörü olarak Japonya Taiji’de yenmek üzere katledilen ve şov akvaryumları için yakalanan yunusları kurtarmaya çalışıyor. Zaten üzücü olan bu durumun daha da rahatsız edici tarafı ise bu yunuslardan birkaç tanesinin Türkiye’ye şovlarda kullanılmak üzere gönderiliyor olması. O’Barry bize yunuslarla geçen sıra dışı yaşamının hikayesini anlattı.

Dünyanın en çok kazanan hayvan terbiyecisiyken, Flipper’da oynayan yunus Cathy’nin ölümüyle bütün hayatınız değişti. Cathy’ye gerçekten ne oldu da bu büyük kararı aldınız?
Cathy intihar etti. Artık yaşamaktan yorulmuştu ve kendini öldürdü. Ben de işte o anda bu sektörde çalışmayı bıraktım. 1970 Nisan ayından itibaren Flipper dizisi için ne yaptıysam tam tersini yapmaya çalıştım. Yunusları yakalamaya ve onları eğitmeye alışmıştım. Ama bugün onları eğitmek adına hiçbir şey yapmıyorum ve onları ait oldukları yere, denizlere bırakıyorum. İsteseydim, bu sektörde çalışmaya devam edip, yılda birkaç milyon dolar kazanabilirdim. Ama o zaman geceleri uyuyamaz bir hale gelirdim.
TV dizisi Flipper için “Hem yunusların başına gelen en iyi, hem de en kötü şeydi” diyorsunuz? Neden?
Televizyon karakteri Flipper insanların yunuslar hakkında bilgi sahibi olmasını ve onların farkına varmasını sağladı. Bu iyi bir şeydi. Ama aynı zamanda milyar dolarlık esir yunus endüstrisini de yarattı. Bu, bu işteki insanların yunusları kullandıkları ve sanki onları koruyormuş gibi davrandıkları bir sektör. Aslında her şey parayla ilgili.

İşinizi bırakınca neler yaptınız? Yeni hayatınıza nereden başladınız
Yunus yakalamayı bıraktım. Yunus parklarını protesto etmeye başladım. Bazen gece yarılarında esir yunusları kaçırmak için parmaklıkları kestiğim de oldu. Potansiyel müşterilere “Esir şovlarına bilet almayın” mesajını vermek için gidebildiğim kadar okula gittim ve konferanslar verdim. Bu konuyla ilgili “Bir Yunusu Özgür Bırakmak ” (To Free a Dolphin) ve “Yunus Gülümsemesinin Ardında” (Behind the Dolphin Smile) adlı iki kitap yazdım. Ayrıca 24 yunusu kurtardım, rehabilite ettim ve doğal yaşamlarına bıraktım. Bunlar Brezilya, Guatemala, Haiti, Bahama Adaları, Kolombiya, Nikaragua ve Amerika’da gerçekleşti. Bu özgür bırakma projelerini Youtube’dan izleyebilirsiniz.

Şov yunuslarını kurtarmak için çalışıyorsunuz. Oysa ki şovları izleyen insanlar onları mutlu olarak görüyor. Sizse mutlu olmadıklarını söylüyorsunuz. Neden?
Bir yere hapsedilmiş olmak, tamamiyle doğaya aykırı bir şey. Yunuslar özgürce yüzen, büyük bir beyne sahip ve kendilerinin farkında olan memeliler. Asıl problem acının ve eziyetin onların o gülen suratlarıyla maskelenmesi. Yunusun gülermiş gibi görünen yüzü, onları suni deniz suyuyla doldurulmuş beton havuzlarda mutlu gibi gösteren bir illüzyon aslında. Beslenmek için aptalca yunus hareketlerini yapmaya zorlanmak normal bir şey değil. Son derece sıkıcı bir durum. Aslında yunusların ölümüne neden oluyoruz.

İnsanlar yunusları izlemek ve onlara dokunmak istiyorlar. Sizse yunus akvaryumlarının kapatılması için uğraşıyorsunuz.
Bir yunusu terbiye etmek için ne gibi methodlar kullanılıyor?
Yunuslar işbirliği yapana kadar yemekleri kısıtlanarak eğitiliyorlar. Buna “Yemek Kesintisi” deniliyor. Ama sektör bu gerçeği saklıyor. Hatta bunu ödül yemek veya pozitif ödül olarak anıyor ve olumlu bir şeymiş gibi gösteriyor. Eğer yunus işbirliği yaparsa, eğitmeni ona “Doğru yaptın” anlamında bir ıslık çalıyor. Böylece yunus yemek verilerek ödüllendiriliyor. Eğer yunus işbirliği yapmazsa ne ıslık çalınıyor, ne de yemek veriliyor. Hayvanat bahçesindeki diğer hayvanlarda bu yöntem uygulanmıyor ama yunuslar yemekleriyle kontrol ediliyorlar. Bu sektör bunu inkar ediyor, ama gerçek bu. Yunusların gözünden esir tutuldukları yapay tesisleri görmemiz lazım. Kendi gözümüzden değil. Eğer bunu yapabilirsek, onların özgür olmaları, kapalı tutulmamaları gerektiğini de anlayabiliriz. Çoğu, beton ya da çelikten yapılmış haznelerde yaşıyor.

Yunus destekli terapilerin bazı hastalıklara iyi geldiği söyleniyor? Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?
Yunus destekli terapi programları bir düzmeceden ibaret. Bu bence yasadışı olarak sayılması gereken bir uygulama. Eğer yunuslar insanları iyileştirebilselerdi, bu benim hayatım boyunca yaptığım iş olurdu. Her şey parayla ilgili. Bazı insanlar umutları kırılmış ebeveynleri bu konuda kullanıyorlar. Bu etik olmayan bir davranış.

Siz aynı zamanda dünyadaki en iyi esir yunus rehabilitasyon uzmanısınız. Onları özgür bırakmadan önce ne tür bir rehabilitasyon uyguluyorsunuz? Şov dünyasındaki yunuslar ve katil balinalar serbest bırakılırlarsa, doğal yaşamlarına adapte olabilirler mi?
Evet, kesinlikle. Birçoğu yeniden özgür olabilir. Ama hepsi değil. Bu da bizim onlara ne yaptığımızla ilgili bir şey. Esir tutulan katil balinalar ve yunuslar rehabilite edilerek tekrar doğal ortamlarına geri dönebiliyorlar. Ama yakalanmış bir yunusu rehabilite ederken çok ciddi ve sıkı bir yol izlemek gerekiyor. Aslında asıl problem bizim onlara ne öğrettiğimizle ilgili. Ve ilk yapılacak iş de onlara daha fazla bir şey öğretmemek. Onlara ne öğrettiysek unutmalarını sağlamalıyız. İnsanlar onlara nasıl halkalardan atlamayı öğrettiysek vahşi yaşamda yaşamayı da aynı şekilde öğrettiğimizi sanıyor. Ama bence doğal yaşamlarında yaşamalarını öğretmek mümkün bir şey değil. Doğanın onlara kendi dersini vermesini izlemeliyiz. Bizim yaptığımız bir iyileştirme sanatı, bilim değil. Her gün onları izlediğimizde öğrendikleri şeyleri yavaş yavaş unuttuklarını görüyoruz ve bir gün bakıyoruz ki önceki eğitimleri tamamiyle silinmiş. O zaman artık hazır olduklarını anlıyoruz. Ben bu süreçte onlarla yaşıyorum. Her atlayışlarında, her balık yiyişlerinde, suyun yüzüne her çıkışlarında, her nefes alışlarında onlarla birlikteyim. Onlar ise benim orada olduğumu bilmiyorlar. Onlara göre ben tapınağın kenarındaki bir mangrov ağacı, banktaki bir çalı, tek bacak suda gezinen bir balıkçılım. Sağlıklarının vahşi yaşama uyup uymayacağını kontrol ediyoruz. Vahşi yaşama taşıyacakları bir hastalıklarının olmadığından emin oluyoruz. Rehabilitasyonun son aşamasında olabildiğince onlardan uzak durmaya çalışıyorum. Onlara yemek verirken siyah camlı gözlüklerimi takıyorum. Böylece göz kontağı sağlamıyoruz. Onlarla konuşmuyorum. Gizlice tenteme çekilip göbek bağlarının ne zaman kesilebileceğini anlamaya çalışıyorum. Beni veya herhangi başka bir insanı düşünmedikleri zamanın, bir yunus gibi yaşamaktan başka bir şey düşünmedikleri o zamanın ne zaman olacağına karar vermeye çalışıyorum.

Yunusların doğal yaşamlarında onlarla yüzme programları uygulanıyor. Sizce yunuslarla insanlar arasındaki ilişki için bu iyi bir şey mi?
Evet bu güzel bir şey. Ben bunu her zaman yapıyorum. Tabii rehberlerinizi izlemelisiniz, onları dinlemelisiniz. Çünkü böylece yunusların bölgelerine izinsiz girmemiş olursunuz.

Şu an Japon yunuslarının katliamıyla ilgili bir proje yürütüyorsunuz. Bu projeden biraz bahsedebilir misiniz
Şu an dünyadaki en büyük yunus katliamını durdurmak için uğraşıyoruz. 20 binin üzerinde yunus insanlıktan uzak bir şekilde öldürüldü. Yunus avcılarından yunuslarla yüzme programları, yunus destekli terapi programları ve yunus parkları için yunus yakalamaları isteniyor ve paralar ödeniyor. Bu devam ettikçe esarete dayalı bu sektör yunus kıyımını da beraberinde getiriyor. Japonya Taiji’de yakalanan 10 yunus da şov dünyasında kullanılmak üzere Türkiye’ye gönderildi. Daha fazla bilgi içinwww.SaveJapanDolphins.org bakabilirsiniz.

Bazıları yunusların yenilebilecek bir hayvan olduğunu, kimsenin onlara ne yiyip ne yemeyecekleri konusunda karşı çıkamayacağını söylüyor. Siz ne düşünüyorsunuz?
Evet bu doğru. Biz Japonlara ne yiyeceklerini ya da ne yemeyeceklerini söylemiyoruz. Biz sadece onlara bilmedikleri şeyleri gösteriyoruz. Yunus eti yüksek derecede toksik içeriyor. Yunus etinde cıva oranı çok yüksek. Bu da insanlar için son derece tehlikeli. Japon hükümeti ve medyası yunus ve balina hikayelerini tüm gerçekçiliğiyle yansıtmıyor. Bu medya karartması aslında ciddi bir problem. Peki Japon halkı, hükümetin ve medyanın bu sansürü sürdürdükleri sürece, cıva yüklü yunus etini tüketip tüketmemek konusunda nasıl doğru bir karar verecek?

İnsanlar yunusları korumak için neler yapmalılar?
Tutsak yunusların yaptıkları şovlar için bilet almayın. Eğer Japon Yunus Katliamını durdurmayı desteklemek istiyorsanız www.SaveJapanDolphin s sitesinden Take Action bölümüne tıklayın.

Hayatınızı yunuslarla geçirmiş bir kişi olarak pek çok anınız olmalı.
En güzel anılarım Guatemala, Nikaragua, Haiti, Bahama Adaları ve Brezilya’nın ormanlarında gerçekleşti. Onları kurtardıktan sonra, özgür bırakmadan önce iyileşmelerini sağlamak amacıyla buralara getirdik. O yunusların, hayatlarını tekrar kendi kontrolleri altına almalarını, özgürlüğe yüzmelerini izlemek bizim için en büyük ödül. Bunun gibi başka bir şey yok. O günler çok sakin ve huzurlu günlerdi. En iyi hatıralarımı o günlerde yaşadım.

Bir Öneri

2010-02-08T13:44:00.004+02:00

Üç aydır yazı-çizi değil de okuma-izleme ile geçiyor hayatım. Kasım sonu ailemin Türkiye’den gönderdiği kitaplar, içi film ve konser dolu harici hard disk beni fazlasıyla meşgul etti. Bu pasif internet dönemimde en sevdiğim sualtı blogu olan Sualtı Seyir Defteri’de oldukça aktifti ve çoğu yazıyı dönüp dönüp defalarca okudum diyebilirim. (Bu blogun özellikle reklamını yapmak istiyorum ki, sualtı ile ilgili sağlıklı türkçe bilginin bu kadar az olduğu sanal dünyada, bu deryayı herkes keşfetsin istiyorum.)
Yine üç ayda beni en çok etkilen üç şey:
1- Revolutionary Road filminde Kate Winslet’in performansı (bir hafta boyunca gözlerimi kapadığımda Kate Winslet belirdi gözlerimde)
2- Ayşe Arman’ın Hakkı Devrim ile yaptığı "Lülüş gitti, benim hislerim de bitti" röportajı
3- The Cove filmi.
Film’de bir sahne var ki (filmi ileride izleyecekler için büyüyü bozmamak adına spoiler vermiyorum); izlerken hüngür hüngür ağladım, görüntü gözlerimin önüne geldikçe hala tüylerim diken diken oluyor. Şimdi sizden tek bir şey rica ediyor ve şu yazıyı ( Vahşiyiz..Vahşisiniz..Vahşiler..)okumanızı diliyorum.
Konuyla ilgili anlatmak isteyeceklerimi benden daha iyi bir dille anlatmış biri, okuyun pişman olmayacaksınız.

Deniz Yaşamı için Yapabileceğiniz 20 Şey:

2009-12-19T03:11:00.020+02:00

1- Deniz canlılarını beslemeyin!

Onlara dokunmayın, üstlerine binmeyin (o kadar çok kaplumbağa üstüne oturmuş dalıcı fotoğrafı geziyor ki internette, bu yüzden üstlerine binme diye bir tabir de kullanmak zorunda kaldım)! Bu aktiviteler onların beslenme ya da çiftleşmelerinde düzen bozucu olabilir ve onları tehlikeye sokabilir.

2- Suyun altından aldığınız sadece fotoğraf kareleri, geride bıraktığınız da hava kabarcıkları olsun.

Bir çok dalgıç, dalış anısı olarak ya da evinde aksesuar olarak kullanmak için suyun altından deniz kabuğu, deniz atı, mercan, deniz yıldızı ve benzerlerini toplamaktadır. Unutmayın ki deniz aşığı olduğunuzu söyleyip de aşığı olduğunuz bütünün parçalarını öldürmek sağlıksız bir girişim olacaktır.

3- Restaurantlarda ya da alışveriş sırasında yaşamı sürdürülebilir olan ürünleri seçin.
Yumurtaları ile servis edilen karidesler masanıza geldiğinde geri çevirin, avlanması yasak türleri tezgahlarda gördüğünüzde gerekli yerlere bildirin ve en önemlisi internetten kolayca ulaşabileceğiniz deniz ürünleri satın alırken nelere dikkat etmeniz, neler yasaktır gibi şeyleri okuyun ve uygulayın.

4- Temizleme hareketlerine katılın!

Türkiye’de Hakan Tiryaki’nin önderliğinde çalışmalarını devam ettiren STH (Sualtı Temizlik ve Bilinçlendirme Hareketi’nin çalışmalarına katılın. Arkadaş ortamlarında yaptığınız “çevre için bir şeyler yapmak” ya da benzeri başlıklı konuşmaları gerçeğe dönüştürün, çevreyi kurtarmak siyaseti kurtarmaktan daha kolay ve bireysel de yapılabilen bir eylem. (http://www.sth.org.tr/)

5- Sualtı check-up gönüllüsü olun!

Bir çok ülke’de resiflerin ve mercanların sağlığı ile ilgili çalışmalar ve gönüllüler tarafından yapılan bir çeşit check-up’da diyebileceğimiz resiflerin sağlık kontrolü dalgıçlar tarafından yapılmakta ve karşılaşılan tehlike olarak nitelendirilecek şeyler ilgili kurumlara rapor edilir. Henüz Türkiye’de böyle bir uygulama yok, yine internet’te gördüğüm bir fotoğraf’ta Ayvalık’taki mercanların üzerine demir atmış bir tekne fotoğrafı unutabileceğim cinsten değildi. Bir kahramanlık örneği gösterin ve bir organizasyonun başlangıcını oluşturun, gönüllü dalgıçlarınız olsun ve fotoğraflayarak dalış bölgelerinin sağlık kontrollerini yapsınlar, sonuçlardan raporlar hazırlayın ve bunları sualtı magazinleri, sualtı mail grupları ve Türkiye’deki tüm dalış merkezlerine e-mail edin. Doğayı bozan bir dalış teknesi veya dalış okulunun müşteri kitlesinde azalma olacaktır ve diğer tekne ya da klüpler daha dikkatli adım atmaya başlayacaktır.

6- Korumaya alınmış deniz parkları oluşturun ve bunları destekleyin.
Örneğin Mısır’daki Ras Mohammed Ulusal Parkı giriş ücreti 5 dolardır. Dalış merkezleri bu parayı dalış ücretinden ayrı bir birim olarak müşterilerinden temin eder. Tekne liman’dan açılmadan önce liman’dan tekne çıkış izinleri alındığı sırada yine liman’daki ulusal park ofisi’ne yolcu listesi verilir ve ödeme yapılır. Her gün daha da sefilleşen Türkiye’deki sualtı hayatı için mutlaka özel koruma alanları oluşturmayı deneyin.

7- Geri dönüşümü olan ürünleri kullanın.
Artık sağır sultan bile duydu, plastiğin geri dönüşümü olmadığını, eğer hala duymadıysanız şimdi okudunuz. Plastik şişeler, plastik torbalar ya da plastik her ne ise bunun geri dönüşümlü olan alternatiflerini kullanın.
Bir diğer önemli olan ise artık piller, mutlaka geri dönüşümlü piller kullanın ve bitik pillerinizi de pil toplama kutularına atın. (Belki kimi yerlerde rastlamışsınızdır, içi pille dolu şeffaf konteynırlar). Niyesi, nedenine gelince Tübitak’tan alınmış kısa bir açıklamayı aşağıya yazıyorum.

Demir ve Kadmiyum, pillerde bulunan başlıca metaller. Pillerde aynı zamanda az miktarda antimony, lityum, kobalt, gümüş, cıva, çinko ve öteki kimyasallar da bulunur. Bu metalleri barındıran piller ciddi kirlilik sorunlarına neden olurlar. Örneğin, kadmiyum, yok edilemez ve güvenli bir çöp depolama alanında saklanmadığı sürece, besin zincirine karışır. Buradan, çevresel tüm alanlara ulaşır ve özellikle insanların ve balıkların karaciğer, böbrek ve beyinlerine zarar verir. Aynı şekilde cıva da yok edilemez. Soluma ya da deri temasıyla bulaşır ve böbreklere ve ciğerlere yerleşir. Demir, beynin zarar görmesine, kırmızı kan hücrelerinin parçalanmasına, hastalıklara karşı direncin azalmasına ve bağırsak ve böbrek kanserine neden olur. Çevremizi ve sağlımızı korumak için atacağımız adımlardan biri de şarj edilebilir piller kullanmak olacaktır.

8- Petrol bağımlılığını azalt!

Daha az araba, daha fazla toplu taşıma kullan. Dünyada denize sızan petrol ya da tanker kazaları sebebiyle denize boşalan petrol azımsanacak gibi değil. Boğaz’daki tanker trafiği için sesini yükselt!
Tanker faciaları hem havayı, hem denizi, hem de toprağı zehirliyor. Petrolün deniz yüzeyinde kalması nedeniyle, güneş ışınları denizin içine ulaşamıyor, böylece fotosentez gerçekleşmiyor. Oksijen azaldığından deniz yüzeyine yakın yaşayan canlılar ölüyor. Dibe inen petrol aşağıdaki canlıları zehirliyor. Petrolün yanmasıyla birlikte havaya kanserojen maddeler karışıyor; hava kirliliği oluşuyor. Sonra havadaki kanserojen maddeler asit yağmuru olarak tekrar yeryüzüne iniyor.

9- Tekne sorumluluğu
Tekneyle açılırken yanınızda ne varsa, dönerken de eksiksiz olarak geri götürmeye dikkat edin. Geride bir şey bırakmayın. Dalış okulları olarak, müşterilerinize tekneye plastik torba getirmemeleri konusunda uyarıda bulununuzz. Rüzgar sebebiyle plastik torbalara hakim olmak çok ama çok zordur ve denize bırakılan plastik torbalar bir çok deniz canlısı ve kanatlı türü için öldürücü tehlikeye sahiptir. Plastik torbayı, deniz anası sanarak yemeye çalışırken boğulan kaplumbağa sayısı hiç yadırganacak gibi değildir. Kuşlar da cabası. O çok sevdiğiniz kaplumbağaları korumaya yardım edin ve plastik poşete hayır deyin.

10- Sualtı dalgıcı olmanın yanı sıra, sualtı temizlikçisi olmayı da deneyin.
Denge yeleğinizin ceplerini , suyun altında bulduğunuz geri dönüşümü olmayan maddeleri toplamak için kullanabilirsiniz. Bu iş dalışınızı yavaşlatmayacağı gibi, dalış sonrası kendinizi mutlu hissetmenize bile sebep olabilecektir.

11- Deniz’i koruma konusunda konuşun!
Dalışa giderken yapılan yolculuklar, teknede vakit geçirilen zamanlar ya da dalış kulüplerinde bir araya gelinen zamanlar... Bir kaç dalgıç bir araya geldiğinde deniz’i koruma bilinci hakkında konuşma yapın, bu en etkili yöntemlerden biridir. Sualtı fotoğraflarına baktığınız dalgıçların fotoğraflarında, deniz canlıların doğal konumlarına yapılmış bir müdahale gördüğünüzde çekinmeden uyarıda bulunup, olması gerekenden bahsedin. (Tatlı dilinizle)

12- Kalabalık dalış bölgeleri yerine daha tenha bölgeleri tercih edin ve resif ve canlılarını stres’ten koruyun.
Türkiye’de sualtı turizmi endüstrisinin gelişememesinin bana göre önemli sorunlarından biri de, dalış bölgesi sayısının azlığı. Tekne sahiplerinin tekne yakıtı konusunda tasarruf etmek istemeleri nedeniyle liman’a yakın yerlerde yapılan dalışlar.Müşteri talep ettikçe, işyeri sahibi de talepleri kabul etmek zorunda kalacaktır. Bu yüzden kalabalık bir dalış bölgesindeyseniz, tekne’den sizi daha sakin bir bölgeye götürmesini isteyin.
Yine Mısır’dan bir örnek size; Fazla dalgıç sayısı resif’e stres getirdiği için Sharm’ın en güzel dalış bölgesi olan Shark&Yolanda’da tekneler sadece bir dalış yaptırabilir, ikinci dalış başka bir dalış bölgesi olmak zorundadır. Yoksa gönüller hep ister ki her dalış Shark&Yolanda olsun.

13- Çek ellerini!
Suyun altında hiçbir şeye dokunma, ister ellerinle, ister paletlerinle, ister ahtapot’unla olsun.
Hiçbir istatistiğe gerek duymadan şunu çok net olarak söyleyebilirim ki, Türkiye’deki dalgıçların %80’i suyun altında sağdan soldan ahtapot ve hava ya da derinlik göstergeleri sarkık bir şekilde dalmaktadır. Ne zaman bir sualtı fotoğrafına baksam bir yanda ahtapot sallanmakta, diğer yanda başka bir şey, çarpa çarpa gitmekteler. Hatta öyle çok dalış eğitmeni fotoğrafı gördüm ki ahtapotu “mevlam kayıra saldım çayıra” şeklinde olan. Şunu unutmayın, hiçbir dalgıç mükemmel yüzerliliğe ya da donanıma sahip olarak dünyaya gelmedi. Ben de dahil olmak üzere ahtapotum sallana sallana çok dalış yaptım zamanında, deniz kestanesi kırıp balık besledim ve mercanlara dokundum. Çünkü hiçbir şey bilmiyordum, öğrenebilecek kaynak da çok fazla yoktu eskiden. Ama zaman geçti ve öğrendim, hala da öğrenmeye devam ediyorum. Sualtı yaşamı hakkında olan cahilliğiniz, futbol oynayıp da korner nedir bilmemek gibi bir şey.
Dalış merkezleri ticari kuruluşlardır, sizin sayenizde para kazanmaktadırlar. Ahtapot’u bir yanlarından sallanan ya da yüzerliliği mükemmel olmayan bir dalış eğitmenine sahipseniz yanlış yerdesiniz demektir, dalış merkezinizi hızla terk edip daha iyisini bulmayı deneyin.Eğitim dalışınızı yaptıran kişinin brövesini mutlaka gözünüzle görün.Bu kadar cümle sonrası da bir zahmet o göstergeleri falan sıkıştırıverin bir yerlerinize, bir de klipsler satılmakta dalış mağazalarında ...

14- Toprak ya da çimenli alanda deterjanlı su ile araba yıkamayın!
Su tasarrufu nedeniyle bir çok yerde bangır bangır çağrısı yapılan “arabanızı yıkamadan önce çimenlik alana çekin, toprak da sulanmış olur” önerisinin sadece deterjansız su da geçerli olduğunu sakın unutmayın. Toprağa karışan suyun geri dönüşümünü ilk okulda hepimiz öğrenmiştik, ayrıca bu deterjanlı suların denize karışması hiç de zor değildir. Atık suyunuzu mutlaka kontrol edin.

15- Strafor Şamandıraları kullanma
Strafor denizlerin dibine giderken küçük parçalara ayrılır, fakat geri dönüşümü olmadığı için ayrıştırılamaz. Bu da dip yiyicisi olan küçük balıklar için oldukça tehlikelidir. Bu arada strafor ne derseniz; hani şu beyaz ve çok hafif olan beyaz plastik köpük. Bu geri-dönüşümsüz madde Ozon tabakasının incelmesine sebep olan kloroflorokarbon ihtiva ettiğinden de ozon tabakasının delinmesindeki baş aktörlerden de biridir. Uzak durun!

16- Tekne çapası yönteminden vazgeçilmesi için çırpının.

Tonoz yöntemi ile tekneler çapa atmak yerine şamandıraya bağlanabilirler. Sualtı federasyonu ve turizm bakanlığı buna bir bütçe yaratmak zorundadır. Eğer federasyon buna bir çözüm üretemiyorsa, çözüm üretimi yapabilecek yeni organizasyonlar kurulmalıdır.

17- Balık ağları'nın deniz yaşamını yok etmesine sadece üzülmekle kalma!

Sualtında bırakılmış ve bırakıldığı yerdeki deniz yaşamının bitmesine sebep olan balık ağlarının toplanmasını üstlenen organizasyonlara destek verin.

18-Finansal destek!

Kaplumbağalar, foklar, diğer sualtı canlıları konusunda eğitimler verilebilir ve bu eğitimlerden finansal destek sağlanabilir. Bu destek de yine denizlerimi korumak ile ilgili çalışmalarda kullanılabilir. Tübitak Yaz Kampı veya benzeri nicelikteki eğitimlerin niteliklerini biraz değiştirilerek bunlar yapılabilir. Eğer önümüzdeki 40 yıl içerisinde birisi bunları akıl edip de uygularsa ona destek verin.

19-Sualtı fotoğraflarını paylaş!

Amatör sualtı fotoğrafçılarının sayısı günden güne fazlalaşıyor. Fotoğraflarınızı bilimsel kuruluşlar, sualtını koruma ile ilgili organizasyonlar, araştırma görevlileri ve öğrenciler ile paylaşın. Dünyaca ünlü bir deniz foto bankası “ http://www.marinephotobank.org “ .

20- Deniz canlılarını denizde bırakın!
Kaplumbağalar, mercanlar, balıklar, diğer deniz canlıları çoğu zaman yasal olmayan biçimlerde yakalanarak akvaryum endüstrisinin içine sokuluyor. The U.N. Environment Programme’ın raporlarına göre her yıl 20 milyon tropikal balık ve 10 milyon civarı diğer deniz canlıları akvaryum endüstrisi için yakalanıyor. Çoğu zaman siyanür ile yapılan avcılık sonunda mercanlar ölüm ile yüz yüze kalıyor. Akvaryum alışverişi yaptığınızda mutlaka sertifikalarını kontrol edin.

50 Ways To Save The Ocean

2009-12-18T18:55:00.000+02:00

Sharm dalış planlarınızı kolaylaştıracak 20 ipucu!

2009-11-13T11:46:00.005+02:00

Geçtiğimiz günlerde Sean’ın dalış rehberi bir arkadaşı Türk olduğumu duyunca bir Türk grubuyla olan anısını anlattı, dalış merkezi olarak ilk defa bir türk grubu ağırlamışlar ve ilk günün sonunda da yollarını ayırmışlar. Sebebi ise kurallara uymamak ve kurallar konusunda bolca şikayet etmek.

Sharm El Sheikh dalış endüstrisinin oldukça gelişmiş ve hala gelişmekte olduğu yerlerden biridir. An itibari ile CDWS’e (Chamber of Diving and Watersport) kayıtlı 291 dalış merkezi var (291 rakamının içinde safari tekne firmaları, otel şubeleri de yer almaktadır). Her dalış merkezinin kendine göre kuralları oldu gibi, uygulamak zorunda olduğu başta Turizm Bakanlığı’nın olmak üzere, CDWS’in belirlediği kurallar da vardır. Bunun dışında SSDM (The South Sinai Association for Diving and Marine Activities) ‘e bağlı 70 dalış merkezi var ve yine bu organizasyonun da getirdiği kurallar var.

Eğer Sharm El Sheik’e bir dalış programı yapıyorsanız, işinize yarayabileceğini düşündüğüm “20 şey”i yazıyorum.

1- Otelde buluşma zamanı
Dalış merkezi size bir pick-up zamanı veriyor, kimi oteller içeriye hiçbir yabancı aracın girmesine izin vermediği için otelinizin durumuna göre resepsiyon değil, dış kapının önünü buluşma yeri olarak söyleyebilirler. Sharm’da trafik olmadığı için buluşma saati ortalama olarak değil, kesin ve net olarak söyleniyor. Size 7:30 diye bir saat verildiyse o saatte sizi almaya gelen minibüs orada olacaktır. Gecikmeniz durumunda, sizden sonra minibüs ile alınacak insanları da bekletmiş oluyorsunuz. Her şeyden önce siz dalış rehberiniz tarafından alınırken, bir diğer yandan limanda gerekli evraklar ve dalıcı listesi onaydan geçiyor ve onaylanan kağıtta teknenin limandan ayrılacağı saat yazıyor. Her şeyden önce limanda yetişmeniz gereken bir tekne var.
Ne acı ki biz Türkler geç kalmakta nam salmış durumdayız, açıkçası kendi tecribelerim doğrultusunda da önceden daldığım Türk grupları için her gün 15 dakika otel kapısında beklediğimden, Türkler daima geç diyenlere söyleyecek bir lafımız yok. Neyse ki övünülmeyecek bu özelliğimizi Ruslar ve Yunanlılarla da paylaşıyoruz.

2- İlk gün otelinizden alındıktan sonra dalış merkezine gelerek giriş işlemlerinizi yapıyorsunuz, size bir form veriliyor, dalış merkezi için her şeyden önemli olan o formu doldurmanız.
Form’da geçirdiğiniz hastalıklar ile ilgili de bir bölüm var, eğer kaza ile herhangi birine sahip olduğunu işaretlediyseniz, doktor raporunuzu getirmeden hiçbir şekilde dalışa gidemiyorsunuz. Sanırım 250 paund karşılığında Chamber’dan (Dr. Adel’i sanırım duymuşsunuzdur, kendisinin bulunduğu klinik) sağlık raporu alabilirsiniz, tabi eğer doktor dalmanızda bir sakınca görmezse.

3- Dalış brövesi ve dalış kayıt defteri yanınızda bulundurmanız gereken en önemli iki şey. Bröveniz yanınızda olmadan hiçbir şekilde dalışa gidemiyorsunuz, anca Open Water kursuna başlama ya da Discover Scuba programına katılmayı gerçekleştirebilirsiniz. Bir çok dalıcı dalış kayıt defteri tutmadığı için bunda zorunluluk yok ama bröve kesinlikle zorunlu.

4- Ne kadar iyi dalıcı olursanız ya da kaç yıldız eğitmen olursanız olun zorunlu olarak ilk gün Check dive denilen dalışı yapmak ve lokal dalış bölgesi’nde dalmak durumundasınız. İlk dalış mutlaka şamandura dalışı oluyor ki ağırlık testinizi yapabilesiniz. İlk dalış maksimum derinlik 18 metre, diğer günlerde eğer bir yıldız ya da Open Water dalıcı iseniz 18 metre maksimum derinlik, daha üst seviyedeyseniz 30 metre maksimum derinlik sınırı var.

5- İlk gün dalış merkezine giriş yaptığınızda size bir kasa (bildiğimiz bakkal kasaları) veriliyor, kasanın üzerinde bir numara yazıyor, siz artık o numaradan ibaretsiniz, hiç bir şekilde o numarayı unutmamanız gerekiyor. Ekipmanlarınızı kasanın içine yerleştiriyorsunuz ve dalış merkezinde bırakıyorsunuz. Kasanızı siz taşımıyorsunuz, tekneye gidiş-dönüş transferleri bunun için görevli kişilerce yapılıyor. Her gün tekneye gider gitmez ilk asli göreviniz kasanızı kontrol etmek. Böylece olası aksilikler limandan çıkmadan halledilebilsin.

6- Teknede Dın ve Internetional olan tüpler var, ilk gün doldurduğunuz formda regulatörünüzün hangisi olduğunu işaretliyorsunuz, dalış merkezi o sayıya göre gerekli tüp’ü koyuyor. Teknede Int uyumlu tüpü bulup, dalış malzemelerinizin olduğu kasanın yanına taşıyorsunuz. Tüp ayrı bir yerde, dalış malzemeleriniz başka bir yerde olduğunda hem kendinize zorluk hem de diğer dalıcıları rahatsız edeceğinizden, ikisinin aynı yerde olmasına dikkat edin. Ekipmanınızı kendiniz kuruyorsunuz, yok hoşlanmam bu işlerden, ya da ben kuramıyorum diyorsanız, 40 euro ekstra ödeyip size özel dalış rehberi tutabilirsiniz, kendisi size dalış ekipmanınızı nasıl kuracağınızı itina ile gösterecektir. Teknede INT uyumlu tüpler bittiğinde, dalış rehberinizden adaptör isteyip, tüpünüzü Int uyumluya çevirebilirsiniz.

7- Tekneye biner binmez size dalış rehberiniz tarafından bir tekne brifingi verilecek, kısaca özetlemek gerekirse, teknede ıslak ve kuru alanlar var; kuru alan dediğimiz yerlere kurulanmadan ve dalış elbiselerimizle gelemiyoruz. Tekneye biner binmez terliklerimizi, ayakkabı kasasına koyuyoruz, teknede ayakkabı kesinlikle yasak. Teknedeki tuvaletler marine tuvaleti olduğundan, her şey denize kavuşuyor, bu nedenle tuvalet kağıdını klozetlere atmak kesinlikle yasak. Tekne çalışanları ve kaptan o teknenin yaşayanları olduğu için, aslında bir misafirlikte olduğumuzu hiçbir şekilde unutmayıp, o teknenin yaşayanlarının mekanlarına zarar vermiyoruz. Bir nevi işyerinize müşterinizin gelip zarar vermesi hiç hoş kaçmaz gözünüze. Teknenizin ismi o gün unutmayacaklarınızın listesinin başında geliyor, tüm tekneler birbirine benzediğinden, en iyi ayırt edeceğiniz şey teknenin ismi, bir diğer sebebi de denizdeyken teknenizi bulamadığınızda bir diğer tekneye teknenizin adını söylediğinizde, telsizle kaptana bildiriliyor yeriniz ve tekneniz sizi buluyor.
Brifing sırasında göstermeli olarak tuvaletlerin nerede olduğu, soğuk ve sıcak içeceklerin nerede olduğu, mutfağa nasıl ulaşabileceğiniz ve benzeri diğer bilgiler de veriliyor.
Tekneye bindiğinizde ilk iş ekipmanınızı kurmak ve kontrol etmek, ardından brifinge kadar serbest zamanınıza kavuşabilirsiniz. Böylece dalış zamanından 5 dakika önce ekipmanınızda karşılaşacağınız herhangi bir problem size stres vermeyecektir.

8- Teknenin hakimi kaptandır, kaptandan sonra dalış rehberi gelir. Eğer tekneyi kendinize özel kiralamadıysanız, ben şu resife gidiyorum sür kaptan demeniz olası değildir. Ola ki Tiran’a gidiyorsunuz, dalınacak resifi dalış rehberi, rüzgar ve rüzgarın getirisi dalganın durumununu ve diğer gerekli etkenleri göze alarak planlar, bunu önce kaptanla paylaşır, kaptan kabul ederse gelir sizle paylaşır. Hiçbir dalış merkezi yoktur ki ben dalıcımı kötü yerde daldırayım, hiçbir şey göremesin bir daha da gelmesin buralara diye düşünmez, hepsi size en iyisini şartlar doğrultusunda vermeye çalışır.

9- Dalış için tekne üç yerde durmakta ve bunlardan birisi tekne anlaşmalarından dolayı şamandura olmak durumundadır. Kurallar gereği Jackson ve Shark&Yolanda da günde iki dalış yapmak mümkün değildir. Gönül ister ki mümkün olsa her dalış Shark&Yolanda olsa (herhalde yüzlerce snapper’ın yanında yüzlerce dalıcı sürüleri de görebilirdik bu durumda)...

10- Şnorkel yapmak için denize girmeden önce rehberinizden mutlaka onay alın, rehberiniz size tekneye geri dönüş için bir süre verecektir. Şamandura bağlanmayan alanlarda şnorkel yapmanız için, tekne şnorkelcileri toplu halde resife bırakmakta, belli bir süre verilmekte ve tekne sizi tekrar resife gelip almakta. Tekne sizi resife bıraktığı andan itibaren, tekne çalışanları tekneden sizi izlemeye devam etmektedir. Şnorkel sırasında da, yine dalış işaretlerimizden okey ve problem var işaretleri ile anlaşılmaktadır.(Yalnız bu okey parmaklarla olanı değil kollarımızı kavuşturarak yaptığımız büyük OK işareti ve problem var da sanki çift kolla büyük bir “güle güle” yaparmış gibi kollarımızı sallamak.) Eğer şnorkel yapmak istiyor, fakat derin sulardan hoşlanmıyorsanız otelin plajından denize girmenizi tavsiye ederim. Çoğu şnorkelci Ras Mohamed’de ya da Tiran’da derin sulardan dolayı memnuniyetsiz ayrılabilmektedir.

11- Dalış brifingi sırasında rehber size, dalış için ne zaman suya atlayacağınızı ve ne zaman hazırlanmaya başlayacağınızı söylüyor. Teknede bir’den fazla grup bulunuyorsa, ilk atlayacak olan gruptan önce platformda beklememeli, maske ve palet dışında tüm ekipmanınızı kuşanmış halde geride beklemelisiniz. Eğer akıntı dalışı yapıyorsanız, dalış rehberiniz size tüm ekipmanı kuşanmanızı söylediği anda maske ve paletler hazır halde bekliyorsunuz. Genellikle yaşadığımız en büyük problem bu yönde oluyor, akıntı dalışlarında tekne resife yaklaşır ve en kısa zamanda dalıcılarını resife bırakıp geri dönmesi hem resife yakın olan teknenin güvenliği için, hem de teknenin motor sesiyle ürküp kaçan büyük balıkların sayısını fazlalaştırmamak için, yine bir başka neden yüzeyde akıntı varsa arada mesafelerle atlayan dalıcıların birbirlerine yakın kalabilmelerinin zor olduğu ve akıntıda efor sarfedip yorulacakları için, için de için... İnanın ki kimse zevkten o sıcağın altında platforma tüm ekipman kuşatılmış bir şekilde sizi bekletmek istemez.

12- Hazır problem demişken bir başka en sık yaşanan problemden bahsedeyim, eğer şamandura dalışı yapmıyorsanız dalış sonrası tekneye çıkarken tüm ekipmanınız kuşanmış bir şekilde geri çıkıyorsunuz. Maske, ve paletleriniz her şey sizinle birlikte. Paletle tekneye çıkmak elbette zor ve uğraştırıcı bir iş, ama teknenin merdivenini elinizden kaçırdığınızda akıntıda paletsiz yüzmeniz sizi tekneden oldukça uzaklaştıracaktır. Tüm ekipmanınız kuşalı bir şekilde eğer ki tekneden kazayla geri suya düştüğünüzde, su da yaşayacağınız problem riski azalacaktır ve tekrar tekneye geri dönüşünüzü kolayca yönetebileceksinizdir. Hazır tekneye geri dönüş demişken, ola ki suyun altında rehberinizi kaybettiniz resif duvarına yanaşıp yüzeye çıkmalısınız, gözünüzün ucuyla teknenizi (tekne isminin unutmamanın önemi)bulup, sizi gözleyen kaptan ya da tekne ekibine ok işareti veriyorsunuz. Tekne resife yanaşırken, siz de resifden açılıyorsunuz ve tekneden size atılan halat’a tutunarak ilerleyerek tekneye varıyorsunuz. Resif’in kenarında tekneyi beklemeye devam ederseniz, daha çooookkkk beklersiniz gibi bir şey demek zorundayım, çünkü tekneler resiflerin dibine kadar girememekte.
Ayrıca halat’a tutunmuş bir şekilde ilerlerken sadece kollarınızla kendinizi çekiyor, paletlerinizi çırpmıyorsunuz, böylece arkanızdan sizi takip edenleri tekmelememiş oluyorsunuz. Merdivende tekneye çıkan varken tam altında beklemiyorsunuz, hayal edin o kişinin tüm ekipmanı ile tam tepenize düştüğünde olabilecekleri...

13- Hiçbir şeye dokunma! En önemli kural!!! 4 sene önce Çeşmede bir dalış sırasında ahtapotların yuvalarını yerinden oynatan bir rehber görmüştüm, ne kadar kaya varsa kaldırmıştı yerinden, ahtapotları bulup eline alıp, sırayla dalıcılarına elden ele gezdiriyordu. Ne farkı var, savaş için gelinen bir köyde tüm evleri yerle bir eden düşmandan! Biz kara insaları misafir olarak bulunduğumuz yerde, misafir olmanın adabına uymak zorundayız. Misafiriniz evinize geldiğinde her istediğini yapıyor mu, hayır!!! Siz de misafirsiniz, madem tutkulusunuz sualtına, o zaman sevmeyi ve sağlıklı sevginin getirdiği zarar vermememe duygusuna sahip olmalısınız. İzleyin ve o anı yaşayın, kameranız varsa kaydedin.

Sudan çıktığınızda gerinizde hiçbir şey bırakmayacağınız gibi hiçbir şeyi de sizinle beraber götürmemelisiniz.

Diyelim ki kaplumbağa gördünüz, üstüne hızla gittiğinizde zaten ürküp kaçacaktır, bu yüzden yavaş hareket ederek ilerleyin ki fotoğraf çekebilesiniz. Eğer kaplumbağayı yakalayıp, at gibi sırtına binmeyeciğine söz verirseniz (ola ki yaptınız- ertesi gün yeni bir dalış merkezi bulmanız gerekecek kendinize), küçük bir tüyo, kaplumbağa gördünüz, resif ile kaplumbağa arasında kalan bölgeden ilerleyerek giderseniz, resiften açığa doğru kaçacak ve dibe doğru gidecektir, bu yüzden kaplumbapa resif ile aranızda kalacak bir şekilde ilerlerseniz daha rahat fotoğraf çekebilirsiniz, bu kural diğer balıklar için de geçerli, tabi ki köpekbalıkları hariç :-)

14- Hiçbir şeye dokunma 2! Bu dokunmama kuralı da sizin açınızdan, bir çok balık toksik özelliklere sahip, dokunduğunuzda bu toksik size zarar verecektir. Sharm’da çok sık rastlayabileceğiniz stonefish, öldürücü seviyede zehire sahiptir, bunun dışında scorpionfish, kimi nudibranch, kimi deniz minareleri ve başka bir çok tür dokunmanız durumunda size ciddi anlamda zarar verecektir. (bunu yanlıiş anlamayın, bu türler agresif ve saldırgan değildir, yani siz dokunmaya çalışmadıkça hiçbir probleminiz olmayacaktır)

15- Mercanlara dokunma, ille de dokunacağım diyorsanız fire coral’a dokunun ki, gününüzü görün (Sakın denemeyin, ciddi anlamda canınız yanacaktır). Çoğu zaman dalıcılar, kırmızı yara izlerini göstererek, çok acıyor, nereye dokundum anlamadım gibi sorular soruyorlar, tanımlaması çok kolay: fire coral. İki hafta gibi bir süre sizinle yaşayacak kaşındırıcı bir ize sahip oldunuz demektir, ilahi adalet diyorlar buna :-) Şaka bir yana, belki de hiç bir şeye dokunmak istemediniz, sadece bcd’nizi dengeleyemiyorsunuz, mutlaka bu dengelemeyi iyi yapın, hem mercanlara, hem kendinize zarar vermeyin, hem de kum tepip görüş vizibiletinizi bozmayın. Eğer bu konuda sorun yaşıyorsanız, bulunduğunuz dalış merkezinin eğitmenleri ile sorununuzu paylaşın ve onların size sunacağı çözümlerden faydalanın. Padi dalış merkezlerinin byoncy control kurslarına katılabilirsiniz, ilerde fotoğraf çekmeye başladığınızda çok faydasını göreceğiniz bir eğitim bu.

16- Eğer brifing sırasında dalış rehberiniz tehlikeli organizmalardan bahsetmiyorsa, çekinmeyin siz sorun ve dalacağınız bölge hakkında sınırsız bilgi istemekten kaçınmayın. Misal titan trigger fish’in Temuz-Eylül dönemi arasında yumurtlama dönemi ve siz yumurtalarının yakınından geçerken size çarparak ya da ısırarak zarar vermeye çalışacaktır. Bu durumdan ve bu balıktan habersiz bir şekilde dalmak sizin dalış güvenliğinizi etkileyecektir. Dalış rehberinize soru sormaktan çekinmeyin, brifing sırasında iyi bir dinleyici olun.

17- Dalış süresi maksimum 60 dakika ya da 50 bar, dekolu dalış yok ve her dalışın sonunda 5 metre’de üç dakika güvenlik dekosu bekliyorsunuz. Dalış ile ilgili brifing sırasında tüm dalış işaretleri tekrar ediliyor. 100 bar’da ve 50 bar’da mutlaka rehberinize bildiriyorsunuz, 50 barda dalış son buluyor. Çimlenme yaparak dalışa devam etme gibi bir şey söz konusu değil, olası problemler durumunda badinizle çimlenme yaparak güvenlik dekosuna geçiyor ve dalışı badinizle beraber sonlandırıyorsunuz.

18- Öğle yemekleri 50 paund (9 dolara tekabül ediyor), açık büfe öğle yemeği ve sınırsız sıcak ve soğuk içecekler. İsterseniz dışarıdan da yiyecek-içeceğinizi getirebilirsiniz, ama benim tavsiyem mutlaka içecek seçeceğinen faydalanmanız, sıcak have ve dalış, ikisi bir arada olduğundan bol miktarda sıvı almalısınız vücudunuza, sadece teknede değil otelinize de döndüğünde sıvı tüketmeyi unutmayın.

19- Sharm El Sheikh’te rehberiniz olmadan kendi başınıza dalış yapabilmeniz mümkün değil, kimi dalış merkezleri rehbersiz dalış seçenekleri sunmakta, böyle mailler aldığınızda CDWS ve SSDM’e aldığınız mail’i forward edin. Hiçbir şey sizin güvenliğinizden daha önemli değildir, sizinle Türkiye’den gelen eğitmeninizin bölgenin yerel rehberi olmadığını ve bölgeyi iyi tanımadığını unutmayın. Bölgeyi iyi bilmeyen birisinin size sunabileceği ne kadar iyi bir dalış alternatifi olabilir, bu bir yana asıl önemli olan akıntılı suların olduğu bir bölgede güvenliğiniz açısından bu tür organizasyonlardan uzak durun. Kimi dalış merkezleri normalde rehber olmayan Padi Advance dalıcıları rehber gibi kullanmakta, ucuz iş gücü sağlamakta, CDWS’in kurallarına göre Dive Master ve üstü olmayan ve yine CDWS’in rehberlik sınavından geçmeyen hiçkimse rehberlik yapamaz.

20- Dalışlar bittikten sonra tüm ekipmanlarınızı kasalarınıza yerleştiriyorsunuz, eğer rehberiniz ertesi gün aynı botta olacağınızı teğit ederse elbisenizi asılı olarak kurumaya bırakabilirsiniz. Rehberiniz ertesi gün için size kaçta otelinizden alınacağınızı söylüyor, tekneyi terkedip minibüsle otelinize bırakılıyorsunuz.

Önemli Not: Tekne’de, tekne brifigi aldığınız sırada, dalış rehberinizden oksijen tüpünün yerini göstermesini isteyip, dolu olup olmadığını ve maskelerinin bulunup-bulunmadığını göstermesini isteyin. Oksijen tüpü bulunmayan bir teknede dalma riskini göze almayın, dalış merkezinin siz dalışa başlayana kadar tekneye dolu bir oksijen tüpü ulaştırmasını talep edin.

Kasım'da Sharm El Sheikh için 25 ufak ayrıntı:

2009-11-03T12:41:00.008+02:00

1- Ey Sharm El Sheikh yolcusu, hava alanında karşılaşacağın domuz gribi önlemlerine hazırlıklı ol ve hava alanında uzun bir süre geçireceğini bil, yanında yiyecek bir şeyler bulundur, her şeyden önemlisi hava alanında dolduracağın ufak form için kalemin olsun ki, kalem sırası ne zaman sana gelecek diye bekleme.
2- Dalışlardan sonra teknede giymek için pamuklu-uzun kollu hatta kapşonlu şeyler getir. Rüzgar çarpabilir.
3- Su, şu an itibari ile 26 derece yani shorty ile dalabilirsin, ama yinede benim önerim full-wetsuit giymen ki, dalıştan sonra üşümeyesin. Gün itibari ile hava 24 derece, ama 24 ile 30 derece arası günden güne değişim gösteriyor. 24 dereceyi duyunca moralini bozma, derece ölçümlerinin gölgede olduğunu hatırla, yazları aynı hava durumu 55 derece olan sıcaklığı 39 derece diye söylüyor. Gündüzleri şortun, t-shirtün veya bikinin ile gayet sıcak bir tatil geçirebilirsin.
4- Yaz bitti köpekbalığı göremeyeceğim diye düşünme, manta ve balina köpek balığı dışında, çoğu araştırma köpekbalığı görme şansının şu aylarda daha fazla olduğunu söylüyor.
5- Manta sezonu bitti ama eagle ray yıl boyu görülebiliyor.

6- Eğer dalgadan hoşlanmıyorsan ve mide bulantısı sorunun varsa, tekneye gelmeden sabah kalvaltısı sonrası önlem olarak bulantı hapı al. Teknedeki ilk yardım çantasında mutlaka bulunacaktır, ama ilaç etkisini gösterene kadar senin miden çoktan bulanmaya başlayacaktır.
7- Taksilerle pazarlık yapma, taksiye bin ve gideceğin yeri söyle, vardığında paranı uzat ve taksiden in ve yoluna git.
Taksi tarifesi :
- Naama Bay-Hadaba: 20 paund
- Naama Bay-Old Market: 15 paund
- Hava Alanı- Naama Bay: 50 paund (normalde 40 ama)
- Naama Bay-Shark’s bay : 50 paund (normalde 40)
8- İki tip eczane bulunmakta: turistik ve normal eczane. Normal eczanelerde ilaçlar çok ucuz, turistik olanlarda ise pahalı.
9- Yine iki tip süpermarket bulunmakta: Turistik ve normal. Naama Bay’deki marketler pahalı olanları, Old Market yolu üzerindeki Metro ve Hadaba’daki Sheikh Abdallah, hem bölgedeki en büyük, hem de normal fiyatlı marketlerdir. Taksiye Metro ya da Sheikh Abdallah ismi vererek rahatlıkla ulaşabilirsin.
10- Tatile geldiğini unutma ve biraz paraya kıy, dünya mutfağından denemeler yap. Little Buddha, Hard Rock Cafe hem eğlence hem de mutfak olarak deneyebileceğin yerler. Tandori ‘yi(Camel Hotel’in içinde-Hint Mutfağı, kesinlikle tavsiye ederim), Danane’yi (Naama Bay’de Mc Donalds’a giderken sağda köşede kalıyor-Balık ve et restaurantı)hem fiyatları, hem temizliği, hem servisi mükemmel.
11- Camel Bar, bölgenin en ünlü barı. En üst kattaki masa ve minder düzenekli yeri için bir gün önceden rezervasyon yapmak gerekiyor. Ama alt katta yenilenen roof’u, üst katı aratmıyor, mutlaka erken gidin, geç saatlerde masa bulma sorunu yaşayabilirsiniz ve bar düzeneğinde ayakta kalabilirsiniz. Fiyatlar gayet uygun, türk lirası ile bir bira 6 milyon civarı, yemekleri tavsiye ederim, özellikle “indian basket” favorim. Hint yemekleri, Tandori’den gelmekte.
12- Dalışa gitmeyip, eğlenceye akıcak olanlar için “Pacha Disco” tavsiyem, yine Little Budha bir diğer alternatif.
13- Giyime meraklı bayanlar için Hadaba’dak Il Mercarto’ya gitmelerini öneririm, ünlü markaların mağazaları var, ayrıca dünyaca ünlü kitap mağazası Virgin’İn bir şubesi de bulunmakta. Dvd,müzik, elektronik, kitap, t-shirt’leri bakmakta fayda var. Restaurantlar dışında Mc Donalds ve Starbucks’da bulunmakta (Starbucks için mango suyu ve cheese kek’İ mutlaka tavsiye ederim, ardından da kahve tabi)

14- Otelinizin plajı yoksa, plaj için buranın en ünlü dalış bölgelerinden de biri olan Ras Um Sid’deki El Fanar Beach’i tavsiye ederim. Hele ki dalış tekneleri gelmeden önce suya ilk atlayan olursanız kaplumbağa ve eagle ray görme şansınız çok yüksek.
15- Eğer küçük çocuklarınız ile gidecek bir plaj arıyosanız da Shark’s Bay çocukların yüzmesi için en uygunu.
16- Derin denizde, dibi görmeden yüzemem diyorsanız tekneler ile şnorkel yapamaya gitmeyi denemeyin.

17- Mısır’a gelmişken Piramitleri de görün. Naama Bay’de onlarca tur şirketi bulunmakta, hepsine rahatlıkla güvenebilirsiniz çünkü zaten bu ofisler turizm bakanlığının şartlarını yerine getirmek zorundalar. Tur fiyatları 40 ile 60 euro arası değişiyor, Size 60 euro derlerse fiyatı 50’ye çekin, 50 derlerse 40’a(en kötü 45’e giderseniz). Sizin tur şirketiniz bu fiyatlardan daha pahalı yapıyorsa, sorgulamak yerine, yanınızda türk bir rehber ve grubunuz olduğunu ve turu hazırlayan kişilerin bir efor sarfedip, zaman harcadıklarını ve mesleklerinin bu olduğunu hatırlayın, kafanızda soru işaretleri oluşturmayın. Dalış hocanız sizin iş yerinize geldiğinde nasıl bedava hizmet veremiyorsanız, aynı saygıyı ona da gösterin.

18- Çölde ATV turuna gideceksiniz, kafanızı- gözünüzü iyice kapatacak bir şeylerle sarın, motor ile giderken çekim yapmaya çalışmayın, çöl kumu lenslerden içeri girecektir. Durduğunuz zaman çekimleri gerçekleştirmeniz kameranızın sağlığı açısından daha iyidir.

19- Dalışlarda yaşayabileceğiniz herhangi bir sağlık problemi için, limanın hemen çaprazında ünlü Dr. Adel’in de bulunduğu Chamber bulunmakta. Çok ufak bir şey de olsa buraya gidip muayene olmakta çekinmeyin. Gitmişken rica ederseniz, hem de basınç odası nasıl bir şeymiş görmüş olursunuz.
20- Paranızı exchange ofislerinde mısır paunduna çevirerek harcama yapın. Otelde para bozdurursanız daha düşük kurdan alacaklardır.
21- Biri size derse ki yemeklerde pamuk yağı falan kullanılmakta veya benzeri şeyler, inanmayın gayet yemeğine göre ayçiçek, zeytinyağı veya mısırözü kullanılmakta. Otelde yiyeceğiniz yemeklere güvenebilirsiniz, restaurantlarda ise mideniz hassas ise dikkat etmelisiniz.
22- Dalışlarda mercan çalmayın demeyeceğim, bunun yerine otelinizde kapı arkasında yazan notu okuyun, hava alanında bavulunuzda x-ray cihazından geçerken yakalanacak mercanlar için ne kadar para cezabı ödeyeceğiniz gayet açık ve net olarak yazmakta. Boşverin para cezalarını, doğayı incitmenin sizin gibi bir sualtı severe yakışmayacağını hatırlayın.

23- Balık restaurantlarında olurda yumurtalarıyla bir karides servis edildiğinde ya da avlanması için yeterli büyüklüğe sahip olmayan bir balık servis edildiyse, servisinizi sebebini de söyleyerek geri gönderin, hatta bunu Türkiye’de de yapın.
24- Dalış malzemesi, aksesuarları, kitapları ile ilgili alışveriş yapmak isterseniz Naama Bay’de Beyond Limit, Old Market’te yine Beyond limit, Old Market’te Thistlegorm Dive Shop, Metro Alışveriş merkezinin yanında Scuba Tech’e gidebilirsiniz.
25- Olur da sevap işlemek isterseniz, burada yaşayan bir Türk’e kitap (ne olursa),Rakı veya siyah zeytin getirebilirsiniz.

2010 Ekim itibari ile yapılan edit:
An itibari ile hava da su da çok sıcak, su 30 derece, hava ise isilik geçirecek kadar sıcak, üç hafta içinde hava değişmezse uzun kollu hiçbir şey getirmenize gerek yok.
Sizin de tahmin edeceğiniz gibi havaalanında domuz gribi kontrolü bu sene yok, ama vize polislerine dikkat, "köprüyü geçene kadar ayıya dayı de" deyimini unutmayın, vizeniz olsa bile 3-4 saat havaalanında sizi gıcıklığına bekletebilirler. Her ne olursa olsun sakın sesinizi yükseltmeyin ve polise diklenmeyin, güleryüz yılanı tatlı deliğinden çıkarır demişler.

Uzay'daki Stonefish!

2009-10-28T10:34:00.022+02:00

Fotoğrafların üzerine tıklayarak büyük hallerini görebilirsiniz.

Bilim ve teknoloji haberlerine ilginiz var mı bilmiyorum, ama sualtı ile ilgili iseniz bu haber dikkatinizi çekebilir. Geçtiğimiz ay, gazetelerde Hubble’ın uzay’dan çektiği görüntülere rastlamışsınızdır, henüz görmediyseniz NASA’nın web sitesini ziyaret ederek görebilirsiniz. (görmek için tıkla)

İkisi arasındaki inanılmaz benzerliği Sean keşfetti, bana da buraya yazmak düştü.

Sharm El Sheik, stonefish görebilmeniz için oldukça şanslı bir bölge ama burada yıllarca yaşamasına rağmen henüz bir tane bile görememiş bir çok dalıcı var. Suyun altında farkedilmesi en zor canlılardan birisi, bu yüzden de dalış sırasında görmek çok zor. Buna rağmen çok kötü bir yüzücü olması sebebiyle bir kere buldunuz mu, ilerleyen haftalarda rastlaması daha kolay oluyor. Shark’s Bay’de iki ay boyunca aynı yerde rastladığım stonefish olduğu gibi, yine Shark’s Bey’de farklı bir stonefish’in kimi gün yerinde bulamadığım ama birkaç gün sonrasında aynı yerde bulduğum olmuştur.

Yolanda Resif''inde bu stonefish'e rastladım,

Stonefish ağzındaki avı Grey Moray ile (Gri Müren)

Latince adı “Synanceia verrucosa” olan bu dünyanın en zehirli balığını türkçe’de taş balığı olarak kullanabiliriz. Dünyanın en zehirli balığı ve medikal müdahale yapılmadığında insanlar için ölüme sebep verebilecek stonefishler aslında insanlara karşı saldırgan değiller. Kazaların en büyük sebebi bu kendini çok iyi kamufle eden canlının insanlar tarafından farkedilmeyip üstüne basılması ile gerçekleşiyor. Onüç zehirli sırt dikenine sahip olan stonefish, kendine koruma içgüdüsüyle, insanlara karşı kullanıyor. (Bu tehdit üstüne basmanız ve rahatsız etmeniz vb...) Bu sırt dikenlerini sadece defansif bir sebeple kullanıp, asla avında kullanmaz, zaten avlanmazlar, kamuflaj yetenekleri sayesinde avlarının kendilerine gelmesini beklerler. Yukarıdaki fotoğraf'da görüldüğü gibi ağzında gri müren ile fotoğraflamış bulunmama rağmen, kaynaklarda küçük balık, karides gibi türler ile beslendiği yazıyor. Emin değilim ama tahminimiz üzerine (yaklaşık 5 saat sonra aynı yere yaptığımız dalışta da pozisyonu değişmemiş bıraktığımız gibi bulduk) bu müreni yemeye çalışmış ve argo bir tabirle müren boğazında kalmış ve soluyamadığından dolayı ölmüş. Tabi ki bu sadece bir tahmin...

Suyun dışında 20 saat kadar yaşayabilip, maksimum 40 cm’ye kadar büyüdükleri görülmüş. Ben genellikle 25 ile 30 cm arası uzunlukta olanlarına rastlamaktayım. Ayrıca fotoğraf çekerken çok dikkatli olmalısınız, çünkü kötü de olsa yüzebiliyor. Bir keresinde profil fotoğrafını çekmeye çalışırken, bir orfoz balığının başka bir balığı kovalarken hızla stonefish'in arkasından geçmesiyle, stonefish'in zıplama ile yüzme arası bir stille yüzüşünü gördüm.

Fotoğrafların üzerine tıklayarak büyük hallerini görebilirsiniz.

Daha öncesinde ölümcül vakalara sebep olması sebebiyle, bunu duyan bir çok dalıcı için korkunç olarak değerlendirilen bu balık’tan korkmanızı gerektirecek bir sebep yok.

Denge yeleğinizi iyi bir şekilde kullandığınız sürece bu balık tarafından yaralanma şansınız yok denebilecek kadar az. Bu yüzden de, böyle bir sorununuz varsa hem kendinize hem de misafir olduğunuz dünyanın sahiplerine zarar vermeminiz için PADI’nin " Peak Performance Buoyancy" türkçe adıyla "Mükemmel Yüzerlik" eğitimini almanızı öneririm.

Saron marmoratus

2009-10-24T14:44:00.006+03:00

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Hepimizin suyun altında gördüğümüzde heyecan duyduğumuz canlılar farklı farklıdır. Kimi orfozları, kimi mercanları, kimi kelebek ve melek balıklarını, kimi de karidesleri gördüğünde ayrı bir heyecan duyar. Köpekbalıklarını bu listeye yazmıyorum, çünkü köpekbalıklarının heyecanlandırmayacağı kimse görmedim ömrümde.

Benim ise suyun altında fotoğraflamaktan en zevk aldığım üç tür, goby, horozbina (blenny) ve karides türleridir. Suyun altında cüce bir goby’i görüntülemeye çalışırken, etrafımdaki dalgıçlar yanaşır ve neyin bu kadar ilginç olduğunu merak ederler, gösterdiğimde ise hayal kırıklığıyla uzaklaşırlar yanımdan. Surat ifadeleri tıpkı şişe burunlu yunuslar gibi, sanki daima mutluymuşcasına bir ifadeye sahiptir.

Yunuslar’ın bu ifadesine kanarak, tıkıldıkları gösteri havuzlarında mutlu olduklarını düşünen o kadar çok kişi var ki. Eğer gösteri havuzlarındaki yunuslarla ilgili “aslında neler oluyor”u öğrenmek için buraya tıklayarak okuyabilirsiniz.

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Bir diğer heyecanlandırıcı tür ise karidesler, hem de her çeşidi. Gündüz dalışlarında, temizleme karidesleri dışında karides görmek, ışık’tan hoşlanmadıkları için çok mümkün değildir. Bu yüzden gündüz dalışında eğer bir karides görmüşsem bu beni gerçekten heyecanladırır. Saron marmoratus’u gördüğümde de böyle oldu.

İngilizce ismiyle “Marbled Shrimp”, türkçe adıyla misket karides’i, latince adıyla da Saron marmoratus. Genellikle 30 metre ve daha derinlerde rastlamanın mümkün olduğu bu karides türü ışıktan hoşlanmıyor

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Shark’s Bay’de 32 metre’deki glassfish dolu mercan kulesi’nde çekildi bu fotoğraf. (Glassfish pinnacle’ı türkçe’de nasıl kullanacağımdan tam emin değilim, mercan kulesi olarak kullandım, faklı bir adı varsa, yorumlarda belirtirseniz sevinirim.) Her ziyaretimde bana farklı sürprizler sunan bu mercan kulesi’nin eğlenceli bir tadı vardı bu sefer de... Her zamanki ev sahipleri olan, iki kırmızı ağızlı orfoz (redmouth grouper), yiyecek depoları olan glassfishleri avlamaya çalışan trevally’lere sinirlenmiş ve onları kovalıyorlardı. Mecan kulesinin etrafında dön babam dönen bu kovalamacayı izleyip, bir yandan da trevally’leri fotoğraflamaya çalışırken, gözüm bu karidesin ponponlarına takıldı. Bir çeşit deniz kurdu mu diye dikkatlı gözlerle baktım ve karidesin varlığı canlandı gözlerimde. Trevally’lerle vakit kaybetmiştim ve deko’ya yakalanmamak için kısıtlı vaktim vardı, hemen bir kaç kare fotoğraf aldım, hemen dediğime bakmayın, çok küçük olduğundan netlik yakalamakta çok zorlandım, bir yandan da her kare sonrası pozlamayı değiştir, yok yine olmadı derken vakit aktı gitti. Deko’lu dalış yapmadığım için aklım karides’te kalacak bir şekilde mercan kulesine veda ettim.

Ne Olur Beni Şişirme!

2009-10-19T06:55:00.041+03:00

Sansasyonel gazete haberleri mi desem, kulaktan kulağa geçen bilgi enformasyonun uğradığı kayıplar sonrası (ilk kişi naciye derken, son kişinin ağzından narenciye çıkması gibi bir şey), zihinlerin yanlış bilgilerle dolması mı, bu yanlış bilgilerin paylaşılması mı!

Google’da ufak bir arama ile karşınıza çıkacak sonuç başlıkları arasında; küresel felaket, balon canavarı, balıkçı düşmanı ve daha nicesi bulunmakta. Bu küçücük sevimli tür’den korkunç bir canavar gibi bahsedilmesi açıkçası jaws’ı gündemden düşürüp yeni bir deniz canavarı yaratmış. Yıllar geçtikçe, insanlar öğrenmeye başladıkça; 20 meterelik köpekbalıklarının olmadığı, jaws’ın yemek tercihleri arasında insanın hiç olmadığı, piranaların ülkemiz denizlerinde bulunma imkansızlığı (bunu bile denedik ya, ayrı bir yazı konusu) sonucunda en iyisi mi biz bu balon balığını canavar ilan edelim demiş birileri ve start verilmiş.

Nedir suçları; yerseniz sizi zehirler, daha ne olsun! Denizden babamız çıksa yiyen biz, şimdi nasıl olur da denizden çıkan her şeyi yiyebiliriz bu saatten sonra!..

İkinci suç; bu balık besleniyor, diğer balıkları yiyor. Hımmm bak işte bu kötü olmuş, neden otçul değil ki, zaten biz yosundan hoşlanmayız, yosunları yeseymiş ya balıkları yiyeceğine.

Üçüncü suç; olta misinalarını koparıyormuş! Avcıların yenmeyecek bir türü daha avlanmasının bir sebebi oluyorlar işte, ne güzel. Sırf zevk olsun diye müren avlayanlar, şimdi en azından balıkçı düşmanı diye bu türü denizlerimizden silmeye kararlı gözüküyor.

Kirpi ve balon balıkları, Sharm El Sheikh’de turistlerin izlemekten en zevk aldığı balık türlerinin arasında yer alıyor. Açıkçası, bir katil ya da canavar gözüyle bakmamıştım, aksine öyle zavallı duruma düşürülüyorlar ki kimi zaman. Yaratılıştan gelen surat ifadeleri sebebiyle, (tıpkı yunuslar gibi) stres altında bulundukları zaman da dahil olmak üzere sevimli ve mutlu bir ifadeye sahiptirler. Bu balık türleri, stres altında olduklarında su yutarak şişerler, bu şişme sırasında yüzme yeteneklerini kaybedip yüzeye çıkar ve ters dönerler, yüzeye çıktıklarında ise hava yutmaya başlarlar. Su yutarak öldükleri görülmemiş, fakat yapılan incelemelerde karada hava yutarak öldüklerine rastlanılmış. İşte ey dalıcılar, bu bilgiyi okudunuz, lütfen onları şişirmekten, su topu muamelesi yapmaktan vazgeçin. Ayrıca fotokritik’de gördüğüm şöyle bir yorum üzerine (“ayyyy çok şirin, ben bunun lambasını aldım odama koydum”)buraya yazıyorum, kurutulmuş deniz ürünlerinden süs eşyaları yapılıyor, kurutulmuş kaplumbağalar, balon balıkları, deniz atları ve benzerleri... Denizi ve doğayı seviyorsanız bunlardan ve bunları satan dükkanlardan uzak durun.

Yukarıdaki fotoğraf Shark’s Bay’de Sean ile bir fotoğraf dalışı yaptığımız sırada çekildi. Normalde yüzeyi çok fazla kontrol etmem, ama edeceğim tuttu ve kafamı kaldırdığımda şnorkelcinin bu balıkla resmen su topu oynadığını gördüm.

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Tankıma vurup, ses çıkararak Sean’ı çağırdım ve ona da gösterdim. Sean yüzeye çıktı ve şnorkelciye, yaptığının yanlış olduğunu, eğer devam ederse marina polisine şikayet edeceğini söyledi ve aşağıya indi. Bir dakika bile geçmeden, şnorkelci balıkla olan su topu oyununa geri döndü. Bu sefer aşağıdaki fotoğraftan da anlaşılacağı üzere, "marina polisi’nden korkmuyorsan bundan kork" işareti verildi.

From Derinlerde Bir Ukala/Sualtı Günlüğü

Polis’ten korkmayan şnorkelci, yumruk’tan korktu ve balığı bıraktı. Şiştiğinden dolayı suyun altına inemeyen balon balığını Sean, kolunun altına yerleştirerek suyun altına indirdi ve bir masa mercanının altına bıraktı.

Hayvanları korurken de çoğu zaman aynı şeyi yaşarız, en azından ben yaşıyorum. Hayvanları insanlardan daha çok sevdiğimiz ve bu uğurda insanlara karşı kabalık yaptığımız düşünülür. Elimden geldiği kadarıyla, insanları uyarırken kaba olmamaya, nazikçe nedenlerini anlatmaya çalışıyorum. Kedilerimi kovalayıp tekmeleyen çocuklar gördüğümde, bağırıp-çağırmak yerine onları bahçeme davet edip, kedilerimi okşayarak nasıl sevebileceklerini ve kedilerin mutlu olduğunda çıkarttıkları titreşimleri dinlemelerini sağlıyorum. Siz de dalış sırasında deniz canlılarını rahatsız eden kişileri tatlı dilinizle ve nedenleriyle uyarın, öğretici olun.

Dalış ülkemizde gittikçe popüleşen bir hobi insanlar için.

Hobi genelde ,insanlar tarafından hep yanlış anlaşılmış şeylerden biri olup, cevabını da en sallayarak verdiğimiz şeydir. “Hobileriniz nelerdir” diye bir soru geldiğinde başlarız saymaya “kitap okumak, müzik dinlemek, spor yapmak”saymakla bitiremeyiz, mesela hayatımızda bir kere yamaç paraşütü yapmışızdır, hobimiz diye cevap veririz. Hayatımızda üç-beş kere yaptığımız, kıyısından-köşesinden geçtiğimiz şeyleri hobimiz sanarız. Halbuki hobi uğraş ister, emek ister... Hepimizin iş hayatı dışında vaktini harcadığı, emek verdiği şeydir hobiler. Eğer profesyonel bir işiniz varsa, ama iş dışında kalan tüm vaktinizi sürekli güncellenen bir internet sitesi için harcıyorsanız, iş çıkışı bir barda düzenli olarak şarkı söylüyorsanız vb...

Dalış da sizin hobinizse, hobiniz için biraz daha fazla emek gösterin, sualtı dergilerini alın okuyun (artık internetten ücretsiz okuyabiliyorsunuz da), kitap alın okuyun denizlerinizde yaşayan balık türlerini öğrenin, öğrenin de öğrenin.

Fotokritik

2009-10-13T02:16:00.002+03:00

Ben bir halt yedim ve tekrardan fotokritik’ üye oldum. Birkaç sene öncesinde ilk üyelik girişimimi yapmış, ilk yüklediğim fotoğrafa gelen ilk yorum sebebiyle hesabımı hemen silivermiştim. (Yorum şunun gibi bir şeydi : “fotoğrafın şurası burası kötü olmuş, sayfamı ziyaret etmeyi unutmayın”. O günden sonra flickr ile olan yoldaşlığımı devam ettirdim, 1,5 yıl öncesinde Red Bubble ve Underwater Photography girdi hayatıma, hem vizyonumu genişlettim, hem arkadaşlar edindim, hem de eğlendim, kendimi iyi hissettim.

Geçtiğimiz ay beni bir kaşıntı tuttu ve git bir fotokritik’e bak dedim, bir de ne göreyim sualtı konusunda çok iyi fotoğraflar var, hatta Türkiye’nin en iyi sualtı fotoğrafçılarından bazıları fotoğraf yüklüyor, bu da yetmezmiş gibi bilgilerini paylaşıyorlar. Durur muyum, hemen üye oldum tekrardan, dolandıkça dolandım fotoğraflar arasında, okuduğum her tür bilgisinde mest oldum, hala da oluyorum. Ama gel gör ki, sinirlerini sağlam tutmak lazım bu fotoğraf sitesinde, kendini aşağıya çekmemek lazım (moral olarak). Adı üstünde kritik sitesi demek lazım.

Redbubble

Underwater Photography

Flickr

Yeni fotoğraf galerim

2009-10-05T01:28:00.005+03:00

Aslında tam istediğim gibi olmadı, buraya sadece fotoğrafları yükleyebiliyorum, nasıl çekildi, exif ve canlının türü hakkındaki bilgileri yazamıyorum. Zaten yazarsam bloga yazacak bir şey bulamam. Hayat dalmak ve fotoğraf çekmekle geçmeye devam ediyor, yarın yine sualtında olacağım, bu yüzden sadece yeni web galerimin adresini yazıyor, herkese sevgi ve selamlarımı iletiyorum.

http://cigdemcooper.blogspot.com/

Bu dünya çok vahşi!

2009-09-22T16:20:00.010+03:00

Dün sabah, oturma odasından gelen korkunç bir gürültüyle uyandım ve koşarak olan biteni anlamaya çalıştım. Bir de ne göreyim, uçuşan bir serçe ve onun peşinden zıpyarak her yeri yıkıp geçen kedim Bruce. Zavallı serçeyi kurtaramadım, bu kedilerin doğası da olsa, kedilerim ne zaman bir kertenkele, kuş, kelebek ya da güve(kelebek gibi koskocaman bir güve çeşidi var burada)ile eve gelsinler, bir kurtarma operasyonu yaşanıyor evde. Köpeklerin kedilere yaptığı vahşeti, kediler de bu canlılara yapıyor ve bunun adı doğa. Bense garip bir şekilde doğaya itiraz eder gibi, kedileri köpeklerden, kuşları kedilerden kurtarmaya çalışıyorum.

Çoğu zaman sualtı fotoğraf sitelerinde balıkların avını yakalarlarken ki görüntülerine rastlamışımdır, öyle duygusalım ki bu konuda iki balığı kavga ederken görsem elimde olsa ayırmaya çalışırım. Hele suyun altındaki görme(bakmak ile görmek ilişkisindeki görme) duyum geliştikçe, diğer balıklar tarafından incinmiş yaralı balıkları gözüm daha bir görür oldu. Bu yarası ağır balıklar, büyük ihtimalle enfeksiyon kapıp ölecekler, komik bir benzetme ama zaten sualtında herkes birbirini yeme derdinde. ..Günbatımı dalışı sırasında öyle bir görüntüyle karşı karşıyasınız ki, küçük balıklar güvenli yuvalarına gitmeden önce son bir şeyler yeme derdinde, büyük balıklar biliyor ki küçük balıkların hepsi av derdinde ortalıktalar, bu yüzden av için büyük balıklar da ortadalar. Yani halil ibrahim sofrasına dönüşüyor sualtı o saatlerde.

Yolanda Resif’inde sadece bir kez günbatımı dalışı yapabildim bugüne kadar, ikincisini de yapmak istemem doğrusu, boyumdan büyük onlarca giant trevally balıkları(muhtemelen sizden büyük değillerdir, benim boyum 1.62, nerdeyse her şey benden büyük :-) av için Yolanda Resif’in arkasındaki lagunada yiyecek bir şeyler bakıyor, baraküda sürüsü bir yanda, diğer trevally türleri sürüler halinde, Yolanda Resif’inde sürülerin zengin olduğu bir çok gün geçirdim ama böylesini ilk defa gördüm, çünkü herkes bir yiyecek derdindeydi bu sefer. Köpekbalığı dışında(biraz daha kalsaydık kesin görecektik ama zaman problemiyle 30 dakikalık bir dalış yapabildik)görebileceğimiz her şeyi gördük ve büyüleyiciydi.

Yaralı balık demişken, işin acısı sadece balıklar birbirini yaralasa bir derece, o kadar çok bir yerlerinden kancaya takılmış balık görüyorum ki, burası dünyada yasakların en iyi uygulandığı yerlerden biri bile olsa, o kadar çok yasadışı avlanan var ki, bunu rastaladığınız kancalı balıklardan anlayabiliyorsunuz.

Çocukken Erdek’te tüm çocuklar balık avlardık, suya oturur, bacaklarımızı iki yana açarak bir havuz oluşturur, kumda sürüne sürüne o havuzu içinde balıklarıyla kıyıya getirir, yakaladığımız balıkları boş yoğurt kovalarımızın içine koyardık. O zamanlar yakaladığımız balıkların adını kum balığı ile kaya balığı diye bilirdik, ha bir de nerden baksanız günde 20-30 deniz atı yakalardık her çocuk... Kovadaki su ısındıkça denizden yeni su takviye eder, akşam evlerimize dönene kadar hapishanelerimizde tutar, dönerken de tekrar denize salıverirdik(biz onları hapsettiğimizi bilmezdik o zamanlar). Sean ile denizatları’ndan konuşurken hep derim ki, bu denizatlarının türünün yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalmasının sebeblerinden biri de kesin benim. İşin esprisi bir yana, biz belki balıkları öldürmedik, belki de biz salıverdikten sonra yaşattığımız stresten öldüler, bilemem; ama o günlerde kimse söylemedi bize, onları doğal ortamında sevmenin güzelliğini ve nasıl zevk alınabileceğini, tıpkı sokakta kedi kovalayan çocuklara, bunun daha eğlenceli ve zevlkli olanının kedilerle oynamak olacağını öğretmediği gibi.

Bothus Pantherinus

2009-09-09T16:44:00.010+03:00

Yukarıdaki fotoğraf Bothus Pantherinus, ingilizce adı Leopard flounder. Panther flounder olarak da biliniyor. Türkçe ismini bilmiyorum ama leopar dil balığı olarak çevirebiliriz. 1-150 metre derinlik arası dağılım gösteriyorlar. Bu kare Marsa Bareika'da kamp bölgesinde çekildi, kampın hemen önünden dalışa başladığımızda onlarcasına gün boyunca rastlamak mümkün, ayrıca Shark's Bay'de de günbatımına yakın saatlerde sıkça rastlamaktayım, bugüne kadar sürekli olarak 0-1 metre arası derinlikte rastladım.

Bu türün en sevdiğim yanı gözleri; iyi bir macro lensim olmadığı ve Fuji kameram ile zoom yaptığımda netlik yakalayamamam nedeniyle, nefesime kuvvet bir şekilde yaklaşarak bu fotoğrafı elde ettim. Alarma geçtikleri zaman aşağıdaki fotoğrafta olduğu gibi P yüzgeçlerini havaya dikerek, sağa-sola kaçışmaya başlıyorlar. Kumun altına gizlenerek sizinle saklambaç oynuyorlar.

Yazacak çok şey birikti, fakat biriken fotoğraflardan para kazandığım için öncelik fotoğrafların oldu, bir haftalığına dalışa ara verdim, gece-gündüz fotoğraf editliyorum ve çalıştığım stock sitelerine yüklüyorum. Aylık 60 dolar ödediğimiz internetimiz öyle jet hızıyla çalışmadığı için, zaman kar gibi eriyip gidiyor.

Yaz bitmek üzere, gündüz vakti klima çalışmadan da evde durabiliyoruz artık, bu yaz dalış bilgisayarım 30 dereceyi hiç göremedi, su sıcaklığı 26 dereceye düştü ve dalış sonrası shorty ile üşümeye başladım, yakında 7 mm elbiseye tekrar merhaba diyeceğim.

Ağustos ayı gerçekten zor bir aydı benim için, hayatımın en önemli kararlarından birini vermek durumunda kaldım, Geçtiğimiz sezon işime elveda demiş ve buraya yerleşmiştim, patronumdan bir mail aldım ve yurt dışında gerçekleştirecekleri çekimler için tekrar iş başına davet edildim, hem de iyi fırsatlarla... Dalıştan ve eşimden önce, en büyük aşkım televizyondu (izlemek değil, izlettirmek). Son bir kaç yılda ekip olarak yaptığımız işlerde ratinglerimiz düşüşe geçmişti, fakat bu yıl ekip olarak yaptıkları tüm işlerde en yüksek ratingi yakaladılar. Kariyer ve para mı, yoksa balıklarla geçirilen sessiz-sakin hayat mı ikilemi içerisinde gidip geldim. Sektörde 6-7 yılını doldurduktan sonra, tüm televizyoncular başka bir sektöre geçmeyi hayal edip dururlar, domates ekmeyi, aileleriyle vakit geçirmeyi, kazandıkları parayı harcayabilecek vakit kurmayı düşler dururlar. Çalıştığım zaman ki düşlerim geldi aklıma, canlı yayınlar sebebiyle gidemediğim düğünler, cenazeler, hiç uyumadan 35 saatlik montajlar, sanatçı kaprisleri, yayına bant yetiştirme stresleri... Kısacası hayır dedim, çok sevdiğim işime, hem de çok özlememe rağmen. Neyse ki objektif, Adobe, klavye benimle birlikte buradalar...

Eğer bu yazıyı okuyup'ta bayramda Sharm'a gelecek olan varsa, bir şişe rakı getirirse beni sonsuz mutlu eder (hediye olarak değil, ödemesini söz yapacağım). Ayrıca gelecek olanlara müjde; Snapper sürüleri Shark Reef'in duvarında durmaya devam ediyor. Geçtiğimiz iki hafta boyunca Dunraven batığında iki tane Tiger Shark(biri 5 metre, diğeri 3 metre)sıklıkla görülmüş, geçtiğimiz hafta Sean'ın Dunraven dalışında iki tiger yine oradaymış. Ben bu yaz Whale Shark göremedim, geçtiğimiz hafta Thistlegorm dönüşü Yolanda Resif'te Sean gördü, Dive Africa'dan görenlerin çoğunluğu üçüncü dalış sırasında (saat 14:00-15:00 arası Yolanda Resifi ya da Ras Ghozlani'de rastladılar. Kaplumbağalardan bahsetmiyorum, her gün kaplumbağa görme şansınız %100'lere yakın.
Son zamanlarda gördüğüm en güzel ve ilginç şey Bowmouth Gitar Balığı idi. Kimileri Gitar Köpekbalığı, kimileri de Gitar ray dese de, asıl adı Gitar Balığı. Görünüşü gerçekten bir köpekbalığı gibi, 2.7 metre'ye kadar gelişebiliyorlar. Kamp hakkında olacak olan yazıma fotoğrafını ekleyeceğim, fakat güneş batmıştı ve tüm ışık gitmişti rastladığımızda; strobe'da 7 saniye de bir kendini yenilediği için karanlık fotoğraflarım oldu ama umrumda değim, öyle güzeldi ki, süzüle süzüle yanımıza geldi ve süzüle süzüle gitti...
Herkese selam ve sevgiler,

2009-09-02T11:53:00.005+03:00

Sharm El Sheikh from Cigdem Cooper on Vimeo.

Uzun süredir bir şeyler yazamadım, sürekli olarak dalışta olduğumdan, eve döndüğümde fotoğrafları bilgisayara yükle, editle, stock sitelerine upload et derken, blog yazmaya vakit kalmadı. Bu yaz video kamera yanımdayken objektife takılanlardan ufak bir derleme yukarıdaki videoda...

Dive Zero Photo Contest

2009-07-03T17:02:00.010+03:00

Bir önceki blog yazımda “Dive Zero TV Photo Contest”den bahsetmiştim. Dive Zero TV’nin facebook’daki fotoğraf yarışması, 900 küsur üyesi var ve üyelerden bazıları benim çok başarılı bulduğum sualtı fotoğrafçıları (Velhasıl : Fiona Ayerst, Amanda Cotton, Nicholas Samaras, Becky Kagan, Cathy Church ve daha bir çoğu)

İyi-kötü bir çok fotoğraf yükleniyor ve üyeler beğendikleri fotoğrafın altına “vote” yazarak oy veriyorlar, Dive Zero TV Rob Lysak’a ait ve bu yarışmayı da çok güzel yürütüyor, facebook’da olan bir yarışma olmasına rağmen sponsor buluyor ve kazanan mutlaka ödül alıyor, iki ay önce Cozumel’de üç günlük otel ve dalış konaklaması ödüldü, bu ay fotoğraf ekipmanı için bir çanta... Kazanan aynı zmanda Dive Zero TV’nin kapağı oluyor. Hiçbir şey kazanamasanız bile, güzel arkadaşlıkar kurmanıza vesile oluyor.

Geçtiğimiz ayın konusu Abstract Photography idi, yani soyut sualtı fotoğrafçılığı ve süpriz bir şekilde hem birinci hem de üçüncü seçilen fotoğraf bana aitti.

Hediye ya da birinci gelmekten öte Cathy Church’in fotoğraflarım hakkında güzel yorumlarını duymak ise en güzel ve onur verici olandı.

Birinci olan fotoğrafım, Fluted Giant Clam

Genelde kahverengi tonlu olanlarına sık sık rastlıyorum ama bu renk tonunda olanına nadir rastlanıyor. Bu fotoğraftan sonra bir tane bile bu renklerde olanını gördüğümü hatırlamıyorum İlk gördüğüm fırsatta bir kaç kare faha fotoğraf alacağım.

Üçüncü olan fotoğrafım, Napoleon Wrasse

Güneşli bir günde teknenin hemen altında bir kaç metreyi geçmemişken çektiğim bir Napoleon fotoğrafı, güneşten dolayı ışıl ışıldı, ışık sadece kuyruk kısmına vuruyordu, yüzü karanlıkta kalıyordu. Fotoğrafın kuyruk kısmını kropladım ve fotoğrafı 90 derece döndürdüm, ortaya bu sonuç çıktı.

Facebook'ta Dive Zero Photo Contest'e ulaşmak için buraya

Dive Zero TV'nin web sayfasına ulaşmak için buraya

Facebook'da bana ulaşmak için buraya

tıklayabilirsiniz.

Deniz ve Sualtı ile ilgili izlemeye değer adresler

2009-06-19T14:17:00.013+03:00

Genelleme yaparsak; kitap okumayan, gazete köşe yazarlarından uzak duran, hurriyet.com.tr’da “magazin’de son 48 saat”in en çok tıklanıldığı, 5 dakikalık olay örgü zincirini 90 dakikaya sığdıran dizileri pür dikkat izleyen bir toplum olduğumuzu inkar edemeyiz. Yıllaca copy-paste edebiyatına maruz kalıp, iyi çeviri yapanları köşe yazarı sanıp, televizyondaki yabancı formatların türk versiyonları gibi, yabancı köşe yazarlarının türk versiyonlarını “made in turkey” sandık. En özgün talk show’cumuzun bir dönem programında yer alan skeç kahramının bire bir John Stewart’ın show’un apartma olduğunu anlamadık, en çok izlenen talk show’cumuzun o meşhur parmaklarını tükürüğü ile ıslatarak kaşlarını düzeltme hareketinin Conan O‘Brien’ dan apartma olduğu farkedemedik. Hal böyle olunca iyi bir şeyler bulup, okumak gün geçtikçe zorlaşır oldu.

Dalış ve sualtı ile alakalı biri olarak da deniz yaşamı ile ilgili özgün ve güzel bir şeyler gördüğümde nasıl zevk alarak okuduğumu anlatamam, internet bir derya gibi olduğu için bu derya’da arama motorlarından doğru blog veya web sayfalarını bulmak oldukça güç bir durum. Sualtı, deniz, dalış, sualtı fotoğrafçılığı ilginizi çekiyorsa ziyaret edip, sık kullanılanlar listesine eklemeniz gereken küçük bir liste yazıyorum size. Arada mutlaka henüz denk gelemediğim blog ve web sayfaları olacak, yorumlar kısmına bunların adreslerini yazarsanız, bana iyilik yapıp vizyonumu genişletmiş olursunuz.

1- http://azizsaltik.com/blog
Sualtı Seyir Defteri

STH’nin (Sualtı Temizlik Hareketi) “Bize Deniz Ozanı Gerek” çalışması fikir olarak çok başarılı bulduğum bir organizasyondur. Aziz Saltık ise benim blog dünyamın deniz ozanı’dır. Kendisini tanımam, etmem, hatta yeni web adresinden yaşını öğrenene kadar yaşlı-başlı bir adam zannetmişliğim vardır kendisini. Eğer deniz sevdalısıysanız, bu bloğu takip edip,güzel yazılar okuyabilirsiniz.

2- http://deniz.sth.org.tr/
Deniz ve Deniz Kültürü Dergisi

Fikrimce deniz ile ilgili en başarılı yayın. Deniz ile ilgili yayınlarının genelde sadece deniz sevdalıları tarafından kaleme alınması ve cümle kurma sanatı’ndaki başarılarının göz ardı edilmesi sebebiyle, genelde deniz ile ilgili magazinlerde tatil anıları okuyup, dururuz. Bu sefer faklı ve başarılı bir yayın, zaman geçtikçe de daha da başarılı olmakta.

3- http://derintakip.blogspot.com/
Derin Takip

Çoğumuzun Hakan Kabasakal adını duymuşluğumuz vardır, blog sayfası hazırladığında çok heyecanlanmıştım, köpekbalıkları hakkında türkçe bilgi kaynağı bulmak oldukça zorken, kendisi mükemmel bir kaynak teşkil etmekte bizim için. Gelin-görün ki, çok az kişi heyecanlanmış bu blog’dan, ya biz dalgıçlar gerçekten, okumak’tan çok uzağız, ya da Hakan Kabasakal’ın blog’undan daha da iyileri var ve ben henüz keşfedemedim.
Bilgisi ve yazılarının lezzeti bir arada, takip edin. (İzleyiciler kısmına tıklayıp, izleyici olun, ben de sevineyim, blogunu izleyen çok kişi var diye)

4- Çektiğiniz sualtı fotoğraflarıyla, internetteki en prestijli fotoğraf yarışmasına katılmak istiyorsanız;
http://www.underwaterphotography.com/

buraya üye olabilirsiniz, en azından çekilen fotoğraflara bakarak, nasıl çekimler yapmanız gerektiği konusunda bilgi alabilirsiniz.

5- http://www.facebook.com/home.php#/group.php?gid=29317242318&ref=ts
Dive Zero’s The Dive Village Photo Contest.

Facebook’daki bir sualtı fotoğraf yarışması, bir çok ünlü fotoğrafçı gruba üye (Amanda Cotton, Fiona Ayerst, Becky Kagan vb...)Her ay farklı bir tema belirleniyor ve her katılımcı iki fotoğrafla katılabiliyor, grup üyeleri oy veriyor, en çok oy alan kazanıyor, ayrıca her ay farklı bir ödülü var.

6- http://www.sualtidunyasi.com.tr/default.aspx

Sualtı Dünyası Dergisi

Sualtı ile ilgilenen biriyseniz, Ateş Evirgen ismini duymuşsunuzdur, kendisi Türkiye içindeki en ünlü sualtı fotoğrafçılarından biri.

13 yıldır yayın hayatı olan dergi artık internet platformundan yayın hayatına devam ediyor. Web sitesine girip ücretsiz olarak üye olup dergiyi okuyabilirsiniz. Bu ay Ateş Evirgen'in fotoğraflarıyla Hakan Kabasakal'ın balina köpekbalıkları hakkında yazdığı enfes yazıyı sakın kaçırmayın.

7- http://ozgurgedikoglu.blogspot.com/

Shark Bait

Özgür Gedikoğlu'ndan köpekbalıkları hakkındabir blog

8- http://sualtifotovideo.com/

Sualtı Foto Video

Sürekli takip ettiğim bir site olmasına rağmen bu yazıyı ilk yazdığımda maalesef aklımdan uçup gitmiş ve aşağıda Selen Hanım'ın yorumu üzerine geç kalınmış bir şekilde ekliyorum.

Sualtı Foto Video, Türkiye'de bir ilk! Hiçbir bedel ödemeden sualtı fotoğraf galerinizi oluştuyor ve sergiliyorsunuz. Yine sitede ayın en iyi fotoğrafını seçmek için düzenlenmiş bir yarışma var, bu yarışmayı şimdiye kadar kazananların fotoğrafları her yıl yapılan bir sergide yayınlandı. Sitenin mimarı, Türkiye'nin en iyi sualtı fotoğrafçılarından biri olan Tunç Yavuzdoğan, kendisine sitenin forum kısmından ulaşmak çok kolay. Ayrıca sitenin editörlerinden biri olan Alp Baronak'u da unutmamak lazım, sitenin hem güncel tutulması, hem de forumda sorulan soruları bıkmadan ve usanmadan hızlıca yanıtlaması tebriği hakediyor.